Tawanan Mo Ang Iyong Problema นิยาย & เรื่องราว

"Ikaw… Anong bang problema mo?" Gustong tumayo ni Tanya at ayusin ang bagay na ito. Kinaayawan niya ang pananakit ng mga mahihina, at sinaktan pa ng siga na ito ang isang tao nang hindi man lang nakikipag-usap nang maayos.

"Tulungan mo ako kapag sa'yo talaga galing...hindi iyong ang lakas ng loob mo para magpautang tapos hindi naman sa'yo manggagaling." "Ano naman problema ro'n? At least nakatulong sa'yo." "Oh tapos paano ka naman? Pauutangin mo ako, paano ka makakakuha ng pambayad niyan?" "Hindi mo na magiging problema 'yon, akin na 'yon. Problema ko na 'yon." "E di parang pinasa ko lang sa'yo iyong problema ko...boang ka talaga."

Kumbaga kailangan intindihin mo muna yung problema para maayos mong masolusyunan. A = is advice yourself. Minsan kasi kailangan sa atin mismo manggaling yung advice na makakatulong sa atin na masolusyunan yung problema. Hindi sa lahat ng pagkakataon kailangan mong umasa sa advices ng iba. Matuto ka namang bigyan ng advice ang sarili mo dahil problema mo 'yan eh, sayo nag-ugat ang problemang 'yan kaya sayo din 'yan mamumunga.

Tumango-tango ito habang tinapik-tapik ang kanyang likuran. "Alam ko na mareresolbahan mo iyon. Nakakaya mo ngang pataubin ang mga taong sa akin ay humahabol ang problema mo pa kaya ay hindi? Naalala ko pa rin ang sinasabi mo sa'kin noon, Danger. Everything has an end. Problema lamang iyon at tayo ang may mas maalam kung paano iyon masolusyonan. Ang kaibahan lamang ay kung ano ang klase ng problema iyon. Iyon ang masyadong mahirap upang makalikha ng sagot."

Asa! [Ayon kasi ang problema. Kung mayaman ka, pero bobo ka naman sa buhay, kung saan-saan lang mapupunta ang pera mo kaya hindi sapat na may yaman ka lang, dapat may talino ka rin para hindi ka kawawa.]

Tumungin ako kay tita, seryoso siyang nakatingin sakin na may awa ang mata at pag-aalala. "Ano po 'yon?" "Hindi ang pagkitil sa sariling buhay ang solusyon sa lahat ng problema."

Marahil batid mong isa akong makata, Na huhugutan ang sakit na iyong dinadala. Elmo nga pala, Ang magpapasaya sa masa. Problema mo'y dadagdagan. Tuturuan ka ng kabalintunaan. Halina't ipapaalam ko sa 'yo, Kung gaano ka katanga sa sinisinta mo. Huhugutan kita nang magising ka sa katotohanan, Sosolusyonan ang mabigat na pinagdaraanan.

bumuntong-hininga ito ng malalim. "Kapag ikaw naman ang magkasakit o dinamayan ako sa problema ko, do you think mareresolba natin ang problema ko? Baka..." "Like what I've said just now, dalawa tayong lalaban sa anumang problema na darating sa ating buhay. Ayokong lumalaban ka ng mag-isa. Tinutulungan mo na ako sa problema ko, why can't I help you sa problema mo?" mahinahon na sambit ko.

Tss, ang sakit sa tainga, parang chimpanzee na nakawala sa kulungan. "My problem? No I don't have a problem," I chuckled fakely before I continue. "You, you have a problem." Diniinan ko pa ang salitang you. "Alam mo miss, wala kaming problema, ikaw 'yung baliw na kung sino na basta nalang nagbuhos ng tubig sa fiancé ko! Bakit, sino ka ba?!" She shouted, again.

Hindi naman marumi kasi damo naman kaya hindi mismong lupa ang inupuan namin. "Dito ako pumupunta lagi kapag may problema ako. Dito sa lugar na 'to, nilalabas ko ang sakit kaya kita dinala dito. You can also try it." Sabi niya habang nakatingin sa harap. "Paano?" Nagtatakang tanong ko sa kaniya. Bigla siyang napatingin sa'kin at ngumiti. "Isigaw mo lahat ng sakit na nararamdaman mo, lahat ng problema mo isigaw mo para gumaan pakiramdam mo kahit papaano."