Quotes About Sunset And Love นิยาย & เรื่องราว

Tiningnan ko ang kaniyang mga mata na nakatingin sa palubog na araw, at infairness napaka ganda ng kaniyang mata sinabayan pa ng mahabang pilikmata shet nakaka-insecure saman talang ako na babae ay walang ganong kagandang mata agad bumaba ang aking tingin sa kaniyang matangos na ilong at maninipis at mapula niyang labi ' kyaah napakah pogih naman ng nasa harap ko buhay paba ako lord jusq mas maganda pa to sa sunset na tiningnan ko lord kong nakatulog man ako habang tinitingnan ang sunset wag muna kong gisingin' kung ito man ang totoong wangis ng sunset papakasalan kona to "Alam kong pogi ako peru wag mo naman akong titigan ng ganiyan" agad akong natigilan mg bigla itong umimik

"You’re beautiful, just like the sunset. The sunset is beautiful isn't it?" I shook my head. "Mr. Zake, don't say that. The sunset is beautiful, isn't it? In poetry, that phrase means 'goodbye.' It’s sad." "So you love poetry?" he chuckled. "Let’s go to the boat. Let's explore the sea." We boarded the small ship. As we reached the middle of the water, the whales breached and the waves crashed against the hull. I felt Zake stand behind me. His breath brushed my skin his lips touched my temple.

“No more secrets. No more walls. Just this.” We watched the sunset wrapped together in a hammock, the sky turning gold and rose. “Doesn’t feel real, does it?” I murmured. He kissed my forehead. “Everything I ever wanted feels impossible until I have you.” At night, the villa was lit with candles, soft music playing. Sebastian opened a bottle of wine, poured us both a glass, and toasted, “To my wife, who taught me that love is the bravest thing we can ever do.” I giggled, swirling my wine. “To my husband, who made the world feel safe.”

I felt his hand slightly caressing my hair. Nag-angat ako ng tingin, dahilan kung bakit tumama ang tungki ng aking ilong sa kaniyang panga. I felt his body stiffened because of that. Nagpatay malisya na lang ako at muling tumingin sa papalubog na araw. "You’re like the sunset," biglaang aniya. "Why?" "Because I love you."

Namangha ako sa ganda ng lugar. "Ang bait naman ni Sir Zion, siguro mahal to" sambit ko sa aking sarili. Nagpasya akong gumala sa dalampasigan at pinanood ang sunset. "Watching this beautiful sunset with you Mi Amor makes me wanted to live more" "Spending time with you is all i wanted Mi Amor"

Ako ang unang umiwas ng tingin at pinagmasdan ang araw. "Ikaw, bakit gusto mo ang paglubog ng araw? "binalik ko ang tanong sa kaniya. "Because For me, sunset is the most painful goodbye." Tipid niyang sagot. "Why?" "I don't want to answer it." Pareho naming minasdan ang paglubog ng araw. Pagkatapos naming minasdan ang araw ay nakita ko naman siyang tumayo, kaya tumayo na rin ako at kinuha ang jacket at saka binigay sa kaniya.

Niyakap niya ako habang nakatanaw sa sunset walang salita ngunit ramdam ko ang kaniyang pagmamahal at pag-alala. Sa bawat pag-angat ng ferris wheel ay tanaw namin ang magagandang tanawin at mga ilaw sa malalaking gusali. Sana ganito ang ending ng relasyon namin ni Raven na kahit bumaba man dadating din ang panahon na aangat din kaming muli at masilayan muli ang magandang buhay. "I love you," saad niya. Humarap naman ako sa kaniya at sinagot ito. "I love you too... Please lumaban ka, huwag mo akong iwan."

Sobrang bilis nang mga pangyayari, namalayan na lang namin na nakaluhod na ang Papa ni Sertio habang nagpropropose sa babae. “I thought I'd never see a sunset as beautiful as that, but you showed up... and made me realize that I'd like to spend each and every day's end with you… Would you want to see the sunrise with me every morning, Misis? Seeing it after a long tiring night.” Ngumisi pa ito na tila ba may kapilyuhang naiisip. Agad naman siyang hinampas ng babae roon habang nagtatawanan naman ang ilang nanonood.

"Oo nga. Parang nakakatanggal ng lahat ng pagod." "Alam mo, sa tingin ng iba..." Huminga si Timothy nang napakalalim, hinayaang pumasok ang malamig na hangin sa kaniyang dibdib bago nagpatuloy. "...ang sunset ay isang simbolo ng katapusan. Katapusan ng araw, simula ng dilim, hudyat na tapos na ang lahat." Napatitig ako sa gilid ng mukha niya, nakikinig sa lalim ng kaniyang iniisip.

Hindi ko na ininom soju dahil paniguradong mahihilo ako rito. "Ate lakad lang kami ni Steph." Sabi ni Syeb. Hapon na rin kasi at malapit na kami umuwi. "Umiinom ka?" Tanong niya. "Madalang." Sagot ko sakanya. "Sunset na, want me to take a picture of you? You look good." Sabi niya at tumango naman ako. Kinuhanan niya naman ako. "Pwedeng pa log-in sa cellphone mo? Post ko lang 'to." Sabi ko sakanya ibinigay niya naman saakin.