Sabihin Sakin Ang Problema Mo Novels & Stories

Mulagat siyang tumingin sa akin. "Seriously?" Inismiran ko siya. "Ano naman?" Umiling siya. "Wala naman. Pinahahanga mo lang ako. May problema ka ba? Puwede mo naman i-share sa akin. Huwag mong solohin at ..." "Talagang may problema ako. Malaki. Ikaw!" "Ano ba'ng ginawa kong masama...?"

sabi ni greg sa akin "at ano naman yun, kung anuman yan pls lang, dahil may problema pa ako, bakit ganito, nag pifailed hindi ako makapasok sa site nung sensible inc. Ano ba to, bakit parang may sinasabi na problema?"inis na sabi, at tanung ko kay greg "Yun na nga sir, may problema, dahil kay shiela"sagot, at sabi ni greg sa akin

Tumigil ako saglit para pakalmahin ang sarili dahil masyado ko na siyang nasisigawan. "Pero sana sabihin mo sakin ang problema mo...makikinig nanamn ako e..kahit anong problema pa yan sisikapin kong intindihin ka..." "Wag lang ganito- yung para akong tangang walang alam sa nangyayari.." "Hindi ako manghuhula Luther...kaya hindi ko kayang hulaan ang problema Meron ka" Narinig ko ang pagbuntong hininga niya..

Sabi niya. "Bakit?" Tanong ko ulit. "Ayaw kong may makakaalam saamin lalo na't may problema ka pa.. baka pag malaman mo madagdagan ang iisipin mo" Sabi niya. "Tsk! nakikialam ka nga sa problema ko tapos hindi mo ako hinayaang makikialam sayo?" Inis kong yanong kaya tumawa siya. "I'm sorry.. akala ko break down ka sa mga pang babash nila sayo pero tinago mo lang saamin" Sabi niya.

Muntik pa itong mabilaukan. "Yudeputa ano problema niyo man? May bisita oh daw mga tabaghak kamo. Naano kamo haw?" [The fuck is your problem? Para kayong gago alam niyong may bisita ganyan kayo. Nagkukwento lang eh.]

Umalis na siya sa harapan ko ng galit at lumabas na ng hapag kainan nang hindi ginagalaw ang pagkain niya. Anong problema niya? Bakit parang naging kasalanan ko? At ako mawawasak? Paano naman?

anito at muli ko siyang nginitian “Huwag kang mag-alala, lahat naman ng problema, may solusyon! Hindi man ngayon pero umasa ka na darating din naman yun!” sabi ulit ng babae kay hindi ko napigilan ang mapaluha “May konting oras pa ako, ineng! Kung sa palagay mo, makakagaan sa kalooban mo ang sabihin sa akin ang dinaramdam mo, handa akong makinig!”

Kahit naman anong solusyon ang gawin nila, I can do whatever I want in my life. Tahimik akong ngumuya ng pagkain habang nag-scroll sa i*******m ko and reading conversation in our group chat. They are talking about me. Hindi ko mapigilan ang umirap dahil sa mga sinasabi ng mga kaibigan ko, may iilan sa kanila na tumatawa lang na tila ba sanay na sa akin at may iba naman na nag-aalala tulad ng magulang ko. Sammy: You're a damn Blacksheep, bitch. Hands down Fianna!

pikon na pikon kong sambit. Nakakapikon din kase. Kitang nag-iisip ako kung paano sosolusyonan ang problema ko nakuha pa niyang magbiro. Porket may irog na ganyan na! Irog na manloloko! Duh! Wala parin. "Anong problema mo at bakit ganun ka dami?" tanong niya. Huminga ako ng malalim at ilang segundo ay bigla na naman akong napatulala sa kawalan.

Mahaba ang pasensiya ko pero sobra na rin. Tao lang din naman akong may pakiramdam, nasasaktan din. "Brohh, tell me nga ano na naman ba yang problema mo? Naglalasing ka lang naman pag may problema ka ehh! Kilala na kita, pre... Sa pamilya mo na naman ’yan no? Sus, hanggang ngayon ’yan pa rin ang problema mo!" "Wala ’to, Jake!"