Novel & Cerita Quotes On Darkness

Para akong patay na bata. Sariwa pa sa akin ang lahat. Hindi ganun kadali mag move on. Napahiga na lang ako sa sahig na puro bubog. ( nakatagilid na higa ) ♩♪Never fade in the dark, just remember you will always burn as bright. You will always burn as bright. The Light behind your eyes The Light behind your ... Sometimes we must grow stronger And you can't be stronger in the dark When I'm here, no longer, you must be stronger, and....♩♬

Minsan talaga tanga ako at hindi nag iisip. Ng biglang magsalita si dark.. ''mamaya kana manermon, san ko pwede ïlapag si shine,?'' tanong nito na agad ko namang sinagot sa pamamagitan ng pag turo at pagsabing... ''dun sa sofa mo ihiga, wag sa kama...'' sabi ko kay dark na agad naman nitong sinuot.. ''may extrang unan kaba at kumot?'' tanong ni dark sa akin..

"Before I used to ignore the fact that I hate silence. I thought it was just inborn phobia. But when I grew up I realized that I hate silence because it makes me feel that I am alone. I used to believe that I am a monster while everyone is a diamond. But in the end, I discovered that I am a diamond too it just saw myself as a monster to make others shine more. And I forgot that everyone is a monster too. Humans are monsters. Monsters in their own hell. We become monsters to also fight those monsters that keep us in darkness. Anxiety, depression, pressures, other people who made us feel not enough nor sh*t, those feelings that give us suffering inside. Those reasons make our shine gone. We'

Ito na yata ang isa sa pinakamemorable na pangyayari sa buhay niya na kahit lumipas man ang maraming taon, babalik-balikan niya. The darker shades of Rain are slowly fading and it's replaced by the bright illuminating light for their future ahead...

Walang emosyon ang makikita sa kanyang mukha, pero sa loob niya, bumubula ang galit at lungkot. "Peace? Carissa, satingin mo ba, hindi ko rin gustong magkaroon ng katahimikan sa buhay natin?" tanong ni Dark, may halong panunumbat ang boses. "But peace never comes to people like us. Ang gulo ang mismong lumalapit sa akin, Carissa, hindi ako ang lumalapit dito."

Parang isang taong mataas ang pride na ibinababa ang sarili niya para lang sabihin ang salitang iyon. “I apologize if the coldness is burning you,” patuloy ng boses. “My creator, Black, is a man who lives in the dark. He does not know how to handle light without destroying it. If he shows that he values the light, the monsters in the dark will come and take it away.” Napakagat ako sa ibabang labi ko. Bakit parang may double meaning lahat ng sinasabi nito? Pero mabilis kong ipinilig ang ulo ko. Hindi.

Kung hindi sana ako tumakas ay hindi mang yayari ito, bulong ko saaking sarili bago naramdaman ang pag bagsak ng aking katawan at sunod sunod ng pag putok ng baril ang umalingawngaw sa boong paligid. "Damn it!, Phen Zaxreyn Hoqez!" Mabilis kong binuksan ang mga mata ko nang narinig ko ang malakas na sigaw ni kuya Zaqx, nang sumalubong ang matalim niyang mga tingin saakin ay mabilis niyang hinablot ang braso ko para patayoin.

sabi ni Marcos, habang tinitingnan si Dark nang seryoso. Ramdam ko ang kaba sa aking dibdib habang naririnig ang bawat salita nila. Hindi ko akalain na ganito kalaki ang panganib na kinakaharap namin. "Magda, huwag kang mag-alala. Hindi ko hahayaang may mangyaring masama sa inyo," sabi ni Dark, kahit hindi siya nakatingin sa akin, ramdam ko ang kanyang determinasyon.

nanginginig kong sabi. I have been scared of the darkness since I was a kid. It started when my sister and brother locked me in the basement for an entire day. Takot na takot ako sa dilim, pero nakakayanan ko namang makatulog sa gabi kahit nakapatay ang ilaw. That’s how I started to appreciate the darkness. Pero tuwing nangyayari ito—bigla na lang namamatay ang ilaw, lalo na pagkatapos ng isang masamang pangyayari—hindi talaga ako mapakali. Natatakot talaga ako nang sobra. “Mi amor, close your eyes and take a deep breath, okay? Hindi kita bibitawan, nandito lang ako. Okay?!”