Rainbow After The Storm

After their wedding, Phoebe woke up next to an empty bed. She couldn't find her husband. Alam niyang hindi siya iiwan ni Pierce. They even made love last night. She tried to find him, but to no avail. She even hired private investigators to find her missing husband but the investigation would always fail. There's no lead, no clue, no reason at all why would Pierce left her like that! After two years of living in pain and self-blame, Phoebe has already decided start over. She has to work for her family since her Dad passed away. Ngunit tila pinaglalaruan siya ng tadhana. Because Pierce suddenly shows up! She couldn't believer her eyes. Akala ng lahat ay naglaho na ito, ngunit mula sa kung saan ay bigla na lamang itong bumalik. Her heart was filled with hope again. Finally, she saw him again! But it seems like Pierce couldn't remember her. He treated her cold and heartless. Hindi na niya makilala ang bagong Pierce na nasa kaniyang harap. The Pierce she knew was loving, clingy, and thoughtful... not this one who's rude, ruthless, and cold. Nasaan ang kaniyang asawa? Bakit hindi siya nito maalala? Bakit bigla itong nawala? How could they make their marriage work when Pierce couldn't even remember her? How would she deal with him? How could she endure more pain after the two years of living in pain?

Dahil lang kumain ako ng isa pang extra na paa ng manok kaysa sa kapatid kong lalaki, pinalayas ako ng tatay ko mula sa bahay sa gitna ng isang snowstorm. Noong tumagal, ang tatay ko na isang archeologist ay nahukay ang aking katawan. Dahil sa nawawalang ulo ko, hindi niya ako nakilala. Kahit na noong nakita niya ang katawan ay may parehong mga peklat na meron ako, wala siyang pakialam. Pagkatapos, ang nanay ko ay kinuha ang aking puso at pinakita ito sa kanyang mga estudyante. “Ngayong araw, pag aralan natin ang puso ng isang taong may congenital heart disease.” Minsan niyang sinabi na makikilala niya ako kahit na anuman ang itsura ko. Mama, ngayon at ang tanging natitira sa akin ay ang puso ko, nakikilala niyo pa rin ba ako?

Sa kaarawan ng anak ko, ang asawa ko ay hiniling sa kanyang first love na sunduin ang anak namin sa bahay. Noong nagpupumilit akong tumanggi na payagan siyang umalis, nagkaroon ng malaking sunog sa hallway habang nag-aaway kami. Tinamaan ako ng mga bumabagsak na piraso ng nasusunog na kahoy, at nagsimulang tumulo ang dugo mula sa ulo ko. Pero, ang anak ko ay ligtas habang nakahiga sa ilalim ko. Ang asawa ko, na bumbero, ay iniligtas kami. Pero ang binigyan niya ang nag-iisang gas mask sa kanyang first love. “Mahina ang pangangatawan ni Miss Leia. Ama, pakiusap ilabas mo muna siya. Ma, hintayin mo na iligtas ka ng ibang mga bumbero!” Pinanood ko silang umalis habang nakangiti ako ng ng mapait. Mukhang pareho na nilang nakalimutan na may matinding asthma ako at ang katotohanang mamamatay ako dahil wala akong gas mask.

Kasabay ng pagkamatay ng kasintahan ni Catalina na si Dominic ay ang pagkatuklas niya sa totoong pagkatao nito. He's not the simple office staff that she thought he was. He's the underboss of the Blackstone Organization, an organization led by his eldest brother, Apollo. Dahil sa relasyon niya kay Dominic ay biglang nalagay sa panganib ang kanyang buhay, lalo na nang matuklasan ng organisasyon ang tungkol sa kanya at sa pagdadalang-tao niya. It's not just her life that's in danger, but as well as her unborn child's. It was when Apollo decided to get her against her will for her safety. As the mafia don, it would be easy for Apollo to protect her. But it got more complicated. Their rival was after her and her unborn child. At iisa lang ang nakikitang paraan ni Apollo para mas mapanatili siyang ligtas---iyon ay ang pakasalan siya. As the mafia don's wife, she will be untouchable. Paano pa maibabalik ni Catalina sa dating tahimik ang buhay niya? At paano na lang kapag natuklasan ni Apollo ang lihim tungkol sa pinagbubuntis niya? Will she find a way to escape their dark world? Or will she be forever trapped as Apollo's obsession?

Dalawang taon na ang nakakaraan, pinilit ako ng nanay ko na makipaghiwalay sa boyfriend ko para palitan ang kapatid niya at pakasalan ang kanyang bulag na fiance. Dalawang taon ang nakalipas, bumalik ang paningin ng asawa kong bulag. Pagkatapos, hiniling ng nanay ko na ibalik ko siya sa kapatid ko. Tiningnan ako ng masama ng tatay ko. “Huwag mong kalimutan na fiance ni Rosie si Ethan! Sa tingin mo ba karapatdapat kang maging asawa niya?” Mamamatay na din naman ako. Kay Rosalie na ang posisyon ng pagiging Mrs. Sadler kung gusto niya! Hihintayin ko na karamahin sila kapag patay na ako!

