Quotes About Sunset And Love นิยาย & เรื่องราว

pagyaya niya na agad kong inaprubahan. Nakuhanan naman kahit medyo madilim na. Iyon nga lang ay hindi na masyadong kita na kaming dalawa iyon maliban na lamang kung palalakihin ang picture. “Baba na tayo, Love!” pagyaya niya. “Panoorin ko pa yung sunset, Love,” sagot ko habang kinukuhanan ng litrato ang sunset gamit ang phone ko. “Sige. Upo muna ako,” aniya na pinayagan ko na dahil baka nangangalay na siya.

Iniwan ko siya sa silid na ‘yon at lumabas ako ng bahay. Napadpad ako dalampasigan at pinagmasdan ang unti-unting pagbaba ng araw. Nakakakalma talaga ang sunset, it only reminds me of my happy family. We used to watch the sunset while my dad’s hugging me and my mom. Ramdam na ramdam ko ang init ng kanilang pagmamahalan at pagmamahal sa akin. Sumilay ang malungkot na ngiti sa aking labi. Bakit ba kasi kailangan pang mangyari ang lahat ng ‘to?

love. Ngumiti siya rito. Umangat ang malayang kamay niya at hinawakan ang isang kamay nitong nakahawak sa pisngi niya. "The sunset, Cyrus," marahang sabi niya. Nanatili itong nakatingin sa kanya hindi man lang nilingon ang papalubog na araw. Bumaling siya ulit sa papalubog na araw. Nanatili ang tingin nito pero maya-maya ay sinundan din ang tingin niya.