Quotes On Importance Of Time Novels & Stories

“Oo nga, at ngayon lang din ako ngkaroon ng time na mamasyal. Hindi ko nga alam na may ganito pala kagandang lugar dito. Alam mo na, busy palagi. Kaya minsan nakakalimutan ko na mag me-time. Kaya masaya ako ngayon dahil kung hindi dahil sa ‘yo, hindi ako makakapag-relax ng ganito, kaya salamat.” “Naku, ang hirap din naman pala ng buhay mo, Sir. Paminsan-minsan huwag mong kalilimutang magsaya at mag-relax. Dapat binibigyan mo rin ng oras at panahon ang sarili mo. Dapat, sarili muna bago ang lahat. Kasi, hindi mo magagawa nang maayos ang mga gusto mo sa buhay kung ang sarili mo napapabayaan mo,” may himig sermon sa tono nito. Mas lalo tuloy siyang natuwa dahil concern ito sa kanya. Ibig sabihi

O baka naman ay nagsawa na sa pang-iinis sa kaniya? Iba't ibang tanong ang pumapasok sa isipan niya ng mga oras na iyon. Mga tanong na walang makakasagot liban sa kaniya. Inalis na lamang niya sa isipan ang tungkol doon at ibinuhos na lamang ang buong atensiyon sa ginagawa. Mahaba pa ang maghapon para maubos lamang sa mga walang kuwentang bagay. Time is gold. She don't want to waste any single of her time just for nothing.

Umiling si Charlie at sinabi, “Hindi ang kita ang pinakamahalagang bagay. Ang pinakamahalagang bagay ay kung paano natin malulutas ang mga kailangan natin.” Pagkasabi nito, sinabi ulit ni Charlie, “Ang pinakamalaking problema natin sa ngayon ay kulang tayo sa oras. Kahit hindi na sabihin ang isang taon o isang buwan, ngunit kahit isang araw o isang oras pa ito, kailangan nating subukan ang lahat ng makakaya natin para ipaglaban ito. Mas mahalaga ang oras kaysa sa pera.”

“Nagtulong-tulong tayo sa mga gawain at nagkaroon tayo ng oras para sa sarili natin.” “Hindi ko naisip na magiging ganito ka-importante ang mga simpleng bagay,” sabi ni Evelyn habang umuupo sa kama. “Nakakatulong talaga na maglaan tayo ng oras para sa mga ganitong sandali.”

Hindi ko alam kung ilang minuto na kaming magkayakap doonng mahigpit, all I know is we were both hugging each other na parang ano mang oras pwedeng mawala ang isa. "I love you." I said again. "I love you. I love you. I love you." He chuckled. Nang makita ko kung gaano kadelikado ang trabaho niya and when I learned how a life can turn into nothing anytime in just a second, I have realized that the most important thing is showing the people you love how much you value them. Not just with Enrique, but pati narin with my family. I don't want my life to end without them knowing how much I love them.

sambit ko. “You should go. Why are you thinking if you have time or not? You wanted to watch, give yourself a time as well. You know, we are just always thinking about work without giving ourselves small amount of time to treat ourselves,” he said. Napanguso ako roon bago napatitig sa kaniya. The Juago in the past will surely be ranting with me now telling me not to go with other guys but as if today he doesn’t care about those kind of things now.

"I know they love you dahil kung hindi, hindi sila mag-aaksaya ng oras para sayo. They value their time so much that they won't waste it to someone not worthy of it." What I said was true. My brothers value their time so much. They are all busy with work. They have their own companies to manage. Mas unahin pa nila an trabaho kesa sa ibang tao. At kapag napansin ka nila at binigyan pansin, that means, you mean a lot to them.

Seryoso ang napansin nang lalaki sa hitsura ng mga dumating. “Mukhang mahalaga ang pakay ninyo, tama ba kayo nang pinuntahan? Mag-aaksaya lamang kayo ng oras dahil itong lugar lang na ‘to ang madalas buhay ko kaya wala ‘ko gaanong kilala, iyon ay kung nilalang ang hinahanap ninyo,” nanguna na ito. “Maaari ba naming hiramin ang oras mo saglit? Ito ang palagi ring itinuturo ng iba,” sabi ni Marlion.

I heard Lucien smilingly said. Humarap ako rito at yumakap rito. "This is the happiest day of my life, Mommy! I will never forget this day ever!!" Alyssa happily said at yumakap sa amin. I heard Lucien chuckled. He kissed my forehead. I closed my eyes. Napangiti ako kasabay ng pagpikit ko ng mga mata ko. No amount of money or success can take the place of time spent with your family. My family is my life, and everything else comes second as far as what's important to me.

Pero sa huli, lumabas ang totoong pakay: Mas importante ang apo kaysa sa trabaho. Old Master Garcia: “Louis, mahalaga ang trabaho, pero huwag mong pabayaan si Little Treasure. Tapos na ang busy season mo — maglaan ka ng oras sa bata.” Old Madam Garcia: “Kung wala ka talagang oras, kumuha ka ng tutulong mag-alaga! Malaki na si Little Treasure — dapat isipin mo rin ang personal life mo!” Old Master Garcia: “Tama ang nanay mo!”