Pulso Laslas Sa Kamay の小説・ストーリー

"Isang espesyal na pulseras, nagkakahalaga ng 150,000." Kumunot ang noo ng lalaki. "Sigurado ka bang tinanggap niya ito?"

At nasasabik siyang maangking muli ni Carlos. Maingat siyang inihiga ni Carlos sa kama habang ang kamay nito ay naglalakbay na sa kanyang maselang bahagi ng katawan. Ang kamay ni Carlos ay pinaglaruan ang kanyang malusog na dibdib. Nilamás-lamas iyon ni Carlos na parang isang panadero na nagnamasa.

Tahimik niyang ikinabit ang seatbelt. Bago pa siya makapagsalita, iniabot ni Lucas ang kamay at hinawakan ang kanyang pulso. Natigilan si Isla. Mainit ang mga daliri nito, ngunit kontrolado ang pagkakahawak. Hindi siya sinaktan nito. Itinaas lamang nito ang kanyang kamay at paulit-ulit na sinuri ang kanyang pulso, nakatuon at seryoso ang tingin.

Arogante ang mukha ni Naya nang ipakita niya ang pulseras sa kanyang braso. Nang makitang nakatitig sa kanya si Ava, itinaas ni Naya ang kanyang braso. "Diba ang ganda ng pulseras na ito? Ibig-sabihin ko syempre naman. Isa itong pulseras na higit isandaang libo ang halaga. Isa itong limited edition Miss L.ady bracelet noong nakaraang dalawang taon. Kahit pera di na ito mabibili ngayon."

- Pagkapasok ni Clarrise sa sasakyan, pilit niyang ikinubli ang ngiting halos sumungaw sa kaniyang mga labi, ang kilig na pilit ding itinatago sa kumikislap na mga mata. Inilahad niya ang palad, hawak ang kumikislap na pulseras. “Ano’ng balak mong gawin sa pulseras na ito?” tanong niya, may bahid ng pag-asa at pang-uusig sa tinig. Malamig ang sagot ng lalaki, kasinlamig ng yelong bumabalot sa kaniyang tinig. “Wala na. Itapon na ’yan.”

“Hmm…” She groans as she felt his hands at the back of her head gently pulling her hair. ‘No, don’t stop.’ Kitana’s subconscious screamed as Luis Harrington started to pull away. “That’s for kicking my balls the other night.” Luis whispered through her ears. Malakas na napasinghap si Kitana nang muli nanaman siya nitong hilahin at isandal sa pader, hindi pa man nakaka bawi sa pagkabigla ay muli nanaman siyang siniil ng halik sa labi ng pangahas na pulis.

Gwapo talaga pero bakit nagsama ng house boy itong si Laszlo? "So, yeah we're here as well dahil narecover na namin amg bangkay ni Christiano. I already check kung sa kanya ba talaga ang bangkay na iyon and yes it is confirmed sa kanya nga. Pati na rin ang bangkay ni Alfonso." si Raphael. Ngayon ko lang naalala si Lindsey nga pala. "Ah, e, si Lindsey nasaan pala siya?" singit ko.

Mabilis siyang nagsulat ng reseta, pagkatapos ay kinapa ang pulso ng huling matandang babaeng pasyente na nasa 80s na may kasamang bantay. Payat at matanda, simple lamang manamit ngunit makikita ang di-maitatagong ganda nito. Nang pumasok ito sa opisina niya ay tahasan nitong pinagsarhan ng pinto ang bantay nito. Matapos suriin ang pulso ng matanda, inalis ni Luna ang kamay at mahinahong nagtanong, “Lola, ano po ang nararamdaman ninyo?”

paalala ni cheesecake bago p*tayin ang tawag. Inalis na niya ang earpiece ngunit sa pag-angat ng tingin niya ay nasilaw siya sa pulang linyang ilaw. Laser gun! Namilog ang mga mata niya at sinubukang umiwas bago pa tumama sa ulo niya iyon. Ngunit sa paggulong niya ay naramdaman pa rin niya ang tumagos na bala sa braso niya. Sumiid ang sakit sa laman niya.

I have to get this thing done, fast. Mabilis niyang tinakbo ang sa kanan ko, kaya mabilis din akong tumakbo d'on para habulin siya. Hahablutin ko na sana siya dahil naramdaman kong medyo napalapit siya sa 'kin pero agad siyang nakailag! Pinakiramdaman ko ang remote na nasa bulsa ng pantalon ko pero hindi naman 'yon nag-vibrate, signaling that he might've touched the laser lines on the sides of the square where we're playing. Pero wala. Napamura ako sa isip ko.