Quotes About Sunset And Love 소설 & 이야기

Like as what she promised, sinagot niya ang asawa sa katanungan nito. A smile has drawn into his lips while combing her hair, "That's nice, I want to spend that moments with you too." Sabi nga nila, sunset symbolizes love and freedom, faith and loyalty, kung kasama mo ang mahal mo sa buhay. And if you're alone, it symbolizes hope and new beginning awaits for the next day. Sunset is known for it's genuine scenery right before darkness filled the entire sky, it's also giving the details of the day has finally ended its chapter. "Pero, hindi pa ako magaling." Nalulungkot na sabi ni Kriesha dito. "Ikaw lang ang pwede, sa ngayon..." Dagdag niya at nagtatampong ibinalik ang tingin sa telebisyon.

Balik tanong sa kanya. "Katulad ng isang araw that the sun sets to end the last chapter of our life today and rises again tomorrow for another chapter to start our own journey. That's why I'm still here, loving the sunset everyday." Wika nito. "Anak, let's go!" tumalikod sila pareho para makita ang tumatawag sa kanila. Ngumiti ang lalaki kay Clovett at umahon naman sa pagkakaupo ang lalaki.

“Akala ko hindi na natin makikita ng magkasama ang sunset, mahal. Ang tagal mo kasing nawala eh.” “Never gonna happen, sweetheart. Lalaban ako hanggat kaya ko, sinabi ko naman sa’yo, hindi ako mawawalay sa inyo ng anak natin.” Madamdaming wika nito. “And also, mas maganda ka sa sunset.” Namumulang inirapan ko ito. Kunwari ay umingos ako. Pero deep inside ay kinikilig ako. “Tara na, lumalamig na, baka magkasipon si Eliot.”

For every sunset was once a sunrise that's now meeting its end. ------ END--------

Nagbaba ako nang mukha. "Sa tuwing tumitingin kasi ako sa sunset, doon lang ako nakararamdam nang ligaya. Tila— ang bagay na ito ang nagpapaalala sa akin na sa buhay ko, ay mayroon pa rin pa lang magandang makikita, kahit na alam ko na mabilis din ‘yong nawawala," Ngumiti ako at muling huminga nang malalim.

Walang imikan at parehong ina-appreciate ang magandang tanawin sa harapan namin. Sunset. One word but so mesmerizing and inspiring. Sunset over the horizon colors the sky with different hues as the daylight begins to surrender to the darkness of the night. But we don't have to worry because there will always be a light to the dark night---the moon. Sunsets reminds me that when the day ends, it's not the end of time because the sun will still rise when the morning came; a new day and a new beginning. Sunsets made me realized that goodbyes are sometimes the beginning of something new, something we should look forward to.

Ipinilig n'ya ang ulo dahil para na s'yang minumulto ng babae na hindi na ito mawala-wala sa kan'yang sistema. Lumabas ang araw at tuwang-tuwa si Red habang nakatingin dito. Sa kanilang lahat ito ang may ganitong obsession sa sunrise at sunset. "Tuwang-tuwa ampota! Ano ba ang mayroon sa sunrise at sunset Red na parang timang kang nakangiti habang nakatingin sa paglabas ng araw?" tanong ni Spike dito. "I love the color, it's gold and it's beautiful," sagot nito na may kasama pang aksyon na animo'y tumutula.

Tanong ko sa kanya. "Ngayon lang siguro yan ang naalala ko." Ani niya. "Alam mo ba sabi nila, kung sino daw ang kasama mo manuod ng sunset at sunrise ay siya daw ang taong nakatadhana sayo." Sambit ko saka nakangiting tumingin kung saan nakapwesto ang araw saka isinuot ang black shades.

usal ko sabay higpo ng tsaa na mainit init pa nga. "Nandito ka na naman ney. Hindi ka pa ba papasok sa loob at malamig na rin ang simoy ng hangin." ani ng aking asawa. "Hindi na muna ney, dito na muna ako. Ang ganda kasing pag masdan ang paglubog ng araw. Alam mo bang paborito ko ang sunset kaysa sa sunrise." wika ko. "Bakit naman ney," tanong nito ng maibaba ang hawak na tasa ng tsaa.

Soirye added, her voice soft as a whisper, "we can take a nap under the palm trees." I smiled, my heart overflowing with happiness. We were home. We were together. And we were going to make the most of every single day. The sun dipped below the horizon, painting the sky in hues of orange and purple, a breathtaking spectacle that usually filled me with a sense of peace. But tonight, the beauty of the sunset felt like a cruel mockery, a stark contrast to the storm brewing within me.