Question Tagalog Love Novels & Stories

I hold back my tears. "Are you giving up?" he asked, his voice quivered. "What I meant was that I'm tired, not that I'm giving up!" I mumble. "So, do you still love me?" he inquired, his eyes gleamed. "Kailan ba nawala ang pagmamahal ko?" sinagot ko ang tanong niya, with a question. "Bati na tayo, mahal?" tanong niya, as he kissed the back of my hand.

Sabi ko " Paano kung hindi na talaga kita maalala? Paano ka?" Nag aalala nyang tanong sakin habang inaabot ang mukha ko, napapikit ako sa Malambot at puno ng habag na kanyang haplos. "It's okay, Wife. Our love is too strong that even devils couldn't separate us, besides I bet God will guide us through this." Sabi ko " Sa tingin mo ba mamahalin mo pa ako kahit ganito ako? Walang maalala? Ni hindi kita kilala sa totoo lang. "

nakangiting tanong nito. “Love, paano kung may asawa o girlfriend ka na pala sa nakaraan mo? Kung maaalala mo siya, kakalimutan mo na ba ako?” parang iiyak na tanong niya. Hinawakan nito ang kamay niya at dinampian ng halik. “Love, wala akong nakapa sa puso ko na may iba akong babaeng minahal sa aking nakaraan. Kahit napanaginipan ko si Nashmine, mas nangingibabaw pa rin ang pagmamahal ko sa’yo. Nandito ka na Love, at ikaw lang ang nag-iisa rito.” sabay turo sa dibdib nito

nasasaktan nitong tanong, tumango naman ako ng bahagya bilang pagsagot. “You think I'd marry someone I don't love? Ano ako, t4nga?!” He exclaimed, sobrang seryoso ng mukha niya ngunit hindi ako maloloko ng ganyang itsura, imposible na magiging mahal mo na kagad ang isang tao sa unang pagkikita niyo pa lang—love at first sight isn't real. “T4nga ka naman talaga, ngayon mo lang ba nalaman?” nang-aasar ko pa ring turan.

Dahil sobrang namangha ako sa mga nakikita ko. "Do you like it?" tanong nito. "Yes, of course." mabilis na sagot ko. "And how about this, muling turo niya sa'akin at halos mapa luha ako nang mabasa ang mga malalaking letra na I LOVE YOU. Totoo ba 'to? o nanaginip lang ako. Talaga bang mahal niya na ako? Oh!My!Gosh! Julianan, nag bunga rin ang lahat nang pagpapantasya mo," hiyaw nang isipan ko.

Tila sila lang ang tao sa gusali na iyon ng mga oras na iyon. "Mahal mo talaga ako at ako lang ang baaeng minahal mo?" Naninigurong tanong nito kay Micko habang humihikbi. "Yes, Love!" May kasamang tango na sagot nito habang pinupunasan ng palad ang luha sa pisngi ng dalaga. "Ikaw lang at wala ng iba!"

The way his tongue licks and sucks my folds in rhythm makes me want to scream with pleasure. “Ugh,” pigil ko sa sarili para hindi maibulalas nang husto ang aking ungol. Napatingin ako sa kanya nang huminto siya at ibaba niya ng marahan ang hita ko. “Love, sure ka na ba?” may bahid nang pag-aalala niyang tanong. “Yes, Love,” sagot ko.

tanong ko “Hindi naman na masyado” sagot niya “Ice, diba sabi mo wala kang girlfriend at hindi kapa nagkakagirlfriend?” “Oo, bakit?” “Na-inlove kana ba?” Hindi ko agad sinagot ang tanong niya. Hindi ko din kasi alam kung paano sagutin. Sa babae, hindi pa ako na-inlove. Sa lalake? Ngayon palang. Pero hindi ko rin sigurado kung love naba itong nararamdaman ko o paghanga lang.

Tanong nya sa akin nang mapansin siguro ang pamumula ng mata ko at tiim na tinitigan ang mukha ko. Not yet but I'm about to. Tumitig ako pabalik sa kanya. "D-Do you still love me?" Tanong ko sa kanya. Gusto ko lang manigurado. Labis na kumunot ang noo nya, "What kind of question is that? Of course I still do." Matigas na sabi nya hinapit ako sa bewang palapit sa kanya. "Carlo, I'll never fall out of love with you." Di maipagkakailang totoo ang sinabi nya. But..

" tanong niya. "Masarap." sabi ko. "Talaga ba love?" hindi makapaniwalang tanong nito. "Oo, love, sobrang sarap. You want to try?" "Hindi na love, baka mabitin ka pa kasi. Busog naman din ako."