Pulso Laslas Sa Kamay Novels & Stories

Pero bago ko pa man mabitawan nang tuluyan ang tensyon sa katawan ko, naramdaman ko ang muling paggapang ng kamay ni Lisandro sa ibabaw ng mesa. Inabot niya ang nakakuyom ko pa ring kanang kamay. Marahan niyang pinilit na ibuka ang mga daliri ko, bago muling pinagsalikop ang aming mga kamay sa ibabaw ng table. Kitang-kita iyon ng lahat kaya walang tigil na naman ang flash ng mga camera. Nilingon niya ako nang bahagya. May isang mabilis na segundo na walang nakakita kundi ako lang… ang pang-uuyam at tagumpay sa mga mata niya.

"P*****a-" Pumikit ako nang mariin at hinantay ang palad na dadapo sa aking pisngi ngunit ilang segundo ang lumipas ay wala akong naramdaman. Tanging pagsinghap lamang ang narinig ko mula sa mga tao. Dahan-dahan kong binuksan ang mga mata ko at nakita ko ang isang likod ng lalaki. Nanlaki ang mga mata ko nang mapagtantong si Lazardo ang nasa harap ko ngayon, hawak niya ang kamay ni Lolo na sasampal sana sa akin. Napaatras ako nang bahagya. What the fuck is he doing?

Siya si Don Renato Salazar, isang taong may hawak ng madilim na kapangyarihan sa corporate underworld ng bansa. “Mariel,” ang boses niya ay malamig na parang yelo, “Hindi mo pa natatapos ang laro. Ang Pulse ay hindi lamang teknolohiya—ito ay susi sa kapangyarihan na hindi mo kayang hawakan.”

Pero hindi ako nakakalimot na lasingin siya. Ramdam kong kung saan-saan nagpupunta ang kaniyang kamay. Sinusubukan kong pigilan iyon na hindi siya nakakahalata. "Deal!" sigaw ni Mr. Lacos. Mukhang lasing na siya. Malakas na ang boses niya at kahit mukhang alanganin ang cards niya ay idini-deal niya. Lumapit sa akin si Carol. Siya iyong starlet. Bahagya siyang lumapit sa akin.

Ang mga pulang lasers ay mabilis na nagkumpol sa dibdib ni Heinrich at sa mismong noo ko. ​"Isang hakbang pa hari ng mga Feldway at pauulanan ko ng bala ang reyna mo" malamig at walang pusong banta ni Don Alejandro mula sa itaas ng hagdanan. "At bago pa man bumagsak ang katawan niyo sisiguraduhin ni Maxima na mahihiwa hanggang sa buto ang leeg ng anak niyo. Gusto niyo bang subukan ang pasensya ko ngayong gabi."

Taranta ko sa sarili, at nagsimulang manginig ang kamay ko. Tumahol ulit si Pulgosos at lumapit na sa akin. Dinilaan niya ang kamay ko, at saka unang niyang kinuha ang gunting dito. Gamit ang bibig niya, ay inilapit niya ito sa kamay ko. Tinitigan ko nang maigi si Pulgosos at nakamamangha ang sensiridad ng aso. Bulag siya at wala siyang nakikita, pero kilala niya ako, at alam niya kung ano ang kakayahan ko.

Sa tabi ng kanyang tenga, naririnig niya ang mabilis na tibok ng puso ng lalaki. Thump. Thump. Thump. Hindi niya maintindihan, pero parang sumabay ang tibok ng kanyang puso. Nang marinig ni Nina ang daing ni Alissa Rosales sa gilid, saka lang siya natauhan. Paglingon niya ay nakita niyang hawak ni Joaquin Araniego ang pulso ni Alissa Rosales nang walang hirap, ngunit halatang nasasaktan ito.

Sandali siyang bumaling ng tingin sa akin saka napapikit na pinaglaruan ang piano gamit ang kaniyang daliri. I waited for him to finish from playing the piano, nadala na rin ako sa ritmo ng musica. Napapikit ako't dinarama ang tugtug ng piano, saka pa lang ako dahan-dahan na nagmulat ng huminto na ang tugtug. "Dala mo ba?" basag tanong ni Lash. I nod and quickly walk closer to him and hand him the folder. "Umupo ka muna, pipermahan ko lang ito."

Mabilis na nag-unat ang kamay nito at dinukot ang bracelet sa bulsa nito. Kinurot niya ang pulseras sa kanyang kamay, pinakiramdaman ito saglit, at saka nakangiting sinabi, "Si lola talaga ang nakipag-ugnayan sa iyo!" Isinuot niya ang bracelet sa kanyang pulso at marahan itong pinagpag. Nag-react ang bracelet, at gumalaw ang daliri ng puting dilag. Halatang naramdaman ni Lola Georgina ang nagsusuot ng kabilang bracelet.

Humihingi ng pansin. Kinuha ko ang kamay niya sa akin. Ang liit at lambot nito. Ginagawa ko ito nang madalas. Kinakalabit ang pulso niya upang makasiguro na buhay pa siya. Na hindi siya kinuha ng pambobomba na iyon.