Quotes About Smoke Novels & Stories

Normal lang iyon. Sinabi ni Aron na maaaring mahilig mag-smoke si Art kaya may ganoon na habit ito. Hindi ko need masyado mag-worry. Napatigil ako. Naalala ko na 'nong nasa city kami nakikita ko ito palagi nagi-smoke tapos 'nong lumipat kami sa bahay hindi ko na ito nakita humawak ng sigarilyo.

Tomorrow, I will be the better version of myself, kaya ngayon, uubusin ko na nag lahat ng sama ng loob ko, gagamitin ko ang mga ito para makausad ako at gagamitin ko ang mga ito para maging matatagb ako lalo. Nilagok ko ang alak at saka nilagay sa labi ko ang filter, inhale the nicotine and blow the smoke, “Good bye, I won’t say thank you to the memories, because it’s my mistake on trusting someone like you.” I burned the last piece of picture that I am with Samuel and stand up.

kunot-noo niyang tanong. Umigting ang panga nito sa halip na sagutin siya. Pasimple niyang tinakpan ang ilong. Tinapunan siya nito ng tingin bago binuksan ang bintana at saka itinapon sa labas ang may sindi pang sigarilyo. Alam pa rin ba nito na ayaw niya sa amoy niyon? He’s smoking when he’s stressed. “Things are messy these days,” wika nito.

Tinignan ko ang likod na part nito at may nabasa ako. 2nd Promise – Quit smoking please! I don’t want you to suffer from respiratory diseases! Again, this is Jianna’s penmanship. “Who the f*ck this came from?”

"Black cigarettes have strong smells. But the cigarettes you smoke don't smell like tobacco or weed. It smells like menthol, fresh from the freezer, cold." Ngumisi si Hugo. "Ah... You got me." Catalina's chest hammered when Hugo portrayed a very sweet smile. Agad na napaayos ng upo ang dalaga at muling bumalik ang atensiyon sa host. She doesn't want to see him blush and she doesn't want him to notice how her heart beats so damn fast. Maya-maya pa ay hindi na nga napigilan ni Catalina ang sarili at nagpaalam na pupunta sa banyo.

I shouted back at the guy named Mark. Inisang lagok ko ang tequila na ibinigay niya bago sumayaw habang nakaupo sa VVIP table kung nasaan kami. Halos magwala na ako sa pagsabay sa makaslang tugtugin na bumabalot sa paligid. "Here, try this." I saw him lighting a cigarette before giving it to me. "I don't smoke." "You don't smoke? Wala! Boring ka pala, e. Subukan mo, isang beses lang! Masarap ito!"

“Ahm… sorry. Kung nag-aalala ka sa second-hand smoke, hindi na ako maninigarilyo sa harap mo.” Napasinghal ako. “Hindi iyon ang ibig kong sabihin. Masama ang paninigarilyo hindi lang sa kalusugan ko kung hindi pati na rin sa ‘yo.” “Minsan lang naman kaya sa tingin ko, ayos lang.” Sinubukan pa niyang ngumiti kaya mas lalong uminit ang ulo ko. “It’ll never be okay! Manigarilyo ka once a week o once a month, hindi pa rin maganda sa kalusugan kahit ilang beses mong gawin.”

Siguro dahil hindi ko pa alam kung kaya kong harapin ang pamilya ko ngayon. "What did I tell you kung gusto mong manigarilyo? Sabihin mo sa'kin. Sana ginising mo ako. There are a lot of things that you can do instead of indulging yourself into smoking again," he said in a controlled voice at basta nalang siyang umalis at pumasok sa kwarto namin.

Naghahalo ang halik at yakap namin sa isa't isa, sabik, halos desperado. Nang bahagya kaming naghiwalay, hinaplos niya ang labi ko gamit ang hinlalaki niya. Kumapit ang lipstick niya sa labi ko. “Did you just smoke?” tanong niya, may kunot ang noo. Inaayos ko ang buhok niya, marahan. “Konti lang,” sagot ko. “Tensed ako.” Ngumiti ako nang bahagya.

At nang lumipas ang ilang segundong wala akong sagot ay nilingon ako nito. “What is it?” kunot noong tanong nito. Naglikot ang aking mga mata sa pag-iisip ng sagot. “Uhm… Matagal ka na bang naninigarilyo?” Damn, bakit 'yon ang tinanong ko?! Argh! Bahala na. “I only smoke when I need to calm myself,” he said. Tumango ako. Bumangon ako sa pagkakahiga at tinignan siya. “Leo…”