Sunset Quotes Life Novels & Stories

"Oo nga. Parang nakakatanggal ng lahat ng pagod." "Alam mo, sa tingin ng iba..." Huminga si Timothy nang napakalalim, hinayaang pumasok ang malamig na hangin sa kaniyang dibdib bago nagpatuloy. "...ang sunset ay isang simbolo ng katapusan. Katapusan ng araw, simula ng dilim, hudyat na tapos na ang lahat." Napatitig ako sa gilid ng mukha niya, nakikinig sa lalim ng kaniyang iniisip.

“Tama lang ang gap sa ulan. Makakababa tayo bago lumubog ang araw.” “Ang ganda ng sunset,” bulong ko habang nakatingala. “Parang... ending ng isang pelikula.” “O beginning ng panibago?” tanong niya habang iniaabot ang kamay niya para tulungan akong sumakay. Tumingin ako sa kanya, napangiti rin. “Pwede rin.”

Nabaling Naman Ang atensiyon ko dahil sa pagtawang ni Mildred sakin, ngumiti naman ako sakaniya. " Hapon na, masyado ka atang nasiyahan sa panaginip mo" pabiro kung sambit " Inaantok Kasi ako sobrang sarap matulog sa tabi ng dagat" wika naman nito " Tingnan mo ang ganda ng sunset" Tumingin naman si Mildred at ngumiti ito. " It reminds us that Good-bye is not always bad, it's also beautiful... A beautiful journey to start" sambit nito habang ngumingiti.

Minsan tumatambay kami sa tabing dagat para maligo at hintayin ang paglubog ng araw ang ganda kasi ng sunset dito hindi nakakasawang tignan tuwing hapon. Tulad ngayon andito kami hinihintay ang paglubog ng araw. "Sunset. Kuya, ang ganda," ngiting ngiti siya sa nakikita niya, parang nawala lahat ng pagod ko sa nakikita ko sa kanya. "Yeah, kapag titignan mo na papalubog ang araw, parang nagpapahiwatig ito ng pagpapaalam," saad ko habang nakatingin sa kanya.

He replied. Napangiti ako at dinungaw siya. Tiningnan niya ako pabalik at hinalikan ang aking noo. "My view of this world became vibrant and brighter-even than the sun-the moment you came to my life, Latisha. You filled everything with magic; like even the little things I never paid attention to before became significant. The sunrise nor the sunset... I never thought that it could be this lovely. The oceans, the lake, the falls... it never made my heart skip a beat until you came swimming in the waters. The fields... I never called it home until you gave it warmth-the kind of warmth the sun has never given. You made my perception of this world better. You made my life way, way better than it

Wala akong choice kung di tanggapin ito. "Thank you po sir" tumingin ako sa may dagat. "Ang sarap langhapin yung hangin sa dagat, sayang nga lang po di ko po napanood yung sunset kanina" "Pwede mo naman makita ulit bukas eh" napangiti na lang ako. "Pero kahit di ko nakita ngayon ang sunset at maganda ngayon ang kalangitan at maraming bituin" "Yeah, maganda nga" napalingon ako at namula ang mukha ko dahil sa akin pala nakatingin sa akin si Sir.

So,it's just normal you forget about it and just be thankful that you have pulled it just the right time. But why is the sudden drop on my stomach.The pressure on my lungs? The spreading virus on my mind that's keeping me awake right now. Why those words suddenly just don't sound right? I'm perfectly inlove with the sunset because it means another day—the one who will be finished and the other that will start soon.It's a happy pill i've known since i was little.It always bring me joy everytime i get to see that ...but not earlier.The sun just goes down immediately, i don't have time to watch for it slowly fades.I didn't get to see the dark slowly creeping in.All i have known is the awful sou

“Mahal na mahal kita, hahayaan ko ba ang mahal ko na manganib ang buhay niya?” Doon na hindi nakapagsalita si Sunset. Ang tingin niya ay nasa asawa na lamang. Hindi siya makapaniwala, Bakit sinasabi nito ang mga katagang iyon habang nasa bingit ito ng kamatayan?

"I guess you like it." Isang matamis na ngiti ang isinagot niya sa asawa saka itinuon ang mga mata sa papalubog na araw. This place is perfect for witnessing mesmerizing Maldivian sunset. At habang pinagmamasdan niya ang paglubog ng araw ay hindi niya napigilan ang mapangiti. Watching the sunrise and sunset with the same person was really one of the best parts of her life. She will treasure it until her last breath.

"Sa tingin mo, bakit mas maganda tingnan ang sunset kaysa sa sunrise?" Tumingin rin siya sa sunset. Ngunit ewan ba niya kung bakit sa kabila ng kagandahan nito, hindi niya itong magawang tingnan ngayon. "Bakit?" Binalik niya ang tanong. "Kapag nawala ako lagi mo lang akong tingnan sa sunset na iyan. Huwag mo akong iyakan, isipin mong umiiyak din ako kapag ginawa mo yan. Huwag mo rin isipin na nawala ako, dahil lagi lang akong nandyan sa tabi mo."