Quotes For Sick Person Novels & Stories

Pero yung sakit na binibigay niya… walang gamot na makakapagpagaling doon. Siya ang asawa ko. Siya ang mundo ko. Pero siya rin… ang taong walang awang nananakit sa akin. “The worst kind of sickness isn’t the one that hurts your body. It’s the one that slowly kills your heart because the person you love… doesn’t even care if you live or die.”

Huminga ako ng malalim, ramdam ko ang pag-iinit ng sulok ng mga mata ko nang maalala ang pinagdaanan namin nang magkasakit siya. "Milyon a-ang sinabi sa akin para maisalba ang buhay mo. Inisip ko na kahit bente kwatro oras ako na magtrabaho sa isang buwan, hindi ko kikitain ang halaga na sinabi sa akin ng doktor para maoperahan ka. Pero ang sabi ko non, makakahanap ako ng paraan, hindi kita isusuko, kahit ano gagawin ko para madugtungan pa yung buhay mo para makasama kita."

mahinahon na tanong sa kanya. “Sorry sir, I have an emergency earlier. I was not feeling well. Supposedly, I will file for sick leave today.” Katwiran niya. “Are you dying?” “No sir.” “Then there’s no reason to file for sick leave today.” “But I’m dead inside sir.” “Then you are DEAD for the rest of your life. You will find each thing unworthy. You’ll never be happy in the simplest way. You will always have a reason and excuse not to live the life you always wanted. Would it be okay with you?”

“Hindi mo alam kung gaano mo ako sinira!” Gusto kong lumapit. Gusto kong humingi ng tawad sa paraang totoo—pero alam ko, walang salita ang sapat. “Kung kailangan mong buhusan ako ng tubig, sampalin, sigawan—tatanggapin ko,” mahinahon kong sabi. “Hindi ko man mabawi ang sakit, pero alam kong hindi ko na kayang ituloy ang buhay na gaya ng dati. Dahil simula nang mapunta si Quice sa ospital—at ma-realize ko na may taong handang ibuwis ang sarili para sa ibang tao... doon ako natauhan.”

hindi pa siya sure sa sagot niya. “Eh wala ka naman idea eh, alam mo Kalix, yung depression sakit din yan, gaya nang ibang sakit ginagamot, pero dapat muna, sabihin nila na may sakit sila, hindi natin sila matutulungan kung hindi sila magsasabi,” “But I should have known better, malapit siya sa akin, I should have seen some symptoms,”

Umalingawngaw ang walang saya niyang tawa at naisabay pa sa nakakatakot na tugtog ng kanyang pinapanoon. "You think I will ever recover?!" Muntik na akong mapatayo sa pagsigaw niya. "W-well, of course you will. As long as you helpyour body figh-" "SHUT UP! Don't talk like you know me. My disease and everything about it!"

Nagpakita si Kratos Savickas ng isang pabalang na ekspresyon at sinabi, "Ang mga sikat na doktor ay wala sa harap ni Esteban. Kahit gaano pa kasalimuot ang sakit, para kay Esteban, parang sipon lang 'yan." Hindi alam ni Kobe Cabral kung saan nanggagaling ang bulag na kumpiyansa ni Kratos Savickas, ngunit sigurado siya na ang mga salitang iyon ay puro kayabangan. Kung ang incurable disease ay parang sipon lang, sino ang maniniwala dito? "Baka kayabangan lang ito, pero may karapatan akong hindi maniwala," sagot ni Kobe Cabral.

Gulat na saad ng kasama sa narinig. "Yes, unfortunately. People who have this condition are sometimes unable to distinguished what is real or not. Remember what he said? 'They are real and they are here for me!'. Those phrase shouts it's definition, am I right?" Marahang tumango ang dalawa habang siya'y matamang nakatitig lang sa doktora.

Hindi itinanggi ni Isabella ang pahayag na ito, "Ang makakapagligtas sa mga tao mula sa panganib ay mabubuting tao. Ang sakit na ito ay naghila sa napakaraming pamilya, hindi lamang sa ekonomiya, kundi pati na rin sa sikolohikal. Ang pagbagsak ay ang pinakanakamamatay." Narinig ito ni Nicklaus, at tila nagniningning ang kanyang mukha. "Salamat sa papuri." "Talaga, Nicklaus, ang paggawa ng gamot ay nagliligtas sa mga tao. Napakaraming pamilya ang nakatayo sa likod mo." Ang bibig ni Isabella ngayong gabi ay parang pulot, at gustong tikman ito ni Nicklaus. Hinawakan niya ang baba ni Isabella. Alam niya kung ano ang ibig sabihin ng pagkilos na ito. Mabilis na tumabi si Isabella. May mga tao dito

Magkamukha sila, kaya’t napagkamalan siya ni Joshua na si Nigel. Huminga ng malalim si Neil. “Opo, ako nga po ‘yan. Ano naman po?” Ngumisi si Joshua. “Hindi ba’t sinabi mo na minsan ka lang nagkaroon ng flu?” “Dahil minsan lang po ako magkaroon ng flu, at ‘yan po ang panahon na nagkaroon ako ng flu, lagi pong malala at kailangan po akong idala sa hospital.” Ngumuso si Neil. “Bakit may litrato niyo po ako nung may sakit ako? Ang pangit po.”