Problem Solved の小説・ストーリー

Ang pagpapanggap na maging pangit siya ay ang napili niyang kasagutan upang hindi na matuloy ang nalalapit na kasal. "Oh,I see, that's a good attitude hija, mabuti ang ginawa mo, maparaan ka upang masolusyunan ang problemang kinakaharap mo," turan pa ng kaibigan ng daddy niya. Bagama't tinutukoy nito ang problema ng proyektong ginawan niya ng paraan ay may konti pa rin siyang naramdamang habag sa pagkukunwaring ginawa niya.

Ano nanaman ba problema nito. " Balik nako ng upuan ko Anjan na si sir" paalam ni Luna at bumalik ng upuan nya napaiwas nalang Ako ng tingin kaya Hindi nagtagal ay pumasok na ito at tumayo sa harap. Agad itong may sinulat sa block board na solving problem. " Who can try to solve this Problem?" Seryosong mukhang tanong nito " Me sir" " Ako Po sir" taas kamay ng mga kaklase ko.

Gusto ko 'yong walang maninira ng araw ko 'Yong wala akong maging problema. The fact, is we can't say that problem was easily to be solved. But I want my problem to be solved as soon as possible. But how? How can I solve this problem? How can I solve it, if at the very first place I'm so damn hurt! Parang masisiraan na ako ng bait sa daming iniisip ko. Parang sa isang iglap lang madagdagan na naman ang problema ko.

" Ow. I'm sorry. I'm sorry for shouting at you. Of course I will marry you." Ngumiti si Hanna. Lumapit siya kay Liandres." It's so sad that in mathematics there are some problems that has never been solve." Hinalikan ni Hanna ang tenga ni Liandres." Hope you got my idea." Nagmamadali ng lumabas ang nakangiting si Hanna." Hinding hindi ka makakahanap ng solusyon sa problema mo." __________________________________________________________________________

Para na akong mabaliw pabalik-balik sa paglalakad habang inaasikaso si Adi. Days have past pero gano'n pa rin si Adi pero mas lumala lang. Pilit ko siyang tinatanong kung ano ang problema sa kanya pero lagi niyang sinasabi na okay lang siya, na wala siyang problema. Ang sinasabi niya na okay lang siya ay ay hindi tugma sa nangyayari sa katawan niya.

"Iyan ang mahirap sa'yo eh, dinadaan mo lang sa pagsusuntok at pag iinsayo ang lahat ng problema mo. Hindi lahat ng problema ay kayang pawiin niyan Olivia minsan kailangan din natin itong e share at ipagkatiwala sa iba nang sa gayon ay makunan man iyan kahit kunti." "Pabayaan mo na ako Elisse ito lamang ang tanging paraan para makalimot ako. Hindi naman bago sa akin ang mga problema na nahahawakan ko mayroon pang mas mabigat dito pero dinadaan ko lahat iyon sa pagpapawis, kaya hayaan mo na lamang ako," pagbibigay assurance niya sa pinsan subalit hindi parin siya nito tinantanan. "Magkaiba ang problema na dinadala mo noon kaysa problema mo ngayon—"

Napalunok laway pa si Gabriel ng tanungin niya ito. “Yun nga eh, pumunta na naman ako dito dahil may problema na naman ako. Nakakalungkot na kung bakit pagkatapos mo maresolbahan ang isang problema may panibago na namang problemang darating. Tapos hindi pa nga natatapos mabigyan ng sulosyon yung problema may parating na naman. Hangang sa mamalayan mo na lang na tambak na pala ang problema sa harapan mo. Hangang sa hindi mo na kayanin pasanin ang lahat ng iyon. Hay naku…”

'' salamat Sophia '' '' nga po pala ito na po ang solusyon sa problema natin '' ibinigay niya ang isang flash drive . '' totoo naba ito ?" parang gustong tumalon ni Martin sa tuwa dahil sa nakikita . '' opo ..hindi nga din ako makapaniwala dahil nagawan nila ng paraan sa isang magdamag lang '' bilin sa kanya ni Stephen huwag niyang sabihin sa kahit kanino na kilala niya ito bilang hacker . Binigyan nalang siya ng dahilan na kung magtanong sila ay siya ang naging tanging dahilan para humingi ng tulong sa hacker na sinasabi nila at may isa pa siyang sinabi na kung kaya niyang magsinungaling para sa kaligtasan ng kompanya kailangan niyang manira .Well katotohanan naman iyon kung mangyari man pe

Ang puso kasi hindi madidiktahan kailan man. Ang daming problemang dumating pero hindi kami sumuko. Kaya naman sa lahat ng nagbabasa diyan, walang binibigay sa atin na problema na hindi natin nakakaya. Kahit mahirap man ang problema ay masusulusyonan iyan. Huwag tayo basta basta susuko! Laban lang. Ito ang aming kwento at dito na nagtatapos. Paalam.

"That's all. We're leaving now." Matapos ang huling sermon na iyon, inakay ni Scarlett si Eloise palabas ng silid. Pagkasara ng pinto, saka lamang napansin ni Eloise na pinagpapawisan na pala ang kanyang likod. Mahinang tanong niya, "Tita... tapos na po ba talaga ang problema? Ganun na lang kadali?" Tumango si Scarlett. "Oo. Tapos na. Tutal pumayag na siyang magbayad. Pero kung tingin mo kulang pa ang kompensasyon, pwede tayong bumalik at dagdagan pa."