Ang mga magulang ko, ang pinakamayaman na magkasintahan sa bansa, ay sikat na mga pilantropo. Kailangan ko hingin ang permiso nila kung kailangan ko gumastos ng higit pa sa limang dolyar. Sa araw na nadiagnose ako ng terminal cancer, humingi ako ng 100 dolyar, pero sa halip na tulungan ako, sinigawan nila ako ng tatlong oras. “Anong klaseng sakit ang makukuha mo sa edad mo? Kung hihingi ka lang ng pera, galingan mo naman sa palusot mo.” “Alam mo ba na ang 100 dolyar ay kayang suportahan ang mga bata sa naghihirap na mga lugar ng matagal na panahon? Mas may sense pa kausap ang kapatid mo kaysa sa iyo.” Kinaladkad ko ang katawan ko na may sakit pabalik sa maliit na basement. Pero noong dumaan ako sa mall, nakita ko ang mga magulang ko, live sa malaking screen, gumagastos ng malaking yaman para lang rentahan ang Disneyland para sa kapatid ko. Ang isang daang dolyar ay hindi sapat para sa isang round ng chemotherapy. Gusto ko lang bumili ng bagong damit at lisanin ang mundo ng may dignidad.

Si Lea Himenez ay isang makapangyarihang pangalan sa mundo ng fashion—mayaman, hinahangaan, at sanay sa kontrol. Ngunit sa likod ng mga runway at boardroom ay isang babaeng pagod na pagod nang maging perpekto. Isang gabi ng kahinaan ang nagtulak sa kanya sa isang bar—isang gabing hindi niya alam na matagal nang hinihintay ng isang lalaki. Si Miguel Guero, isang CEO billionaire na kilala sa kanyang malamig na lohika at walang kapantay na kapangyarihan, ay matagal nang nagmamasid. Obsessive. Mapagplano. Hindi marunong umatras. Sa gitna ng alak at pagbagsak ng depensa ni Lea, inabot niya ang kontratang magbabago ng lahat. “Just sign it. I will take care of you—your world, your fears, your life. Everything will be mine to protect.” Isang pirma. Isang kasal. Isang buhay na kinitil ang kalayaan bago pa man niya ito mapagtanto. Habang nagigising si Lea sa isang mundong puno ng luho at mahigpit na pag-aangkin, unti-unting nabubunyag ang mas madilim na katotohanan—ang lihim na pagsubaybay, ang kasunduan ng pamilya, at ang planong isinilang bago pa man siya bumigay. Ang akala niyang aksidente ay isa palang perpektong bitag. Mananatili ang apoy at tensyon sa pagitan nila—o unti-unting mahuhulog si Lea sa kasunduang hindi niya ginusto ay maging damdaming hindi na niya kayang tanggihan.

Sa limang taon nilang kasal, kailanman ay hindi naramdaman ni Aina na asawa siya ni Alexander Montero. Ang lalaking minsan niyang iniligtas, ang dahilan kung bakit siya ngayon ay pilay, ay nanatiling malamig at mailap, at bawat taon, parehong relo lang ang ibinibigay bilang regalo. Hanggang sa gabing narinig niya itong umuungol ng ibang pangalan. Si Juliana. Ang babaeng unang minahal ni Alex, at ang babaeng bumalik para bawiin ang lahat. Habang muling bumabalik si Julie sa buhay ni Alex, unti-unti namang napupuno ng sugat ang puso ni Aina. Pero ngayong may pagkakataon na siyang makaalis, pipiliin ba niyang manatili sa piling ng lalaking hindi siya kayang mahalin o tuluyan nang tapusin ang isang kasal na kailanman ay hindi naging kanya?

The essence of relationship is trust, and the stones and cement of that foundations are honesty. Aries Manabat Valencia was contented having her long-time boyfriend, Leo Valencia with her. She was beyond happy as they were officially announced as wedded couple and get to live in the same roof as husband and wife. She never experienced heartbreak althroughout the whole years they had been together, not until that day comes. Ari didn't really expect that, that moment would come. She trusted and depended her life on him that she got crushed into pieces from the moment that Leo lost his trust on her that completely ruined their marriage.

Ang ampon ng aking ama ay ikinulong lamang sa masikip na storage closet nang halos labinlimang minuto, ngunit tinalian niya ako at itinapon sa loob bilang parusa. Tinakpan pa niya ang ventilation gamit ang mga tuwalya. "Bilang nakatatandang kapatid ni Wendy, kung hindi mo siya kayang alagaan, marapat lamang na maranasan mo rin ang takot na naramdaman niya,” seryoso niyang sabi. Alam niyang may claustrophobia ako, ngunit ang aking mga desperadong pakiusap, ang aking matinding takot, ay sinagot lang ng malupit na sermon. "Magsilbi sana itong aral sayo para maging mabuting kapatid." Nang tuluyang lamunin ng kadiliman ang huling hibla ng liwanag, nakakaawa akong nagpumiglas. Isang linggo ang lumipas bago muling naalala ng aking ama na may anak pa siyang nakakulong at nagpasya siyang tapusin na ang aking parusa. "Sana'y naging magandang aral sa iyo ang isang linggong ito, Jennifer. Kung mangyayari pa ito muli, hindi ka na pwedeng manatili sa bahay na ito." Ngunit kailanman ay hindi niya malalaman na matagal ko nang nalanghap ang aking huling hininga sa nakakasulasok na silid na iyon. Sa kadiliman, unti-unti nang nabubulok ang aking katawan.