Quotes About Time And Life นิยาย & เรื่องราว

“Wala naman akong oras para sa mga ganiyan.” “Lagi kanalang walang oras, teh gave your self time. Enjoyin mo naman ang buhay kahit minsan. Wala naman masama kong lumandi, mag gala, mag inom o mag walwal ka kahit minsan wag mo lang araw arawin. Kahit maranasan mo man lang mabuhay ng ma experience mo man lang ang mga bagay na iyan.”

At sa mga kagaguhan ni Axcel ay baka matuluyan na ang ama nito. "He's like a brother to me" simpleng sagot nya. Kahit pasakit sa ulo nya si Axcel ay hindi nya kayang hayaan nalang ito. Umalingaw-ngaw ang baritonong tawa ng matanda. "Sana ay makamtan nyo ang mga hinihiling nyo sa Buhay. Bata pa kayo, 30s is the new 20s na ngayon. Explore more, ang pera na naiipon natin ngayon. Mawawala, pero ang oras na meron tayo ngayon. Hindi. Sulitin natin ang oras natin, live our life to the fullest. So when the times comes, we don't have any regrets" pumungay ang mata ni Nico. Malambing na naka ngiti ang matanda sa kanya.

sambit ko. “You should go. Why are you thinking if you have time or not? You wanted to watch, give yourself a time as well. You know, we are just always thinking about work without giving ourselves small amount of time to treat ourselves,” he said. Napanguso ako roon bago napatitig sa kaniya. The Juago in the past will surely be ranting with me now telling me not to go with other guys but as if today he doesn’t care about those kind of things now.

Komento nito. "Ganun naman talaga ang buhay,lahat napaka komplikado,kong kailan handa kanang ibigay ang lahat at itama ang maling mga nagawa saka naman tayo nauubusan ng oras para bumawi, saka tayo hindi nabibigyan ng pagkakataon para makasama yung taong pinakamamahal natin." Sagot ko sa kaniya.

“Anak, huwag mong alalahanin ‘yan. Ako ang biyenan mo, at hindi kita pipilitin. Kung gusto mong magkaanak, subukan mo ulit. Kung ayaw mo, edi huwag! Pwede namang mag-ampon! Ikaw ang mas mahalaga, hindi ang pagkakaroon ng anak. Maikli lang ang buhay—hindi mo dapat sayangin ang lahat ng oras mo sa kakaisip tungkol dito. Dapat mong maranasan ang tunay na buhay.”

“Isabela, cherish every moment that you have. Huwag mong sayangin ang panahon dahil lang sa matinding galit. Hanggat may pagmamahal pa, huwag ka nang magdududa pa, bigyan mo ang sarili mo ng isa pang pagkakataon ang pag-ibig.” Napahigpit ang hawak ko sa kanyang mga daliri. Tama si Lea. Masyadong maikli ang buhay para ubusin sa galit na wala nang patutunguhan. Halos mamatay ako sa takot kanina sa pag-aakalang huli na ang lahat, na wala na akong pagkakataong sabihin sa kanya ang totoo o kahit man lang hagkan siya nang huling beses. “Life is too short, learn to take chances, dahil iyon lang ang tanging paraan para maging masaya,” dagdag pa ng boses ni Lea sa aking isipan.

"It's fine. They're great actors, anyway." Pinunasan ko ng panyo niya ang mga natitirang luha sa pisngi ko. "Mas nakakalungkot pa kasi 'yong tipong mahal niyo naman 'yong isa't isa pero 'di tumutugma sa panahon, at kahit kailan, 'di na magtutugma." "Well, they some sort of wasted time waiting for each other," seryosong saad niya. "So, that's the takeaway, you have to tell someone that you love them before it's too late."

"Ang bawat tao ay may apat na buhay. Ang unang buhay nila ay umiikot lamang sa pagkilala nila sa mundo; ang ikalawa, matututunan nilang oras ang mahalaga sa mundo; ikatlo, malalaman na nila ang tunay na kahulugan ng buhay; at sa ikaapat o huli, matatamasa na nila ang totoong kahulugan ng katapusan, at ito ay ang kamatayan."

Natawa naman s'ya sa sinabi niya. Hindi naman ako nakasagot agad sa sinabi niya. Nanatili lang akong nakatitig sa kanyang maamong mukha. Noong una ay naiinis talaga ako sa pagiging matured niyang mag-isip, ngunit kalaunan ay unti-unti ko rin naman na-ge-gets. Ang motto ko kasi noon sa buhay ay, “Life is short. Do what you want to do in your life without any regrets!” at hindi ko rin masyadong pinagtutuunan nang pansin ang mga negative vibes sa buhay ko kasi nakapokus lang talaga ako noon sa mga positive na nangyayari sa buhay ko, which is mali, kasi dapat pala balance. Dapat nireresolba rin pala at saka pinagtutuunan ng pansin ang mga negative sa buhay natin para sa susunod hindi na natin it

"Life is full of surprises, indeed. Sometimes we have to enjoy the roller coaster rides before we could get into the cloud nine, before we could reach into the top. But as I've said, it's okay as long as you are not stepping into others. As long as you are not forgetting where you came from and you are not forgetting yourself." "Minsan kasi mga bagay kahit nasa tamang panahon, wala na ring saysay kapag wala na 'yung mga tamang tao sa buhay natin. Kasi mabalikan mo man ang lugar, hindi mo naman mababalikan ang panahon at pagkakataon na pinalampas mo para sa mga taong mahalaga sayo."