Quotes About Small Novels & Stories

Sila pa ang mas nakakaramdam na may kulang pa sa kanila. "Isang linggo mo na iyang ulam!" Malakas na kantiyawan at tawanan ulit. While looking at these fishermen, naiintindihan ko na na nasa tao iyon kung paano niya titignan ang isang problema. The common problem of rich people is how and where they buy new stocks and how they start a new business. Ang inaalala nila ay kung gaano kalaki ang kikitain sa negosyo na itatayo nila. Samantalang ang mga mangingisda na ito na katulad ko ay pangkain lang sa araw-araw sapat na. They proved that little things isn't just a little. Small things are big if you know how to appreciate.

May pagmamanahan ata ako ng kalandian. "But just like what I did on the last part, you need to do the same. Think of a simple, very short but meaningful quotations about yourself that you can say. It is more attractive if you make a little bit funny quotations just like mine. I will give additional points to those who will make their own remarkable quotations."

Dahan-dahan ko itong binuksan, at sa loob ay isang simpleng card, written in clean, slanted strokes: “Today is not a grand gesture. It’s just breakfast waiting downstairs, and me—waiting for your smile again.” – V Napangiti ako. Hindi ko alam kung kelan siya nagsimulang magsulat ng ganito, but it felt like a piece of him that he rarely shows anyone. Tahimik ko siyang tinignan ulit. Maybe trust doesn’t return overnight. Maybe healing isn’t loud, or filled with fireworks. Maybe, just maybe… It starts with small things. Like handwritten notes. Like holding hands through the night. Like choosing to stay, even in silence.

"Hindi na... palibahasa alam mo kung paano ako kunin at ibsan ang galit ko." Natawa siya. "Alam ko kasing mali ako, and I admit it para matapos na ang away natin dahil lang sa simple at maliit na bagay na 'to." Mali ka, hindi kailan man ito naging maliit. "You're wrong, small things can cause massiveness," saad ko dahil tunay ngang ang mga malilit at simpleng bagay ay madalas silang mga nakakapuwing.

Laking tuwa ko nang dumating siya sa piling ko dahil may karamay ako sa hirap at kaginhawaan. “Mommy, can I request?” Tumango naman ako. “Huwag kang mapapagod na mabuhay. Maraming nagmamahal sa `yo. Hindi mo lang nakikita ang iba, sapagkat patago itong ginagawa. Ayon pa nga kay Albert Einstein, 'Life is just like a bicycle, to keep it balance, you need to keep on moving forward'.” Napangiti na lamang ako dahil sa mga ginamit niyang quotes mula sa mga tanyag na mga nilalang.

“Ah… thank you, sir. Pero hobby lang po ito. Pang-aliw lang. Hindi naman po ito future. Mas kailangan ko pong tumulong kina Nanay at Tatay kaysa mangarap ng malalaki.” Ilang sandali siyang hindi nagsalita. Ramdam ko pa rin ang titig niya bago 'yon ibinalik sa papel. Pagkatapos ay nagsalita muli, mababa ang tono, mas banayad kaysa kanina na parang hindi sinasadya. “Dreams don’t have to be loud to be real. Even the smallest detail can change the whole picture. Don’t forget that, Aya.”

Pero ngayon, habang nasa harap kami ng mga travel-size na shampoo at sabon, parang may biglang pumatong sa balikat niya. “Bryden,” tawag ko. Napalingon siya agad. “Hmm?” “Okay ka lang?” Tumango siya. “Oo. Bakit?” “Wala. Parang ang lalim ng iniisip mo.” Bahagya siyang ngumiti. “Iniisip ko lang kung bakit ang mahal ng maliit na toothpaste.” Napatingin ako sa hawak niya at hindi ko napigilang matawa nang mahina. “Kasi travel size. Mas maliit, mas mahal. Ganyan talaga ang mundo.”

Takot na baka talaga ngang iniwan niya na ako. Pero lahat ng pangamba ko ay nawala ng pag lingon ko sa bedside table malapit sa kamang kinahihigaan ko ay nakita ko ang isang sticky note nakadikit ito sa basong may laman na tubig at puno ng yelo at isang tableta ng advil. "Life is like a mirror, it will smile at you if you smile at it." Good Morning! -AlatirisGirl ♥️ Hindi ko alam pero napangiti ako sa simpleng bagay na to kahit na alam ko naman na sa g****e niya lang nakuha Ang quote na to.

Mainit at malambot ang kamay niya, gaya ng dati. “You’re such a stubborn girl, Vanessa. Just like my son.” Napangiti ako nang bahagya. “I’ll take that as a compliment.” “It is a compliment,” sagot niya agad. “Stubborn people survive. Stubborn people thrive. Stubborn people build empires.” Napailing ako habang natatawa. “I’m not building an empire. I’m literally just trying to survive my deadlines.” “Same thing,” sagot niya. “Every empire starts with one small step. One job at a time.”