Quotes About Food And Friends Novels & Stories

pinasalamatan niya ito. His friend acted like he fell into deep thinking. “Ano kaya ang magandang hingiing kapalit?” Ani pa nito. “Just don’t ask the impossible.” He remembers to tell him. “I’m just kidding, bud. Hayaan mo na. That’s what friends are for,” he dismissed the idea of him repaying him back. “Maaasahan ka talaga,” he praises him and even reached his shoulder to tap it.

Baka inggit lang sila. "Thank you nga pala at pumayag kang kumain kasama ako. Akala ko tatanggi ka dahil hindi sumama yung dalawa mong kaibigan." Sabi nya. Burger naman ngayon ang nilalantakan namin. Ako naman pinagsasabay ko ang burger at fries. "Sus wala yun! Friends na tayo di ba? Saka hindi ako tumatanggi sa libre." Walang hiya ng sabi ko.

“Ang OA mo naman, Ma’am. Meryenda lang e. Sige, ako muna ngayon ta's ikaw na sa susunod.” “Hindi yung bayad ng meryenda ang iniisip ko rito. Yung sasabihin ng ibang tao.” “Bakit Ma’am, kapag nakain ba sa canteen o restaurant masama agad iisipin ng iba? Kumakain lang tayo Ma’am. Bonding lang ‘to ma’am." “Bonding? Bakit? Close na ba tayo rati?” “Maging close pa lang naman. Sige na, Ma’am. Ang babata kasi ng mga classmates ko eh. Medyo hindi ko trip ang mga trip nila. Hindi ako makasabay.”

“They have a family set here—may four kinds of meat, rice, soup, and side dishes. Enough na ‘to for the three of us, unless gusto niyong mag-add pa.” “I’m fine with whatever you choose,” sabi ni Arturo. “Same,” sabi ko. Tiningnan ako ni Vanessa. “Hindi ka makikipag-argue? You argue about everything.” “I don’t argue about food. Food is simple. You either eat it or you don’t.” “That might be the wisest thing you’ve ever said.” “I have my moments.”

Siguro hindi kayo sa restaurant kumain“ Napakunot naman ang nuo niya sa sinabi ng kaibigan. Pumasok ang kaibigan sa loob ng kwarto niya at naupo ito sa kama niya. ”Masarap?“ pag uusisa nito. ”What do you mean Masarap?“ kunot nuo niyang tanong. ”Deny kapa jan eh“ Sabay sundot-sundot sa tagiliran niya. ”Tigilan mo na nga ako sa mga kalukohan mong babae ka, Kumain lang kami yun lang and nothing happened.” ”Ayy di kayo nag anohan ano, Chukchukan hina naman ni marc“

Halos sapilitan pa para mapakain lang siya. Minsan ay sinosobrahan ko ang pagkain dahil naiisip ko rin ang mga friend niya na alam kong busy rin at wala na rin time para magluto ng baon. Nakahiwalay ang extra para sa friend niya at syempre iba rin ang baunan niya. Pinapabaunan ko siya para anytime and anywhere ay makakain siya. Thankful ako dahil sa tuwing uuwi siya ay nakikita kong ubos ang pinabaon kong pagkain sa kaniya, patunay na kinakain niya talaga ang mga niluluto ko.

"How about your friends?" "We'll celebrate early," tipid kong sabi. We talked casually, malayo sa nakasanayan namin na halos harutin na ang isa't isa. Pero mabuti na rin ito kaysa hindi kami nag-uusap. Simula noon ay doon na kami laging kumakain. Kapag may pasok ay hahatiran niya lang ako ng pagkain pero kung wala ay sabay kami. Nakontento na ako sa ganoon.

“Maddie, to be honest. I’m scared right now. For the first time, niyaya mo akong mag-dinner sa labas. Don’t get me wrong, I’m so happy. But what do you need?” “Could we eat first? I’m starving. Then, we’ll talk later.” “Yes, of course. What do you want to eat?” Inabot nito sa kanya ang menu. They ordered food and ate while talking about their past happy memories. Caleb poured wine into two glasses and handed one to her. They clinked their glasses together before taking a sip to celebrate their friendship. Caleb smiled at her, grateful for the simple pleasure of enjoying a drink together.

Magkaharap nga kaming dalawa na kumain ng niluto niya. "Akala ko ba ay kumain ka na, bro? Napapadami ang kinakain mo ngayon. Parang hindi ka pa kumain kanina ng lunch," nakangising sabi ni Warren na best friend ko sa kanya. Nginunguya ko muna ang kinakain ko at uminom ng tubig bago sumagot sa kanya.

Pumikit siya sa sarap at buong panaginip na bumulong, “Ang sarap… sobrang sarap. Salamat, Masamang Itlog.” “Isa pa,” ani Paolo, tuwang-tuwa. “Pakakainin ka ni Masamang Itlog ng kahit anong gusto mo. Simula ngayon, dadalhin natin araw-araw ang maganda nating kaibigan dito para matikman lahat ng masarap na pagkain na gusto mo.” “Salamat, Masamang Itlog.” Habang nagpatuloy ang pagkain, unti-unting nabuo ang isang kakaibang samahan sa pagitan nila.