Novel & Cerita Quotes About Spending Time With Family

"Bakit? Hindi mo ba nakakasama ang pamilya mo sa pagkain?" "They are always busy." "Then, mas mabuting ikaw na ang mag-adjust o maghanap ng time para makasalo sila. Hindi 'yong overtime ka nang overtime sa trabaho." "I'll think about it." "Bakit pag-iisipan mo pa? Tandaan mo na ilang taon mo lang makakasama ang mga magulang mo kaya sulitin mo na ang bawat oras o araw. At hindi mo rin masasabi kung gaano kahaba o kaiksi ang ilalagi mo rito sa mundo."

“But every moment with them... with you, it feels like time slows down.” I smiled, squeezing his hand. “I don’t mind it. We’ll make the most of every second.” Matapos ang tawag namin mula sa mga twins, may kasamang tawa at kwentuhan, nagbalik kami ni Drack sa aming tahimik na mundo sa veranda. Minsan, nakakalimutan ko kung gaano ka-importante ang mga maliliit na sandali—mga oras ng pagkakaroon ng pamilya, ng pag-alala sa mga anak mo kahit na andiyan ka sa pinakamagandang lugar.

sabi nito at marahang suminghot at bumuntong hininga. Napalingon ito sa akin at pilit ng ngumiti, ",You should treasure every moments with them" sabi nito sa akin, napasulyap ulit ako sa family pictures nila, ni isa wala akong makitang picture ng nanay niya, kahit nun mga bata pa sila, mukhang tinaggal na talaga nila dahil sa pag iwan sa kanila, napalingon ulit ako dito, nakatitig ito sa isang sulok ng bahay nila, pero malayo ang iniisip nito. Meron pala talagang magulang na kayong iwan ang pamilya niya na parang wala lang sa kanila, hindi nila inisip ang mararamdaman ng mga taong iniwan nila.

Edi sila na Juan for All, All for Juan. But honestly, masaya ako na maging parte ng pamilyang 'to. It was crazy at first, but this was full of fun. We shed tears together already. Laughed altogether, talked altogether, eat altogether, shared stories, and many great, fun, memorable things...and I've learned a lot. A family without getting lessons from pains and problems is not a family. A home where our family was is the one who taught us first. A home is where we are loved, cared and nurtured. I want to grow more with this family. I want this to last. In my memories and in my heart.

she said and starts to cut her stake again. Today is sunday, and mom always Believed that family alwasy comes first, so both dad and her came up with th set up of spending the whole sunday with family, without touching any work related, I understand their sentiments, I’m aware that they are both busy people and they are both owner of a separate company, they are twice as busy as me, but here they are, siiting and eating breakfast with us. “I’m sorry,” I said, ad turned off myphone, mom seems pleased with my action, so she just nod, dad on the left corner was just shaking his head and laughing like he is watching a variaty show, jeez, this old man.

“Pero pamilya po tayo.” “Oo naman,” sagot ni Freya agad, may lambing sa boses. “At dahil pamilya tayo, mas lalo nilang kailangan ’yon.” Saglit siyang tumingin ulit sa salamin, siniguro niyang nakikinig ang dalawa. “Minsan kasi,” dugtong niya, “kahit mahal na mahal natin ang isa’t isa, kailangan pa rin ng oras na kayong dalawa lang. Para makapag-usap… makapagpahinga… at ma-enjoy ang isa’t isa.”

Huminga ito ng malalim at umayos ng upo, “ but, hindi nag tagal 'yon.I backed off when i realized betraying my family was wrong. Umamin ako kahit alam kona ang mangyayari sa'kin. ” “ jealousy isn't worth betraying family. ” huling sabi nito Huminga ako ng malalim nang marinig ang buong kwento nito “ alam mo, tama ang ginawa mo. Tamang mas inisip mo ang pamilya mo sa kabila ng mga inggit, galit, o selos na nararamdaman mo. In this world, family is our most valuable treasure, sila 'yung unang ngumiti noong unang araw natin sa mundo. ” napa ngiti ako nang maalala ang ngiti ni mama at papa habang pinapakita sa'kin ang picture ko noong baby pa lang ako

Hindi siya marunong mag-demand ni hindi nga siya marunong mag-inarte. Kaya ngayong dinaraos ang National Family Day, at nung sinabi ni Nikolaj na uuwi ito sa pamilya nito, hindi siya nagalit. Sa totoo lang, siya pa nga ang nagtulak dito. "Umuwi ka sa inyo, Nikolaj kahit doon ka na matulog sa inyo. Spend time with your family," sabi pa niya sa binata noon. Wala siyang pinakitang tampo at hindi siya nag-inarte’t piliting sabihin na —"Please, dito ka na lang."

“Oho, pero balak kong puntahan sila Ate.” “Huwag ka ng pumunta doon, aabalahin mo lang ‘yong pamilya. Kailangan nilang mag spend ng maraming time together para makabawi naman si Salvatore sa mga panahong nasayang.” “Kasalanan niya ‘yon!”