Novel & Cerita Quotes On Cooking

Pinanood ko siyang lagyan ng pagkain ang plato ko at napansin kong habang inaabot niya sa akin ang plato ay tila malalim ang iniisip niya. “Anong iniisip mo?” “What if culinary ang kunin kong course, ate?” Bumilog ang bibig ko dahil sa sinabi niyang iyon. “Bakit ‘yun ‘yung naiisip mong kunin?” “Kasi sa halos palagi kong pagluluto, na-realize ko na hindi naman pala kasing sama ang pagluluto na tulad ng iniisip ko.” “Sa dalas kong mangialam sa kusina dahil gusto kong ma distract, natutuwa na rin ako kapag nagluluto ako,” nahihiya siyang napakamot sa batok kaya napangiti ako.

Disgustadong naiikot niya ang mga mata. “Forget her. So tell me, if you don’t know how to cook then how do you eat? Huwag mong sabihing puros take-out foods at pa-deliver ang kinakain mo! “Ikaw pa eh napaka-arte mo sa pagkain?! Sukang-suka ka kamo sa mga pagkain sa Scrummy dahil ayaw mo ng mga fast food!” aniyang hindi naniniwala sa palusot nitong iyon ang unang beses nitong magluto.

NGUMITI si Danny nang marinig ang sinabi ni Zia. “Hindi sa masarap lang ang pagkain kapag mamahalin ang sangkap. Basta ang isang chef ay nagluluto ng may puso, tiyak na masarap ang pagkain! At saka, hindi naman madumi ang mga lugar na ito, bakit kailangan itapon?" "Parang chef ka ng hotel kung magsalita!" natatawang sabi ni Zia.

"Remember, every dish has a soul. What matters most is the love you put into it. That’s what people will taste." She smiled while slicing tomatoes. "Sister, do you think food really reaches people’s hearts?" "Yes, Reina. Each spoonful you serve says ‘I love you,’ ‘I care about you,’ and ‘I wish you well.’ Never underestimate what you do in the kitchen." When the adobo was done, they plated it and set the table. The kitchen filled with laughter as the other nuns arrived. In those simple moments, Reina learned how cooking could be a way to show love.

Habang unti-unti niya itong nakakasama ay lalo niya lang itong lalo gustong alalahanin. "O, natahimik ka. Baka hindi mo--" "Just sit right there and watch me. Baka ma-inlove ka sa cooking skills ko?" Pagyayabang nito kahit sa totoo lang ay hindi naman siya kagalingang magluto.

B0b0, eh pritong itlog and bacon iyon eh! "That's fried not roasted!" singhal ko at padabog na naupo sa upuan para kumain. Oh ghad, I don't know how to cook kaya nasunog iyon. Kasalanan niya 'to eh! "You sure you'll eat that?" Napaawang ang bibig ko sa kaniyang sinabi. Kapagkuwan ay nanliit ang mga mata ko at padabog na binitawan ang kutsara. Nang-iinsulto ba ang isang 'to? Syempre kakainin ko, ako nagluto eh! Kahit papaano ay kailangan ko rin maging proud sa luto ko ano. Kung ayaw niya, edi wag! Hindi ko naman siya pinipilit.

The container promptly fell, landing on the counter with a splat. I couldn’t help it—I burst out laughing. “Smooth move, Ninja.” He shrugged, unbothered. “Sometimes you have to sacrifice for art.” “Art?” I repeated, raising an eyebrow. “Cooking is art,” he said, gesturing dramatically with the wooden spoon. I snorted. “Then what’s in the pot, Picasso?” “Mac and cheese,” he said proudly. I rolled my eyes, grabbing plates from the cabinet. “Truly a masterpiece.”

Pilit n'yang pinigilan na hindi mapangiti ngunit 'yong dimples n'ya kasi mahirap maitago. " This tastes better than what you cooked earlier, " muling puri nito. " It was my first time cooking for a guy," wika n'ya at hindi n'ya mapigilang hindi makagat ang paibaba n'yang labi. Kahit si Marcus hindi n'ya pa nalutuan ng ulam. Napatitig naman ito sa labi n'ya. " Don't bite your lips in front of my food" seryosong saway nito.

sabi ko, “hindi ako masyadong marunong magluto. Baka puwede mo akong turuan?” Napangiti siya at tumango. “Ano bang gusto mong lutuin?” “Uh… kanin?” Natawa siya. “Kanin lang?” “Siyempre! Ulam din, para may ulam naman ako mamaya.” Doon nagsimula ang mabilisang cooking lesson ko kay Beranichi. Sa totoo lang, marunong naman ako ng kaunti, joke, hindi talaga, wala akong alam, pero gusto kong may makasama habang ginagawa ang lahat ng ito kaya kinapalan ko na ang mukha ko. Isa pa, gusto kong matutunan kung paano mapapaganda ang luto ko. Sinunod ko ang mga payo niya, mula sa tamang dami ng tubig hanggang sa tamang init ng apoy para hindi maging malata o masyadong matigas ang kanin.

At feeling ni Krissy gumagaling na siya sa pagluto dahil sa walang kapagurang tulong na ginagawa niya sa chef ng resort. Hindi paman sila nag-uusap ni Calex ay masaya na siyang mapagsilbihan ang lalaki. Lalo na't kinakain naman nito ang mga pinapadala niyang pagkain na may kasama pang iba't-ibang mensahe kagaya na lamang ng, "Smile it makes you more handsome." "Eat well, pakabusog ka." "Take good care of yourself." At kung anu-anong klase pa ng mga mensahe na kadalasan may mga quotation pa.