Quotes For Sick Person の小説・ストーリー

Sa umaga lang naman ako hirap pero kapag naipahinga ko na ay okay naman na ako sa maghapon. “Hon sorry kung nahihirapan ka sa akin.” sabi ko kay Lucian but he dismissed the topic right away “Hindi ako nahihirapan, Hon. And one more thing, ito ang pangako natin hindi ba? In sickness and in health, remember?” napayakap ako kay Lucian matapos niyang sabihin ang mga salitang iyon “Sorry din kung sa kotse ka natulog kagabi.” nahihiyang sabi ko dito

“Sa susunod kasi magpahinga ka rin, ganito ka na lang ba kapag sinasakit ka? masyado mong sinasarili.” “Sanay naman na ako ng mag-isa, walang mag-aasikaso kapag sinakit na.” “Ewan ko sayo Samuel, ang tanda mo na pero yang isip mo parang bata. Kung walang mag-aalaga sayo pwede ka namang sa hospital na lang o di kaya tawagan mo ang Mommy mo.”

Napakasakit. I feel like I'm a bird who was trapped in her cage. I feel like my freedom was easily taken away from me. Para akong pasyente na naghihintay sa pagkain na ihahain sa akin, at naghihintay na makalabas. Hindi ko alam kung bakit ko ito nakakaya. Bawat pagpapadala nila sa akin ng pagkain ay may nakasulat na 'sorry.' Pft, sorry my ass.