Tomorrow Is Not Promised Novels & Stories

“Liam… ang dami pang uncertainties. Hindi ko alam kung ano’ng mangyayari bukas.” Hinawakan ni Liam ang pisngi niya at tumingin diretso sa mga mata niya. “Then let’s not think about tomorrow. Let’s think about now. Right here, right now, I want you to know—if there’s forever, I want it with you.”

"Yes," "We are here because of the promise I made to the cute pretty little girl from the past. Today, at this hour, Amber. Ngayon na ang pagkakataon ko na tutuparin ang ipinangako ko noon sa 'yo. Now, please, allow me to fulfill my promise even if it is too long and late."

TASHA Mabilis na lumipas ang mga araw. 'Ni hindi ako makapaniwala na may nobyo na nga ako. I broke my own promise. Na hindi muna ako magnonobyo hanggat hindi pa ako nakakapagtapos. Pero nangyari na. Nagkanobyo na nga ako... Gurang pa! Possessive, seloso, praning pa! Lahat 'ata ng bagay na ayaw ko sa isang lalake nasa kan'ya na!

Ani niya. “Bakit pa ako magsosolo kung andito ka?” Humahaba ang nguso ni Kayde. “Baby naman—” “Bukas.” Putol niya sa pagmamaktol nito. “Promise. Pagbibigyan kita bukas pero huwag muna ngayon. Pagod ako.” “Isa lang—“ Hindi maitloy ni Kayde ang pangungulit ng makita ang matalim na tingin ng nobya. “Fine. Fine. Bukas na.”

pang eengganyo pa nito sa akin. "Next time nalang, bago ko makalimutan. Yung promise mong mag ma'mall muna tayo bukas tapos kinabukasan nalang ulit nun ang alis" pag papaalala ko dito, nagpromise kasi itong hindi muna kami aalis bukas at magmall nalang muna. Para umahon ako kanina nakipag deal ito sa akin. Gusto ko munang magmall dahil baka may makita akong mabili ko. "Yeah I still remember that don't worry"

The heck! "You've gotta be kidding me," natatawa kong pahayag ngunit kalauna'y nakuha ko ring magseryoso. "Gusto n'yo talagang malaman? Well, there this one little girl who have a cancer. Fighting for her life. I promised to her na nandoon ako sa araw ng operation n'ya which is today. But I'm here dahil mahalaga rin sa akin si Tyler because he's my friend."

Pero sa isang bahagi ng isip ko, hindi ko maiwasang isipin ang chat window kagabi. Ang simpleng message niya bago kami mag-log out. “Same time tomorrow? We still have unfinished quests.” Napangiti ako nang bahagya habang nakatingin sa sahig. Mukhang… mapupuyat na naman ako mamaya.

"We will never know if he will comeback or not, but you need to accept that he left you. You need to accept so you can move forward." Sunod sunod akong umiling. "I can't move forward. We promised each other. Ang sabi niya, magpapakasal pa kami." Naramdaman ko ang pag-iling ni Nikki. "It's just promises. He can break it anytime he want." Suminghot ako at pinunasan ang luhang patuloy na tumutulo sa pisngi ko.

Nang matapos siya sa pag-iyak at pagbahing. "So pwede ba?" tanong ko uli. "Wala akong masabi, Jarred. Ayaw kong mangako, dahil promises are meant to be broken. Pero, gagawin ko ang lahat para sating dalawa." aniya. Hindi ko maiwasang masaktan sa sinabi niya. Promises are meant to be broken sa mga taong hindi seryuso sa ipinangako nila. Nag-aalangan ba siya? Iwinaksi ko iyon sa isip, may tiwala ako kay Jasmine. Ayos na iyon, sapat na ang mga narinig ko at magiging panatag na ako dun dahil natitiyak ko na mananatili sa tabi ko si Jasmine. Niyakap ko siya ng mahigpit.

"Nasa malapit lang kasi. Isa pa, wala naman akong ibang gagawin dito. Uuwi ako agad. Pramis!" "Promises are meant to be broken and you know that," he sighed. "Just get home before we do, okay?" I nodded. "Yes po!" Hindi na ako nakapagpaalam kasi agad na niya akong binabaan. Hindi man lang nag ba-bye. Well, look at the bright side. Pinayagan niya akong lumabas!