Novel & Cerita Pulso Laslas Sa Kamay

SHE LOOKED UP and saw Luis, wearing a white shirt and a red tie. Mabagal ang takbo ng kanyang isip; dahan-dahan lang siyang napakurap. NAPANSIN NAMAN ni Luis ang namumula nitong mga mata at ang mga bakas ng luha sa pisngi. The words of reproach rose in his throat, but he swallowed them back. "Aalis na tayo." "Saan?" "Home." Inabot ni Luis ang kanyang kamay at hinawakan ang kanyang pulso. Her hand was thinner and more slender than he had imagined.

Paos na bulong na sabi ni Boss L at ipinag patuloy pa din ang ginagawa nito sa akin. Magaan na kinagat pa ni Boss L ang aking tenga at saka bumaba ang halik nito sa aking pisngi pababa sa aking leeg at batok. Ramdam ko ang ekspertong pag bilis ng pag himas ni Boss L sa aking perlas na nagpakilig sa aking kaibaturan habang ang isang kamay nito ay patuloy ang pag himas sa aking dibdib at pag pisil sa naninigas ko nang ut*ng.

Napatayo naman si Luis para magpakilala sa Papa ni Blessie. "Hi po Sir. Ako po si Luis Angelo Calderon" magalang na pa kilala ni Luis sa sarili sa Ama ni Blessie. Inilahad nito ang kamay para makipag kamay pero hindi nito tinanggap ang kamay ng binata sa halip ay ibinigay ang kamay para magmano si Luis sa Papa ni Blessie. Kinuha naman ito ni Luis at nagmano. Nakatingin lang si Blessie sa Papa niya at kay Luis. Nagsenyas si Papa Jose na maupo sila.

Tumingala ako para pigilan ang paglahulog ng luha ko saka huminga nang malalim at sinunod s'ya. Madilim na sa nilalakaran ko, nang bumukas ang ilaw ay nagulat pa ako nang makita ko mula roon si Sandro. "They contacted me for this. Wala akong lakas nang loob na magpakita pa, actually. But it's for you and Jazlyn that's why I came. Thanks for being a good friend back then and for still trusting me. Hanga ako sa kung paano ka magmahal, Lacuezo, you give your all and always ready to fight for it, bagay na lagi akong nagdadalawang-isip."

Sigaw ko at agad syang dinaluhan. Lumapit na rin sila inay at ilang mga kasambahay. Abot abot ang kaba ko. Tinapik tapik ko ang kanyang pisngi para magising sya. Hinawakan ko pa ang pulsuhan nya. Malakas naman ang pulso. Umuklo din si Manang Flor at hinawakan din si señorito. Kinuha nya ang PT sa kamay nito at tiningnan. Nanlalaki ang mata nyang tumingin sya sa akin. Nginitian ko naman sya. "Anong nangyari sa apo ko?" Nagaalalang tanong ni lolo Arsenio nang lumapit sa amin.

suway ko nang tuluyan na pumasok sa damit ko ang kamay niya. Nailayo ko ang ulo ko sa kaniya nang bahagya niya na kagatin ang kanan ko na tainga. Inaantok na natawa ako dahil sa kiliti na hatid noon ngunit hindi ko rin maiwasan na kabahan dahil sa ginagawa niya. Napalunok na lang ako nang sakupin ng makalyong kamay ni Lazaro ang dibdib ko. Hinawakan ko ang braso niya at walang lakas na tinanggal iyon sa dibdib ko.

He was looking straight at me, his face a mask of professional curiosity, pero ang kamay niya ay gumagawa na ng milagro sa pagitan ng mga hita ko. ​"N-None, Sir. As I was saying..." kagat-labi kong pagpapatuloy. ​Ginamit ni Tirso ang kanyang hinlalaki para paglaruan ang kuntîl ko. He was rubbing it in slow, circular motions na alam niyang magpapahina sa akin. Humigpit ang hawak ko sa laser pointer. My breathing became shallow, and I could feel the moisture building up, evidence of how much power he had over me, even in a room full of people.

Para siyang bata na gustong siguruhin ang narinig kung totoo ba o hindi. Bahagya akong napaigtad nang hawakan niya ang kabilang kamay ko. He intertwined our hands together while smiling so wide. “Wait a minute. Can I—” naputol ang dapat sana’y sasabihin ni Alas nang makita ko siyang mapangiti ng malawak habang tila nanginginig pa’t pasimpleng nangingisay. Napansin ko rin ang biglang pamumula ng kaniyang magkabilang pisngi hanggang sa puno ng kaniyang tainga.

Lumapit ito kay Lexus at itinaas ang kamay na may hawak na plastik bag, umarko ang kilay niya because she was just using sleeveless at kita na niya mula sa kinauupuan nila ni Lexus ang cleavage nito at dahil itinaas pa nito ang kamay kita narin pati pusod nito. Ngunit siya ang umabot ng plastik na hawak nito na tila ikinagulat ni Marla. "Is this for us? Thank you." She smiled at her but she can't help but to fake her smile nakakairita. "Ahm, opo madam para sainyu po yan, pasasalamat ko kanina ki Señorito dahil sinamahan niya ako, di parin niya ako matanggihan, kakanin po paborito si Señorito"

bulalas niya. Ngunit bago pa man tuluyang lumagapak ang baso mula sa nanginginig niyang kamay, may mabilis na humawak sa bewang niya mula sa likod. Si Rafael. Isang braso sa baywang niya, mahigpit pero protektado. Ang isang kamay nito sa pulso naman niya, tinutulungan itong ituwid ang baso. “Easy,” bulong nito sa tainga niya, mababa at hindi dinig ng iba.