Quotes On Dark Life Novels & Stories

Saglit nitong tinignan ang palapulsuhan ko bago buntong hiningang tumingin sa mata ko. "Hindi ko alam ang totoong motibo ni Dark sa pagbuhay niya sayo at pagbigay niya ng trabaho sayo pero simula ngayon, tandaan mo 'to." Lintanya nito at seryoso akong tinitigan bago nito tinuloy ang sasabihin " Dahil pumasok ka sa mundong ginagalawan ni Dark, asahan mong may kapahamakan ng nakabuntot sayo." Saad nito na nagpagulo sa isip ko.

Minsan talaga tanga ako at hindi nag iisip. Ng biglang magsalita si dark.. ''mamaya kana manermon, san ko pwede ïlapag si shine,?'' tanong nito na agad ko namang sinagot sa pamamagitan ng pag turo at pagsabing... ''dun sa sofa mo ihiga, wag sa kama...'' sabi ko kay dark na agad naman nitong sinuot.. ''may extrang unan kaba at kumot?'' tanong ni dark sa akin..

"Ang Dark World ay napakalaki at kasing laki ng ating universe. "Naligaw lang ako sa mga panlabas na hangganan ng Dark World, ngunit naligaw pa rin ako. Kung ako ay naglakbay ng mas malalim sa Dark World, natatakot ako na hindi ako makakalabas dito ng buhay. Ang masamang pwersa sa loob ng Dark World ay may kakayahang kainin ang katawan ng isang buhay na nilalang. Sa kalaunan, kakainin nito ang katawan ng isang tao, na naiwan lamang ang kanilang kaluluwa.” "Kung tuluyang masira ng pwersa ang iyong katawan, mabubuhay lamang ang iyong kaluluwa sa Dark World bilang isang masamang espiritu, at hindi ka na makakabalik sa Illuminated World."

STELLA LUNA Life is bitter sweet. Life is like a wheel. And right now, hindi ko na rin alam kung alin sa mga quotes na 'yon ang mas bagay sa buhay ko—o kung may sapat pa bang salita para i-describe yung gulo na unti-unti kong ginagalawan. Parang lahat sabay-sabay.

CHAPTER 109 – “Don’t Save Me If You’re Not Mine” “He keeps choosing them in the light… and me in the dark.” Hindi ko alam kung alin ang mas masakit. ‘Yung makita siyang buhay… o ‘yung makita siyang tumitingin sa’kin na parang wala na akong ibig sabihin.

She’s really weird as fuck, manhid ba siya or what? “Sure? Kahit na special guest ‘yong Dark? I mean ‘yong grupo ng daddy mo dati? Excited na nga ako dahil sa wakas, makikita ko na rin ang mga legendary gangsters ng M.A dati.” Masayang sabi niya, dahilan para agad akong mapabangon sa kama ng wala sa oras. Wait, kaya ba uuwi si dad ay para roon?

Nasa gitna ng kila Heart at Patrica ang lapida ng lola nila. Sa ngayon ay hindi tuluyang nareresolba ang kaso ni Heart pero base sa mga reaksiyong nakikita ko ay masaya na sila kung nasaan sila. Masaya na silang magkakasama. Napakadaya lang na mas nauna pa silang matanggap pagkawala nila kaysa sa akin na mas matagal nang nawala. Seeing them will forever remind me that life is so unfair. They also made me keep in mind that we should be careful on who we trust for they can make us feel LIFELESS.

Ito na yata ang isa sa pinakamemorable na pangyayari sa buhay niya na kahit lumipas man ang maraming taon, babalik-balikan niya. The darker shades of Rain are slowly fading and it's replaced by the bright illuminating light for their future ahead...

Para siyang leon na handang pumatay para sa pamilya. Parang naging mafia na rin kami sa nangyayari. POV: Jayten “Dark... kapit lang,” bulong ko habang inaayos ko ang pagkakabuhat ko sa kanya. Nararamdaman kong unti-unti nang nababasa ng dugo ang balikat ko. Malalim ang sugat niya. “Jayten... ‘wag mong... iwan si Quice…” mahinang sabi ni Dark, halos hindi na marinig.

Inis na binalingan niya ang mga Dark Shadows. "Mga walang kwenta. Stupido! Kahit kailan ay wala kayong ambag sa mundong ito. Bakit hindi nalang kayo magbigti at ng tuluyan na kayong mawala sa harap ko. Mga panira kayo ng araw palagi. " galit na sabi niya rito. "Hindi magiging madali para sa iyo ang mapatay siya, mahal ko. Mas malakas siya sa inaakala mo kaya mag-iingat ka."