Quotes On Cooking Novels & Stories

sabi ko, “hindi ako masyadong marunong magluto. Baka puwede mo akong turuan?” Napangiti siya at tumango. “Ano bang gusto mong lutuin?” “Uh… kanin?” Natawa siya. “Kanin lang?” “Siyempre! Ulam din, para may ulam naman ako mamaya.” Doon nagsimula ang mabilisang cooking lesson ko kay Beranichi. Sa totoo lang, marunong naman ako ng kaunti, joke, hindi talaga, wala akong alam, pero gusto kong may makasama habang ginagawa ang lahat ng ito kaya kinapalan ko na ang mukha ko. Isa pa, gusto kong matutunan kung paano mapapaganda ang luto ko. Sinunod ko ang mga payo niya, mula sa tamang dami ng tubig hanggang sa tamang init ng apoy para hindi maging malata o masyadong matigas ang kanin.

At feeling ni Krissy gumagaling na siya sa pagluto dahil sa walang kapagurang tulong na ginagawa niya sa chef ng resort. Hindi paman sila nag-uusap ni Calex ay masaya na siyang mapagsilbihan ang lalaki. Lalo na't kinakain naman nito ang mga pinapadala niyang pagkain na may kasama pang iba't-ibang mensahe kagaya na lamang ng, "Smile it makes you more handsome." "Eat well, pakabusog ka." "Take good care of yourself." At kung anu-anong klase pa ng mga mensahe na kadalasan may mga quotation pa.

Bakit? "But why?" Takang tanong ko sakanya. Pinatay muna nito ang gas stove saka hinango ang adobo at nilapag sa lamesa "just want to cook something for you" nakangiting sabi nito. Napakunot naman ang noo ko "but why?" "Quota na yang 'but why' na yan, kumain na nga tayo" inis na sabi nito saka pinag salin pa ako ng pagkain sa plato ko.

Napa-iling iling na lang siya at tumayo na at napatingin naman ako sa kape na wala ng laman. "Master, how about the coffee?" "Not bad." Lumakad na siya hanggang sa umalis na siya at napapout naman ako. "Grabe ganun lang? Umalis na agad? Ang kill joy naman oh." Napalapit sa akin si Ate cooker. "Girlie, hindi namin alam na ganun pala kasarap ang pagkaing gawa mo." Napanganga ako habang nakatingin sa kanya.

Pero napatigil siya sandali nang makita niyang eksperto nitong hinati ang sibuyas at hiniwa sa precise na thickness, pantay-pantay. “Wow. You can cook.” Sinulyapan siya nito. “You can tell just because I can cut onions well? Paano kung kasi tagahiwa ako ni Mommy ng kanyang niluluto growing up kaya sanay na ako? She’s the real cook.”

pagpapakita pa niya. "Kung inihain mo iyan sa iba, at ganyang proud na proud ka pa mapapahiya ka lang, your cooking skills aren't good, magkakasakit ang kakain," dagdag pa niyang may punto naman ang kaso hindi ko maiwasang sumama ang loob. "I can improve but you don't have to get mad just because it doesn't taste good and does not meet your taste bud as you expected!" I said in rant.

Ang tahimik sa loob ng kusina kahit ang dami namin parang nanunuod kami nang Cooking show, I mean nasa loob ng simbahan. At ang kilos niya parang isa siyang totoong Chef. Kung humiwa ng mga sangkap ang galing. Ako ata yung tipong napapanga-nga na sa sobrang amazing na Cook na kaharap ko. Ito ba ang magiging ama nang magiging anak ko? Ay este, ito ba si Aaron na kilala ko?..

He looked at her like a lovesick fool, smiling quietly to himself. “Diba sabi ni mommy sa’kin na huwag akong lumapit ng kitchen, kasi nung junior high ako, we once tried to cook something we saw in the internet and the stove burned? Dahil dun natrauma si mom at ‘di na ‘ko pinayagan na magluto! But there’s this one time nga na ako lang sa bahay saka na bored, so I looked up on how to cook a pancake. Sa awa naman ng diyos, ‘di nasunog yung kitchen. Yun ngalang nasunog yung pancake. It looked like a charcoal sa itim!” she giggled like a kid.

lihim ko naman siyang sinamaan ng tingin dahil hindi ko siya pwedeng sagutin lalo na at nasa harap namin ang parents niya. “Alam mo Iha, ang sarap ng luto mo, saan ka natuto nito?” nakaramdam naman ako ng tuwa dahil sa sinabi ni Ma’am Sharon. “Kay Mama ko lang po ‘yan natutunan Ma’am,”sagot ko sa kanya na ikinatango niya. “Ang mga anak ko kasing babae wala namang hilig sa cooking,”

Para bang doon siya payapa. “You’re pretty skilled,” biglang sabi ni Dashiel, binabasag ang katahimikan. Napalingon si Addison, bahagyang nagulat. “Skilled?” “Sa kitchen.” Napatawa siya nang mahina, parang hindi inaasahan ang sinabi. “May practice lang,” sagot niya habang bumabalik sa stove. Mahina siyang natawa ulit. “I enjoy cooking. Masaya ako kapag may napapasaya akong tao gamit lang ang simpleng ingredients.”