Novel & Cerita Quotes About Sunset And Love

Nagbaba ako nang mukha. "Sa tuwing tumitingin kasi ako sa sunset, doon lang ako nakararamdam nang ligaya. Tila— ang bagay na ito ang nagpapaalala sa akin na sa buhay ko, ay mayroon pa rin pa lang magandang makikita, kahit na alam ko na mabilis din ‘yong nawawala," Ngumiti ako at muling huminga nang malalim.

Walang imikan at parehong ina-appreciate ang magandang tanawin sa harapan namin. Sunset. One word but so mesmerizing and inspiring. Sunset over the horizon colors the sky with different hues as the daylight begins to surrender to the darkness of the night. But we don't have to worry because there will always be a light to the dark night---the moon. Sunsets reminds me that when the day ends, it's not the end of time because the sun will still rise when the morning came; a new day and a new beginning. Sunsets made me realized that goodbyes are sometimes the beginning of something new, something we should look forward to.

Ipinilig n'ya ang ulo dahil para na s'yang minumulto ng babae na hindi na ito mawala-wala sa kan'yang sistema. Lumabas ang araw at tuwang-tuwa si Red habang nakatingin dito. Sa kanilang lahat ito ang may ganitong obsession sa sunrise at sunset. "Tuwang-tuwa ampota! Ano ba ang mayroon sa sunrise at sunset Red na parang timang kang nakangiti habang nakatingin sa paglabas ng araw?" tanong ni Spike dito. "I love the color, it's gold and it's beautiful," sagot nito na may kasama pang aksyon na animo'y tumutula.

Tanong ko sa kanya. "Ngayon lang siguro yan ang naalala ko." Ani niya. "Alam mo ba sabi nila, kung sino daw ang kasama mo manuod ng sunset at sunrise ay siya daw ang taong nakatadhana sayo." Sambit ko saka nakangiting tumingin kung saan nakapwesto ang araw saka isinuot ang black shades.

usal ko sabay higpo ng tsaa na mainit init pa nga. "Nandito ka na naman ney. Hindi ka pa ba papasok sa loob at malamig na rin ang simoy ng hangin." ani ng aking asawa. "Hindi na muna ney, dito na muna ako. Ang ganda kasing pag masdan ang paglubog ng araw. Alam mo bang paborito ko ang sunset kaysa sa sunrise." wika ko. "Bakit naman ney," tanong nito ng maibaba ang hawak na tasa ng tsaa.

Soirye added, her voice soft as a whisper, "we can take a nap under the palm trees." I smiled, my heart overflowing with happiness. We were home. We were together. And we were going to make the most of every single day. The sun dipped below the horizon, painting the sky in hues of orange and purple, a breathtaking spectacle that usually filled me with a sense of peace. But tonight, the beauty of the sunset felt like a cruel mockery, a stark contrast to the storm brewing within me.

Sana nga ay lagi na lang ako ang dahilan ng kaligayahan niya. Narito kami ngayon sa tabing dagat, ngunit tambay na lang kami dahil tapos na kaming magbabad at magtampisaw kanina. Nais daw kasi ni Azul na mamasdan ang ganda ng paglubog ng araw dito sa may pangpang. Ang mga parents daw niya maging mga Ninong at Ninang nila ay nakahiligan ang panonood ng sunset, dahil may kasabihan sila doon. At ayon din sa lalaki na once daw nakasama sa panonood ng sunset hindi na sila naghihiwalay. Iyon daw ang paniniwala nila dahil hanggang ngayon daw mahalan at magkakasama pa rin sila ng buong pagmamahal at saya. Kaya ako naman ay abot abot ang kilig at saya na nararamdaman dahil doon, nais ko rin naman tal

Muli niyang ibinalik ang tingin sa kanilang harapan. As time passes by, pababa ng pababa ang araw. And it's getting even more beautiful. Ibinalik rin ni Kiel ang tingin nito sa kanilang harapan. Ilang minutong namagitan sa kanila ang katahimikan. "My uncle once said that sunsets is like life". Biglang basag ng binata sa katahimikan. Napalingon siya rito. "How come?" She asked. "Life is as beautiful as the sunsets. You got to have the chance to enjoy it and you got to witness the beauty of it. But, no matter how beautiful they are, both still signify the ends' “. He asnwered.

"I guess you like it." Isang matamis na ngiti ang isinagot niya sa asawa saka itinuon ang mga mata sa papalubog na araw. This place is perfect for witnessing mesmerizing Maldivian sunset. At habang pinagmamasdan niya ang paglubog ng araw ay hindi niya napigilan ang mapangiti. Watching the sunrise and sunset with the same person was really one of the best parts of her life. She will treasure it until her last breath.

Hindi ko na pinigilan ang sarili't kinalabit ang stressed na babae, medyo nairita man ito ay nilingon pa rin nila ako. "Bakit hindi mo kaya gawing kakulay ng sunset ang diamond sa pendant? Aurora Sunset diamond ang babagay diyan, tipong ang paglubog ng araw ang saksi ka pagmamahaln at heartbreak ng magmamay-ari sa jewelry na iyan. Isang pangako na sabay nilang sasalubungin ang pag-alis ng araw ngunit hindi na nangyari pa, 'diba, super emotional no'n?" May pagtakip pa ako sa aking bibig. "Wow, medyo romantic nga 'yon. 'Yun na lang beh," may pagtapik pang sabi ng matangkad na babae sa kaniyang kaibigan.