Novel & Cerita Food Thoughts Quotes

Binaba ko ang hawak ko na kubyertos at tsaka muling tumingin sa kaniya. “Hindi sa hindi ako kumakain ng green vegetables.” Sabi ko na nag-quote sign pa habang sinasabi ang salitang iyon. “Believe it or not, wala akong problema pagdating sa pagkain ng gulay. Pero gusto ko talaga ang mga pagkain na ito no matter how much calories I get from them. No offense meant sa mga taong nagda-diet pero hindi ba dapat ini-enjoy rin ang pagkain? I mean, hello? Nagtatrabaho ako para maibigay ko sa sarili ko at sa pamilya ko ang mga gusto namin. Kasama na roon ang pagkain. I personally believe that you can eat anything you want but moderately. Kung ayaw mo na madagdagan ang bilang na nakikita mo sa weighing

But never one prepared with that much thought—never this warm, never this… sumptuous. Thyon chuckled and lifted the lunch box higher, as if flaunting it. “This isn’t just food. It’s a heart-warming box, full of color, fragrance, taste—may effort, may pagmamahal. Parang hindi lang stomach ang pinapakain, pati soul.” He added with mock seriousness, “By the way, si sister-in-law mismo ang nag-remind sa’kin—never skip breakfast. Bad daw for the stomach. See? She’s so gentle. She actually cares.”

Simpleng saad niya sabay subo ng isang kutsarang macaroni salad nang humarap siya rito. Ngumisi ito sa kaniyang sinabi at ganun din siya. Good at tanggap nito ang sinabi niya. Well, hindi naman siya nagsisinungaling pagdating sa pagkain eh. Food is life kaya siya kaya unang tingin pa lang niya sa mga dala nito, mukha ng pagkain ng baboy. Nagtitigan silang dalawa habang kumakain siya. Hindi problema iyon sa kaniya kung iyon ang pag-uusapan, kahit umabot pa sila buong umaga magtitigan.

Disgustadong naiikot niya ang mga mata. “Forget her. So tell me, if you don’t know how to cook then how do you eat? Huwag mong sabihing puros take-out foods at pa-deliver ang kinakain mo! “Ikaw pa eh napaka-arte mo sa pagkain?! Sukang-suka ka kamo sa mga pagkain sa Scrummy dahil ayaw mo ng mga fast food!” aniyang hindi naniniwala sa palusot nitong iyon ang unang beses nitong magluto.

I stood up with my swollen eyes and got the Broom and dustpan into the kitchen and sighed. Ang kapal pa nang mukha n’yang pabilihin ulit ako gamit ang sarili kong pera! Eh s’ya naman ‘yong may saltik at problema sa buhay. Sana naman hindi n’ya na sinabay ang pagkain sa galit n'ya. Food is prescious. I hate those who don’t appreciate food’s preciousness. … “ Oh bakit Busangot nanaman ang pag mumukha mo jan?”

At feeling ni Krissy gumagaling na siya sa pagluto dahil sa walang kapagurang tulong na ginagawa niya sa chef ng resort. Hindi paman sila nag-uusap ni Calex ay masaya na siyang mapagsilbihan ang lalaki. Lalo na't kinakain naman nito ang mga pinapadala niyang pagkain na may kasama pang iba't-ibang mensahe kagaya na lamang ng, "Smile it makes you more handsome." "Eat well, pakabusog ka." "Take good care of yourself." At kung anu-anong klase pa ng mga mensahe na kadalasan may mga quotation pa.

Pero dahil kung saan-saan na kami dinadala ni Quen ng mga paa namin, kung saan-saan na rin kmi kumakain. Tama lang naman sa akin ang katawan ko, iyon ang madalas kong naririnig kayna Mama kaya hindi ko naman talaga kailangan magbawas ng kain. Pero syempre, kailangan control din ako kasi nga madalas din na unhealthy ang mga kinakain ko. Napaka-bad influence kasi ni Quen. Madalas niyang sinasabi na maikli lang naman daw ang buhay kaya lalo na naming paikliin. Kaloka, parang walang pangarap sa buhay. Bruha talaga!

Kumunot ang noo niya sa tanong ko. Tumikhim siya at marahang kinagat ang labi. “Hindi pa.” Tumango ako, “pansin ko nga. Kasi tuwing kumakain ako ng agahan sa mansyon mo, pakiramdam ko nasa magarbo akong piyestahan sa dami ng pagkain. Saka minsan pakiramdam ko nasa mamahaling restaurant ako dahil sa mga kakaibang pagkaing inihahain. Lahat ng natikman ko sa hapag ay first time ko. Masarap siya, pero… sana matikman mo rin ‘yong mga kagaya ng mga kinakain naming… mahihirap o ‘yong mga normal na mamamayan.” Mahabang litanya ko. Nahiya naman ako bigla dahil natahimik siya at mukhang may malalim na iniisip.

Sa sobrang dami kasi ng pagpipiliang pagkain ay hindi niya maintindihan ang uunahin. “Having a hard time choosing what to eat?” Walang anu-ano ay biglang may nagsalita sa tabi niya. Kung magugulatin lang siya ay baka nabitawan na niya ang hawak niyang plato at kubyertos. Mabuti na lang at hindi siya ganoon madaling masindak. Isa pa, talagang gutom na siya kaya walang kahit sino o ano man ang makakapag-alis ng kanyang atensyon sa mga masasarap ng putahe na nasa kanyang harapan.

"And I brought some fruits at ilang pagkain, baka kasi hindi mo magustuhan ang pagkain nila rito." "Kahit ano pa 'yan, kakainin ko, no." Nakangiting sagot ko. Napansin kong bigla na namang natigilan si Zeus sa narinig mula sa akin. Lihim ko namang nakagat ang sariling dila dahil batid kong sablay na naman ako sa pagpapanggap bilang si Farrah. "When it comes to food maarte ka kaya dinalhan kita nitong paborito mong Shrimp Scampi."