Realistic Vs Idealistic Novels & Stories

ngumiti ako ng pilit dahil ramdam ko talaga yung lungkot. "Fantasies are impossible to exist, do you know that?" sinsero at makahulogan niyang punto. "Yeah, and that's very sad talaga." sagot ko naman. "I didn't intend to hurt you by pointing out this matter, okay? I just want to remind you that fictional stories and their characters are different from reality. They were just a fruit of writers mind and they were also created to help people escape reality. Hence, they are also made from the idealistic perspective of the writers, which makes people think about setting their standards higher than normal." I hate to accept this, but he's right. Walang labis, walang kulang. Nasabi niya lahat ng

Ngunit imbis na bumigay, pinilit niya ang isang malamig na ngiti. “Ang mga prinsipyo mo, Jasmine, ay idealismo lang. Sa totoong mundo, iba ang galaw. Hindi laging nananalo ang hustisya,” aniya, pilit na sinasabi ito upang palakasin ang loob niya.

"Ang Rafael na minahal ko ay isang idealista. Ang Rafael na 'yan ay isang halimaw na nagtago sa likod ng code." Ngumiti si Rafael—isang ngiting walang init. "Ang ideyalismo ay para sa mga taong walang kapangyarihan, Lia. Binigyan ko ang mundo ng kapayapaan. Wala nang korapsyon dahil ang code ay hindi marunong mandaya. Wala nang krimen dahil bawat kilos ay may record. Hindi ba't ito ang pangarap natin?"

“Noon, kailangan kong maging perpekto. Kailangan kong patunayan ang sarili ko. Sa’yo… pwede akong maging ako.” Natahimik siya. “Kapag tahimik ka, gusto kong alamin kung bakit. Kapag ngumiti ka, parang mas gumagaan ang araw ko. Kapag galit ka…” bahagya itong natawa, “naiinis ako pero gusto pa rin kitang kausapin.” “Hindi ‘yan romantic,” reklamo niya. “Realistic,” sagot nito. Napabuntong-hininga siya. “Ang hirap paniwalaan.”

"Hindi gusto ni President Valderama ang ganyang tipo ng babae. Mas gusto niya ang mga mahinhin at konserbatibo. At tsaka, ang kulay pula ang pinaka-ayaw ni Sir Aless" Muling nagsalita ang driver, dala ang sapat na karanasan bilang isang lalaking may-asawa. "Alam niyo, ang 'ideal type' ay hindi nakadepende sa listahan ng gusto mo, kundi sa dikta ng nararamdaman. Kapag natagpuan mo na ang taong para sa iyo, hindi mo na papansinin ang hitsura niya, mamahalin mo siya kung ano at sino pa siya."

One who does not dismiss your desire to improve your life, to set boundaries, to explore, to travel the globe, to let go of harmful situations, and to discover paradise. Romanticism isn't dead, and I despise how people blame my generation for its demise, as if it's our fault that we seek compatibility and have high standards. We are optimistic realists doing our best in a society shaped by high divorce rates and early traumas. I don't have a preconceived notion of what the ideal marriage should look like.

May gusto lang akong hulihin. "Halatang bago ka pa." And I swallowed hard. That alone confirmed my assumption. "Triden, activism and rebellion is two different things. Parang grounded outlet at mamahaling male plug, kung isasaksak mo, masisira o puputok." He smized. "Good analogy. Idealistic yet unrealistic. Tingin mo anong pinaglalaban ng mga activist-" He was testing me or my patience. "Human's right!" I immedietely reputed.