Love Story Tagalog Nakakaiyak の小説・ストーリー

Jared's POV Pakiramdam ko ay naligaw ako matapos ang sandaling iyon. Alam kong ayaw ko nang dagdagan pa ang iniisip ni Colleen, pero hindi ko mapigilan. Pasalamat na lang ako na hindi niya binigyan ng ibang kahulugan ang pag-iyak ko sa harap niya. Minsan, nararamdaman kong mahina ako. Sino bang lalaki ang iiyak dahil sa isang babae? Wala masyado, hindi ba? Pero siguro, ‘yong mga nagmamahal nang totoo, sila rin ang pinakamasasaktan. Sobrang tragic talaga.

malungkot kong sabi. “Kaya ayoko sabihin sa ‘yo na aalis ako at nagkakagan’yan ka,” sabi niya rason para mabatukan ko tuloy. “Subukan mong hindi sabihin sa akin at hindi lang ‘yan ang aabutin mo!” inis kong sabi. Tumawa siya nang bahagya at niyakap ako nang napakahigpit. “Nagbibiro lang naman ako, love. Hindi ko magagawang hindi magpaalam sa babaeng umangkin sa puso at pinaglaanan ko nito,” romantiko niyang saad.

Hindi lang ‘yon, artista pa. “Yam!” Tumakbo ako papalapit sa kanya at niyakap siya ng sobrang higpit. Yam means “you are mine”, napaka sweet niya ‘no? Siya ang first love and first boyfriend ko kaya gano'n na lang siguro ako kasaya sa kanya at kung mawala man siya sa akin ay sigurado akong matagal bago ko siya makalimutan. “Happy birthday!” Kumalas ako sa pagkakayakap sa kanya at ipinakita sa kanya ang dala kong regalo.

May magagawa pa ba ako kung marami sila't mag-isa lang ako? “Okay,” pagpayag ko. Gumuhit naman ang saya sa mga mukha nila. Paano nga ba tanggihan ang mga cute na mga batang ito? “My love story wasn't perfect nor fairytale like. Wala naman kasing perpektong pag-ibig dahil dadaan talaga kayo sa pagsubok. Hindi naman kasi pwedeng puro lang saya dahil kailangan din nating lumuha. Wala kasi tayong matututunan kung hindi tayo masasaktan o mahihirapan. Noong una talaga ay hindi ko inaakala na magiging boyfriend ko ang lalaking kinaiinisan ko. Sinong mag-aakalang diring-diri kami sa isa't isa dati pero ngayon kilig na kilig na, ‘di ba? Kaya naman ingat kayo sa mga nakakaaway niyo dahil baka siya pal

LEILA MERCEDEZ POINT OF VIEW "HAPPY? HUH? AKO SOBRANG SAYA KO." "YES, SOBRANG HAPPY." "YOU WANT MORE?" "MAMAYA NAMAN. MAHAPDI NA." "GANUN BA? SORRY, BABE. ANG TAGAL KO NA KASING WALANG SEX. MANIWALA KA MAN O SA HINDI, IKAW PA YUNG HULING INANGKIN KO SA KAMA KAYA NAMAN SINULIT KO TALAGA NGAYON. I LOVE YOU!"

Hindi bastang halik—isang halik ng pangako, ng pagmamahal, at ng panibagong simula. “Walang sinuman ang makakatalo sa kwento ng dalawang kambal na pinagtagpo ng trahedya pero pinag-isa ng pagmamahal,” sambit ng emcee habang ang background ay binabalutan ng romantic string ensemble.

Ang bawat salita niya ay tila haplos sa mga sugat ng nakaraan. “Our love story is one of a kind, isang kuwentong hindi ko kailanman inakalang magkakaroon pa ng happy ending. I was caught in darkness all my life, Isabela... but you are the light that showed me that forgiveness and happiness are possibilities...” Tila tinutusok ang puso ko habang nakikita ang mga luhang tuluyan nang kumawala sa mga mata ni Liam. Ramdam ko ang umaapaw na pagsisisi at pagmamahal mula sa kanya.

Dahil walang tigil sa pagpatak ang mga luha ko. Pakiramdam ko ay nanginginig ang mga tuhod ko sa kaba at saya. I started to wipe my tears. Ang nagsimula na akong humakbang patungo sa lalaking mahal ko. Sa lalaking may magandang ngiti na naghihintay sa akin ngayon. Alam ko na simula na ito ng aming love story. Ang buhay na kasama siya at ang anak namin. Lahat ng alaala simula noong mga bata pa lang kami ay unti-unting bumabalik sa alaala ko.

Ako'y nagtataka saking nadarama Nang makita sya ay kumislap aking mata Kahit ligaw tingin Sana ay yong mapansin Nang makumpleto ko Ang love story ko Ako'y nagtataka saking nadarama Nang makita sya ay kumislap aking mata Kahit ligaw tingin Sana ay yong mapansin Nang makumpleto ko Ang love story ko Kinumpleto mo ang love story ko

Dama niya ang mainit na likido na pumupuno sa loob niya. Hinihingal na bumagsak ito sa kanya pagkatapos ay gumulong sa tabi niya bago siya hinila payakap dito. "I love you..." bulong ni Percy sa kanya ng humupa ang kanilang nadarama. Napakabilis ng tibok ng puso niya na kulang na lang tumalon palabas sa loob ng dibdib niya. "Mahal din kita..."