Romans & histoires Quotes About Importance Of Family

Niyakap niya si Fia at saka ako. "Buti naman... buti naman at may mabubuong pamilya. Ang importante mahal niyo ang isa't isa at kayang panindigan ang lahat. Wala na akong hihilingin pa. God Bless you both, mga anak ko." Sobrang saya ko sa naging sagot niya. Wala nang hadlang. Wala nang makakapaghiwalay sa amin.

I'm sorry. "At sino ba ang babaeng 'yon ha, Quinn? Napulot mo lang ba 'yon kung saan? Wala manlang yata 'yong magandang background?" "Background is not important for me, Ma," sagot ko. Inikutan niya ng mata ang sinabi ko. "Nagkakamali ka do'n. Kung gusto mong maging makapangyarihan pa sa mata ng mga tao, kailangang maganda at mataas ang background ng pamilya para malawak din ang koneks'yon at impluwens'ya. Ibababa mo ang sarili mo dahil lang sa babaeng 'yon? Ha! You're unbelievable."

Sana sa ganoong paraan ay mapagaan niya ang loob nito. “Sa pagpapamilya ang babae talaga ang may dala ng buhay. Kaya dapat ikaw magpakatatag ka. Hindi lang para sa sarili mo o sa pagmamahal mo kay Cy. Kundi para rin sa dalawang anghel na ‘to.” Hinaplos nito ang umbok niyang tiyan. “At sa pamilyang binubuo niyo. Kausapin mo ang asawa mo, magtanong ka. Hindi para awayin siya kundi para malinawan ka. Tandaan mo, walang bagay na hindi naaayos sa mabuting usapan.” A mother’s hug is indeed like magic. It can cure any pain. And indeed…mothers know best!

"Iyan ang patunay na mahalaga sa ating buhay pamilya, Honey. Kaedad namin ni kambal ang apo natin kay Owen Liam noong isinilang ni Mommy si bunso at pag-iwan sa amin. Noong panahong halos mapabayaan kami ni Daddy. Ngunit dahil mahalaga ang pamilya sa buong angkan ng mga Harden at De Luna, including our maternal grandfather Provincial Director sa Camp Crame, Rovi Salaum. Hindi namin naramdamang ulila kami sa ina. Instead, tinulungan nila kaming lahat lalong-lalo na si Daddy hanggang sa nakabangon sa lungkot at depression. "Iyan ang gusto kong ipamana sa mga anak at apo natin, honey. Ang kahalagaan ng pamilya kagaya nang ipinamulat sa amin ni Daddy. Kahit anuman ang status ng tao sa buhay ay w

“Ang tunay na yaman at kapangyarihan ng ating pamilya ay nasa ating mga prinsipyo. Ito ay nasa pagiging tapat, sa paggawa ng tama kahit na walang nakatingin, sa pagtulong sa mga nangangailangan, at sa pagmamahalan sa isa’t isa. Ang pangalan ay madaling mawala at madaling madumihan kung hindi ito aalagaan ng mabuting gawa. Ang kayamanan ay madaling maubos o mawala sa isang iglap. Ngunit ang kabutihan at katapatan na itinanim sa puso ay mananatili habambuhay at maipapasa pa sa mga susunod na henerasyon.” Napaisip siya sandali, pagkatapos ay nagtanong muli: “Kung ganoon po, Lolo, bakit kailangan pa natin ng mga lupain at bahay?” Ngumiti ako sa kanyang talino at pagiging mausisa.

"Yabang mo! Oo mahirap lang kami pero maayos kong pinapalaki ang mga anak ko. Hindi materyal na bagay ang kailangan nila kundi pagmamahal ng isang pamilya." "I know. Please don't get me wrong. That's not what I meant. "napahilamos ito sa kanyang mukha. "...and you right that the love of a family is more important." mahinahon nitong sabi. "That's why I'm here, I want to let them feel my love, kapamilya din naman ako diba? Siguro may karapatan din naman ako, mga pamangkin ko kaya yun. Kung ayaw ng papa nila, which I highly doubt if alam niya, ako nalang. Pwede ba?" Hindi ako sumagot. Nanatiling blangko ang ekspresyon ng mukha ko.

Hindi na siya sanay sa ganitong klase ng pag-aalaga, at sa mga salitang iyon, pakiramdam niya ay para siyang isang tunay na bahagi ng pamilya—hindi lang isang bisita, kundi isang babaeng may halaga at lugar sa mundong ito. Nagpatuloy si Madam Venus, "At ang pinakamahalaga, apo, kahit anong mangyari, palaging tandaan mo na ang pamilya ang magbibigay sa'yo ng lakas. Sa bawat pagdaang bagyo, ito lang ang makakapagpatatag sa'yo."

“Tita pasensiya na pero kahit na papano ay mayroon namang kayamanan ang aming pamilya.” sabi nito. “O talaga?” walang emosyon na tanong nito. “Naniniwala naman ako sa sinasabi mo at ngayon kung may dapat mang maging paborito sa pamilya niyo ay hindi ikaw iyon kundi ang kapatid mo lalo na ngayon na hindi kana makapaglakad. Hindi ka na makatayo ngayon at mas lalong hindi na makasayaw kaya nasisiguro ko na mas mabango na ngayon sa pamilya niyo ang kapatid mo. maipapayo ko lang sayon na kung may ipon ka man ay mas mainam ng huwag mo na lang itong gastusin sa mga walang kwentang bagay at ilaan mo na lang sa mga bagay na kailangan mo sa araw-araw.” mahabang pangaral nito na may halong pangungutya.

Iniisip yata na inuuto niya lang kahit hindi naman. “Hindi, Quin. Kasi ang family pwedeng walang daddy o mommy. Ang mahalaga naman ay love natin. Di ba? Ikaw nga love ka ni Mommy so family tayo.” Mas lalong nagsalubong ang kilay nito. “Hindi ku pu naiintindihan. Gulo naman, Mommy.”

“Listen, in this word you can love everyone but you can't force everyone to love you back. Keep this in mind, you may not get the love you want to a person you like but as long as there is someone who loves you, cared for you, and make you feel important. . . You have reason to live.” Napuno ng pagtataka ang mukha ni Zhakiya kung bakit ang isang gwapong lalaki, matangkad at maskulado ay pumasok sa loob ng kwarto para sabihin ang mga bagay na iyon na para bang kilalang-kilala siya nito. “Hindi kita maintindihan. . .” Mahinang saad ni Zhakiya. “You're very special to your sister, you're important to her, she loves you a lot and her only family. And from the moment I saw you, I pray you survive