Rich 소설 & 이야기

Tinapik siya sa balikat ng ama at nginitian"Of course, just call me" "Thanks Dad" "Thankfully Anuj is okay, mukhang si Tanuj lang ang may allergy" Ani ni Rina habang nakatingin kay Anuj na nakasandig na sa balikat niya at pipikit-pikit na pero parang pinilipit pa rin nito ang sarili na wag matulog kaya masuyong tinatapik-tapik ito ni Cassius, hanggang sa tuluyan na nga itong nakatulog kaya dahan-dahan na itong binigay ni Cassius kay Rina at dahil mahimbing na Ang tulog ay di na ito nagising.

Nararamdaman niya ang matalim at nagmamakaawang tingin ni Anne na nakapako sa kaniya, ngunit ang kaniyang nasaktang pride ang mas nanaig. Pinalipas niya ang tatlong segundo bago mariing pinindot ang accept button. Inilapit niya ang phone sa kaniyang tainga, ngunit sadyang hindi niya ito idinikit nang husto—sapat na para marinig ni Anne ang bawat salita mula sa kabilang linya. "Hey, Lauren," malambing at mapangahas ang boses ni Rhea mula sa speaker. "Are you okay? Hindi ka ba pinagalitan ng terror prof na 'yan? I was worried."

Ngumiti sya rito. "Can I have anything basta medyo strong" sabi nya. "Right away Ma'am" sagot ng bartender. Inikot nya ang mga mata sa paligid. Mga ganitong bar ang madalas puntahan ng mga mayayaman para uminom ng mga mamahaling alak. Tulad sa bayan nila sa San Miguel. Isa lang ang sikat at eleganteng bar doon ang VincBar. Bar yon ng mga dela Merced at nasa ilalim yon ng VincElla Hotel. Minsan palang syang nakapunta roon, at dahil hindi naman sya mahilig sa alak kaya hindi na sya umilit na pumunta. Nang iabot ng bartender ang alak ng kopita. Hindi na nya tinignan pa yon, agad nyang sinimsim ang laman non. Napangiwi sya ng malasaan ang pait sa dila. Nais pa nyang masuka.

KABANATA 67 Ilang beses na napapakurap ang batang Rostam matapos mag flash ang camera na nasa harapan nila. " Ano ba 'yan, Rostam umayos ka nga. Kanina ko pa napapansin na kurap ka nang kurap, " reklamo ni Savannah na kanina pa nais matapos ang pictorial nilang pamilya. " Pumikit ka na lang kaya? "

Yong kaya umakyat na din ako dala ang envelope at ang bag ko. Stania, Dunnelbridge, Wistown, Cratemia and Riandorr ang limang primary city sa bansang Rallnedia kung saan may mga naka assigned na namumuno, isa na doon si Ma'am Vel or si Eve na Duchess ng Stania, habang ang apat naman ay ang mga taong nabanggit sa akin ni Shaine noong hindi pa siya umaalis. Halos nasa 31 lang ang city sa Rallnedia kaya medyo nangangapa pa ako sa mga lugar na iyon.

patuloy na salita ni Ira. "Hi, Jing...!," pagbati ng isang chubby na lalaking kayumanggian rin ang balat. Siya naman si Brix. Istilong rapper sa pormahan at may hikaw sa kanang tainga. 5'6" at waring may sinabi ang pamilya. "Hello...sakay na kayo," simpleng ganti ni Jing-Jing na medyo nagpataas ng kilay ko.

Tahimik ngunit epektibo. Richel, maingat na gumalaw sa ilalim ng dilim. Ang kanyang mga mata ay alerto sa bawat sulok, bawat anino. Siya ang Richel na hindi pa nakikilala ng marami—matalino, misteryoso, at walang sinasayang na kilos. Ito ang Richel na kinatatakutan noon ng mga kakompetensiya sa negosyo, ang taong hindi kailanman nagpatalo sa laban, at lalong na sa ganitong pagkakataon.

sabi ko nang walang pakundangan habang nakatingin ng diritso sa kanya. I can see the anger in his eyes yet he still manages to smile at Raine. “Hi. I’m Raine. Raine Connery,” pagpapakilala ni Raine sabay abot nang kanyang kamay kay Claud. “It’s Claude Mariano,” sagot naman nang isa sabay kuha nang kamay ni Raine at hinalikan mismo sa harap ko. Argh! The nerve!

Tukoy nito sa isa niyang fratmate na si Matthieus Morris Monférrer. Sansaglit pa’y naging crowded ang cottage na malapit sa kanyang villa nang umahon mula sa dagat ang mga fratmate niya na nauna nang dumating sa Haven Resort. A DAY BEFORE Haven’s birthday, Sheeva and her mother arrived in Poza Rica. Laking gulat niya na nakatayo pa rin ang beach house na inuupahan niya dati at makikita ang high maintenance na nakukuha ng naturang bahay. Tapos sa tabi niyon ay natagpuan niya ang isang luxury seaside home na siya yatang na-mention ni baby Haven sa kanya.

Huminga ng malalim at muling binalikan sa kanyang isipan ang mukha ng binata. “Matangkad siya, about around six foot tall. Tapos matangos ang ilong n’ya, and his lips, grabe sobrang pula. Hindi siya masyadong maputi, hindi rin masyadong maitim balat niya, sakto lang, kayumanggi, ganoon. And his hair, straight, clean cut. Iyong katawan niya, hindi siya payat pero hindi rin siya mataba, hindi ganoon maskulado gaya ng iba dyan na puro muscle. Pero ang pinakagusto ko sa kanya, ‘yong mata niya, ang ganda, medyo singkit. Light brown tapos parang palaging nangungusap.” “Anong pangalan n’ya?”