Pulso Laslas Sa Kamay Novels & Stories

Pero hindi ako nakakalimot na lasingin siya. Ramdam kong kung saan-saan nagpupunta ang kaniyang kamay. Sinusubukan kong pigilan iyon na hindi siya nakakahalata. "Deal!" sigaw ni Mr. Lacos. Mukhang lasing na siya. Malakas na ang boses niya at kahit mukhang alanganin ang cards niya ay idini-deal niya. Lumapit sa akin si Carol. Siya iyong starlet. Bahagya siyang lumapit sa akin.

Lahat sila ay narito para makuha ang gusto nila. “Five million pesos going once! Going twice! Sold to Mr. Carlos Dela Cruz!” Sigaw ng auctioneer habang binaba niya ang kanyang gavel. Bumukas ang isang maliit na pinto sa tabi ng entablado at lumabas ang isang matandang lalaki na may ngiting masamang tingnan. Lumapit siya kay Cassandra at hinawakan ang kamay nito. Hindi ko na napigilan ang mga luha na tumulo mula sa mga mata ko. Iyon na ba ang kapalaran ko mamaya?

Naka-roll up ang manggas nito, litaw ang bahagi ng braso niya, litaw ang mga ugat, at kumikinang nang malamig, marangyang liwanag ang relong Patek Philippe sa pulso niya. Sinilip ni Liza siya nang basta-basta, at napatingin ang mga mata niya sa bahagyang pulang marka sa itaas ng kwelyo nito. Kahit sino, kung may karanasan, alam kung ano 'yon.

Magno ang ceo ng Kiber. "Do you feel insulted?" Puno pa rin ng sarkasmong ang boses ni Hycent. "Don't be so proud of yourself Mr.Bustamante. You're just lucky tonight," sabad ni Mr. Lazo–ceo of Perlon. Pagak siyang tumawa. "I am lucky indeed. Biruin n'yo dalawang beses kaming nanakawan ng designs and still we won. Ang swerte ko talaga, di ba?" Nakita niya ang pagdaan ng takot sa mga mata ng mga kaharap.

Maya-maya'y sigaw nung elite na may hawak ng laser gun. Isang malakas na suntok sa sikmura ang binigay ko sa isang elite nakapwesto sa bandang likuran ng kanilang formation. May hawak-hawak itong isang umiilaw na baseball bat. Hindi ko alam kung paano gamiton ang bagay na yun kaya hindi ko nalang ito kinuha. "Fifteenth is down!" Sigaw nung elite na nakapwesto malapit sa elite na ngayon ay wala nang malay.

aniya pang pinadausdos ang kamay niya sa ngayon ay umbok na pagkalalaki nitong nagtatago sa likuran ng suot nitong boxer brief. Sa muling pagtatama ng kanilang paningin ay noon nakita ni Lara ang tila nagpapaligsahang apoy ng magkahalong paghahangad at pagnanasa sa mga mata ng lalaking pinakamamahal niya. Kaya naman hindi na siya nagtaka nang parang may sariling isip ang isang kamay niyang gumalaw at saka pumaloob munting saplot na natitira sa katawan ni Joaquin.

It’s better than smoke. “I’m Lyla.” She extended her hand. “Lyla Martinez Tolentino.” Nangunot ang noo ko. “The owner of the most expensive—” “Oh, cut it.” Kinuha niya mismo ang kamay ko. She shook our hands and smile. “Kanina pa kita inaantay.”

Si Esteban, na sanay sa marangyang buhay at pagiging simple, hindi masyadong na-impress, ngunit pinili niyang magbigay galang kay Alberto Lazaro sa pamamagitan ng isang mahinahong tango. "Esteban, paano ang lasa? Hindi naman masama ang pagkakaluto ko, hindi ba?" tanong ni Alberto Lazaro, nag-aasam ng papuri. "Okay lang," sagot ni Esteban, tahimik at walang palamuti.

Ang lasa nito ay pinaghalong kape at mint, isang pamilyar na lasa na nagbigay ng kuryente sa kanyang buong katawan. "Huwag mong sabihin iyan. Nandito ako," ungol ni Paulo sa pagitan ng kanilang mga halik. Inalis ni Aria ang labi niya at dahan-dahang kinapa ang dibdib ni Paulo. Nanginginig ang kanyang mga daliri. Dahil wala siyang makita, ang bawat pandama niya ay naging mas matalas. Ramdam niya ang init ng balat ni Paulo na tila nagbabaga. Isa-isa niyang tinanggal ang mga butones ng damit nito hanggang sa bumuka iyon at malantad ang matitigas na kalamnan ng Alkalde.

Hindi pa rin ako makapaniwala! "I'm all ears," he almost whispered. I clutched on the hem of my shirt as I pinched my own hands. When I inhaled a supply of air of determination, my throat quivered but nonetheless accepted the deal. "Victor L-Lazarus... Castellano..." Very anticlimactic, Senyorito brought his fist in front of his mouth and chuckled throatily. I froze. Para tuloy nakangiti ang mga mata niya. Pero hindi pa rin maaalis ang antok sa mga iyon. Bigla akong nakaramdam ng awa.