Novel & Cerita Quotes About Forgetting

"Kung si lilith man ang makakaharap mo, advantage sa iyo yon dahil agad kang maiinis sakanya pero paano kung hindi si lilith ang nakaharap mo?" "Tangina Master ang talino mo don! so, ano gagawin ko?" "Ngayon, emotionally distracted ka sa isang babae...gusto kong kalimutan mo siya ng tuluyan" "Promise sinubukan ko na yon! Sinubukan ko na nga din burahin yung alaala ko sakanya pero may kasabihan nga na, what the mind forgets" sabay turo ko sa aking sintido "the heart remembers..." sabay turo ko naman sa aking puso

𝘴 𝘰𝘶𝘳 𝘴𝘩𝘰𝘳𝘵-𝘵𝘦𝘳𝘮 𝘮𝘦𝘮𝘰𝘳𝘺 𝘭𝘰𝘴𝘴. 𝘈𝘯𝘺𝘸𝘢𝘺 𝘵𝘩𝘢𝘵'𝘴 𝘮𝘺 𝘦𝘯𝘵𝘳𝘺 𝘧𝘰𝘳 𝘵𝘰𝘥𝘢𝘺, 𝘐 𝘥𝘰𝘯'𝘵 𝘬𝘯𝘰𝘸 𝘸𝘩𝘦𝘯 𝘐'𝘭𝘭 𝘧𝘰𝘳𝘨𝘦𝘵 𝘢𝘨𝘢𝘪𝘯, 𝘴𝘰 𝘐'𝘭� � 𝘵𝘳𝘺 𝘵𝘰 𝘸𝘳𝘪𝘵𝘦 𝘢 𝘭𝘰𝘵 𝘰𝘧 𝘭𝘦𝘵𝘵𝘦𝘳𝘴 𝘢𝘴 𝘮𝘶𝘤𝘩 𝘢𝘴 𝘐 𝘤𝘢𝘯.

Sabi ni Agatha, “binura na kita sa buhay ko. Kung hindi ka nagpakita, hindi na kita maiisip pa.” Doon lang natindihan ni Noah na ang makalimutan ay mas masahol pa kesa sa kamuhian. Bigla niyang ninais na sana ay magalit na lang ito sa kanya, kahit papaano ay maaalala pa siya nito ng madalas..

–Ann Landers Tama si Ann, lilipas rin. Darating ang araw na makakalimot rin si Harah. Tipong hindi na tutulo ang luha niya sa sakit kundi dahil sa saya. Paulit ulit nireremind ni Harah ang sarili gaya ng sinabi sa quotes ni Alyson. Sabi niya: "The only thing a person can ever really do is keep moving forward. Take that big leap forward without hesitation, without once looking back. Simply forget the past and forge toward the future." –Alyson Noel

Hindi niya maiwasang hindi humanga sa talas nang memorya nito. “I don’t want to forget these memories.” Wika nang dalaga na naging malungkot ang boses. Alam niyang kahit gaano kadetalyado ang mga sinabi niya at mga naaalala niya hindi magtatagal makakalimutan niyang lahat nang iyon. Isang araw lahat nang laman nang utak niya mawawala nalang. Pasimpleng pinahid ni Samantha ang luha niya na pumatak.

"Forgive and forget, I mean." What is he saying? Hindi ko pa napapatawad ang Daddy niya at mas lalong hindi ko pa nakakalimutan ang ginawa ng Daddy niya sa akin. "Why are you asking such thing?" tanong ko naman. "It says the first to forgive is the strongest, and the first to forget is the happiest." He shrugged. "Just wondering if I can also apply that meaningful quote." sagot niya at nagpunta sa pwesto niya. Sa tabi ni Artemis pero medyo malayo.

natatawa nitong sabi kaya sinamaan ko siya ng tingin at akma na sanang isasara ang pinto ng pigilan niya ito. “Ano ba?!” inis kong sabi. “You forgot already?” tanong nito. Natawa ako ng bahagya, gago ba siya?! “You are the one who told me to forget about that night right?! so what do you expect me to do?” inis kong sabi. Natulala nalang ako ng bigla siyang humagalpak ng tawa. "Did you really forget about the night that happened between us? It doesn’t seem like it." natatawa parin nitong sabi

Ang kamuntikang pagkuha sa ka-inosentehan ko sa hindi ko alam na kadahilanan ay parang kahapon lang na nangyari sa ala-ala ko. I forgive but didn't forget. Pilitin ko mang gawin iyon ay alam kong imposibleng mangyari. Maybe if I had a brain damage like amnesia, iyon lang ang makakapagpakalimot sa akin. I use those experiences as my weapon to strive hard on my life as the time passed by. Iyon ang ginamit kong inspirasyon sa buhay dahil gusto kong may mapatunayan sa sarili ko.

Na para bang walang taong gumamit sa pwestong ‘yon ng kama. Kanina pa siya gising. Hindi nga siya makatulog nang maayos kakaisip sa kanyang ina na hindi niya alam kung bakit bigla na lang dumating. Hindi siya makatulog kakaisip kung paanong malaki ang galit na kanyang nararamdaman para rito. And then people would think when you forget, it means you’re forgiving everyone who hurt you. No, it’s not. Kahit pala nakalimot na ang isang tao, hindi makakalimot ang puso. And everything just feels so confusing.

Parehas kami ng kaibigan niya na hindi malaman kung anong point niya. "Wag natin silang kalimutan bagkus itanim natin sa puso at isipan natin ang mga masasaya nating memorya kasama sila. Karamihan kasi sa atin pag nasaktan tayo, we tend to forget all of our good memories with them to heal. Pero para sa akin mali iyon. Hindi ka tunay na gagaling kung iniiwasan mo ang mga memoryang binuo niyong magkasama. Kasi pag nakalimutan na natin sila sasabihin natin okay na, pero pagkaharap na natin ang mga taong sabihin nating nanakit sa atin, babalik at babalik pa rin lahat ng sakit. Though kaunti na lang pero naroon pa rin ang sakit. Sa case ko kasi hindi ko sila kinalimutan tinanggap ko ang naging ka