Rainha Mga Nobela at Kwento

💫 📖 SYNOPSIS — “ANG PRINSESA NG VILLAMONTE: BAWAL NA PAG-IBIG” 💫 Roffanna Clinthon Villamonte — ang kinikilalang Prinsesa ng mga Villamonte, ang bunso at tanging anak na babae sa pamilya ng kambal na sina Roxane at Dark Nathaniel Villamonte. Lumaki siya sa karangyaan, sa piling ng mga magulang na kilala sa buong Vellamonte Village bilang simbolo ng tagumpay, kagandahan, at tunay na pag-ibig. Ngunit sa likod ng magarang ngiti ni Roffanna ay isang pusong hindi pa marunong sa komplikasyon ng mundo — isang pusong marupok at madaling masaktan. 💔

Isang pangalang hindi ko kailanman makakalimutan. Si Karena, ang babaeng pinakakamahal ko noon. Ang huwad na pangalan ng isang bampirang may tunay na pangalang Natalia Perova. Naalala ko pa ang araw na iyon. Sa isang tabi ng isang ilog sa Griyego. Walang kasingsayang iyong araw ko noon.

Hindi niya akalain na kahali-halina pa lang pakinggan kung nanggaling mismo sa binata. “What a coincidence? My name is King. Your second name is Raina. Do you know what Raina means?” nakangising tanong ng binata. “It’s a queen. A king needs his queen to complete his kingdom. You really are the entirety of the lack in my life, Liberty…”

"B-Bakit mo ako tinutulak na maging isang bayani? W-Why do you always push me to do things that was beyond my likings?" Nanatili s'yang nakatitig sa akin habang ngumunguya. Katulad dati, halatang ayaw n'yang sagutin ang aking katanungan. Ni hindi ko alam ang pinanggalingan nya. All I know is his name. Zero Quelite Galand. Bukod doon ay parang mabababaw na.

Nagtaas din sya ng kilay at tumango. "I'm Sabrina, remember me?" maarteng pakilala nito. "Of course" tanging sagot nya. At lalo pang tinaas ang mga kilay nang mapansing sinusuri sya nito. Well alam nyanv kahit anong isuot nya maganda sya. Kung babawasan ang make up sa mukha ni Sabrina at mga kolorete sa katawan, masasabi nyang mas maganda sya rito. Mas bata sya at higit sa lahat mas fresh.

Halatang hindi nila inaasahan na natalo ko ang kanilang iniidolong si Monalisa. I slowly combed my fingers through my long jet-black hair. “Oh, wow! This Grand Race made us all dumbfounded. Ladies and gentlemen, racer sixty-nine was indeed the fastest among them all, and defeated our pride racer number zero-zero-one, Monalisa Juantivino. We already saw who the real queen was, and our champion for the Grand Race was none other than the Undefeatable Monster Queen of Isla Fiji, Ms. Trisha Francisco!” anunsyo ng announcer.

“Hindi ko alam kung tama bang tumutulong ka rito.” Kumunot ang noo ko. “Bakit? Anong ibig mong sabihin?” Umayos siya sa pagkakatayo. “I mean, you’re not just a visitor, Gab. You are Gabriella Del Rio, the heiress of the Del Rio Holdings, Del Rio Centre Point, Benitez Shipping Lines, and other things. You’re the untouchable. Parang hindi ko kayang inuutusan lang kita na gawin ang mga bagay-bagay.”

Hindi ganoon kataas ang sikat ng araw kaya naman kahit alas-dos ng tanghali ay hindi ganoon kainit. Tahimik lamang si Ruel habang pinagmamasdan ang pamilya niya. Naiwan sa loob ng bahay si Maximillian dahil mayroon itong kausap sa telepono. Nilapitan ni Aleyna si Ruel, “pa?” Sila lamang ang nandoon sa tahimik na isla, banayad ang hangin, at talaga namang damang-dama ang kapayapaan dahil bukod sa ingay ni Belinda ay tanging alon at huni ng mga ibon lamang ang kanilang naririnig.

Clea's POV: "Welcome to Villa Erlinda.." Natuon ang atensyon naming lahat sa babaeng sumalubong sa amin nang makapasok kami sa loob ng retreat house, ang Villa Erlinda. Napanganga ako at napatingala sa nakapakalaking sulok ng bahay. May malaking chandelier ang nakasabit sa pinakagitna ng ceiling. Maraming wall paintings, yung iba medyo sira na pero maganda pa rin naman tingnan. Sa pinakagitna ng mga paintings ay nandoon nakasabit ang malaking frame na naglalaman ng family picture na sa tingin ko ay litrato ng pamilyang nagmamay ari ng bahay.

tanong ko sa babae na kasalukuyang humihigop ng kanyang kape Nakita kong nagulat ang babae at muntikan ng matapon ang iniinom nito. Nangungunot ang noo nito habang nakatitig sa akin. Pero maya-maya’y ngumiti na ito sa akin. A friendly smile. Ibinaba nito ang tasa ng kape at tumayo. “Yes. I’m Bianca and you must be Marga.” At inilahad nito ang kamay sa harap ko.