Quotes About Destiny Novels & Stories

Hindi na rin ako nag tanong pa, bagkus umidlip muna ako kahit papaano para naman may energy pa ako ulit. Panay sulyap naman ito nahihimbing na natutulog niyang asawa, until now hindi pa rin siya makapaniwalang buhay ang kaniyang asawa. Hindi niya nga akalain na darating pa ulit ang ganito sa buhay nilang mag-asawa. He promised, that he would never be left by her side, but it didn't happen. Sometimes, destiny will trick us. But the important thing is, you've learned from it.

"Well, sometimes we meet someone we didn't expect in the place we go. It's not destiny, because we are the ones who are making our own destiny. But most importantly, enjoy. Bring home happy memories." "Okay," nasabi ko na lang sa kaniya kahit hindi ko talaga gets ang ibig sabihin niya. Bakit may pa-destiny destiny pa siyang nalalaman? Isang linggo lang naman ako sa Japan, impossibleng sa loob ng isang linggo makita ko na doon ang destiny ko. Humalik ako sa pisngi ni Ate Ren bago ako naglakad papaasok sa entrance. Lumingon pa ako sa kaniya at kumaway bago ako tuluyang pumasok.

Iritado na niyang sagot. Umayos na rin ng tayo si Arsen at kapwa na silang nakatingin sa paglubog ng araw. "Sometimes, not all we see is true. And not all we hear is real." Natigilan siya sa sinabi nito. "Destiny is really a pain in the ass. Papahirapan ka muna bago mo makuha ang happy ending. Everyone deserves to be happy, including you. Bakit hindi mo subukan maging totoo sa nararamdaman mo. Stop, hiding from the past. The way you said it, the way you describe them. I can feel your hatred, jealousy, and regret. Open your eyes, bro. Then, after that, open your heart again. That's the only way to your happiness."

Naupo kami sa isang baitang ng hagdan. “Ang hirap pala.” aniya at saka napangisi. “Ang hirap kalabanin ng tadhana.” Tahimik lang ako at seryoso ko lang siyang tiningnan. “Kaya sabi ko sayo noon, if one thing is destined to happen, it will happen anyway.” He faced me with his blank expression face. “But how could we just ignore something terrible will happen, an accident that we know that someone’s life is in danger?” seryosong sabi niya. “Our destiny still depends on our choices and decision, life is full of choices and decisions that will act to be our future.”

“Mas nakakatakot yung, ginawa mo na ang lahat ngunit bigo ka parin. Mas masakit yung inalay mo na ang buo mong pagkatao upang makamit mo ang pinaka-mimithi mo ngunit hindi mo pa rin makamtan. Rejection and failure are the scariest and most painful things in this world, Destiny!” Hindi alam ni Destiny kung bakit sinasabi sa kanya ni Tita Catalina ang mga katagang iyon. Naplingon lang siya rito at tinitigan ito ng mataman sa mukha. Wala siyang maapuhap na salita. “This might be the last time we see each other, Destiny. Wala ng dahilan pa upang magkita tayo. Wala na rin si Serenity. Drive your destiny and be courageous to face any circumstances ahead of you!”

You are here, because it is your destiny. Napakunot naman ang noo ko. Nananadya ba ang librong ito? Nababanas ako sa nababasa ko. Mythology nakalagay tapos destiny at fate yung laman? Ginagago ba ako ng librong to? But somehow, the context is rubbing my gut. You are existing because of a purpose. You are here, because it is your destiny... You are existing because of a purpose. You are here, because it is your destiny...

Huwag lamang siyang mambababae, dahil ibang usapan na 'yon. Bilang si Karen na laking probinsya'y marami akong natutunan sa buhay na kaya kong ipagmalaki at ikuwento sa mga anak ko at sana sa magiging apo ko. Hindi ko ito ikahihiya, dahil kung hindi ako nagkamali noon ay wala sana ako sa sitwasyon ko ngayon. Pero naniniwala rin naman ako sa salitang Destiny na akala ko'y sa kanta ko lang ito maririnig. Destiny ko na makilala si Paul at magkaroon ng instant baby sa kanya. At destiny rin namin ngayon kaya kami'y lubus na masaya kasama ng aming mga anak at sa susunod pa kung papalarin.

Crap. Anong karapatan n'yang magsalita tungkol saakin? Nasa ilalim pa s'ya ng aking kapangyarihan. Kung tanggalin ko na lang kaya ang pagkakataon n'yang mamuhay sa mundong ibabaw. Dahan dahan akong kumilos upang makalayo sa kanila. Hindi ako maaring manatili sa iisang puwesto kung ayaw ko silang maabutan ako.

Bahagyang kumunot ang noo ni Rafael, tila hindi makapaniwala sa kanyang narinig. "Destiny, hindi ba sobra na 'yan? Bakit hindi ka na lang maging mas maunawain?" "Mas maunawain?" Napatawa nang mapait si Destiny. "Tingin mo, hanggang saan pa ang dapat kong intindihin, Rafael?"

she paused for a while and gave a tap on my shoulder. "At matuto kang magpasalamat sa kung ano man ang mayroon ka ngayon, dahil hindi lahat ng kabataan katulad mo. At isa pa, walang magulang na kayang itiisin ang kanilang anak na nahihirapan at hindi mabigay ang kaniyang magandang kinabukasan. " "But why my mom ruling my life? Ako sana ang magdedesisyon para sa sarili."