Realistic Mga Nobela at Kwento

“I mean… anong level ng believable?” Umangat ang isang kilay ni Kuya at napangiti siya ng bahagya, yung ngiting alam mong may kasunod na seryosong punto. “Syempre dapat realistic,” paliwanag niya. “Yung pagkakakilala niyo, yung flow ng pagiging close niyo, hanggang sa pagkahulog ng loob. Hindi pwedeng pilit. Hindi pwedeng halata.”

“Noon, kailangan kong maging perpekto. Kailangan kong patunayan ang sarili ko. Sa’yo… pwede akong maging ako.” Natahimik siya. “Kapag tahimik ka, gusto kong alamin kung bakit. Kapag ngumiti ka, parang mas gumagaan ang araw ko. Kapag galit ka…” bahagya itong natawa, “naiinis ako pero gusto pa rin kitang kausapin.” “Hindi ‘yan romantic,” reklamo niya. “Realistic,” sagot nito. Napabuntong-hininga siya. “Ang hirap paniwalaan.”

Panaginip ba? Tanong ni Cianne sa isipan nang maramdaman ang komportableng hinihigaan. Nang imulat n’ya ang mga mata ay napagtanto n’yang reyalidad iyon. Gayunpaman, nais niyang bumalik sa panaginip nang makitang nasa parehong lugar pa din s’ya.

Ang mga katulad nitong lalaki ang dapat pinuputulan ng kinabukasan. "Can I buy you a drink?" Nang-aakit na tanong niya kaya inangat ko ang kopita ko para ipakita sa malanding katabi. Pinagmasdan ko ang mukha niya, he has these grey eyes, greek nose, thick eyebrows, long eyelashes, his hair is color brown... lips are in perfect thin shape and his jawline is screaming masculinity. Everything about his face speaks perfection, his body looks dominant and his aura will make every woman beg in their knees for them to be with this kind of man.

pumapalakpak pa ito sabang nag sasalita. "I want to tell her but im afraid if she reject me". " Hindi mo malalamam kung hindi mo gagawin ." " Yah your right i need to do that." Un lng at tinuloy lng nila ang pag inom ng alak. Si ricky ay kumuha ng babae sa dance floor para itable samantalang siya ay wala sa mood na maki pag flirt sa ibang babae akupado ng utak niya ng mukha ni althea ang kanyang asawa.

Kabanata 10 HINDI MASABI ni Sheeva kung magpapasalamat ba siya’t naputol ang isa na namang masamang panaginip o maiinis dahil sa sunud-sunod na mararahang katok sa pinto ng kaniyang silid. Umungol siya subalit hindi siya napagbigyan ng kaniyang lalamunan sa paraan na gusto niya. Lubog pa kasi ang kaniyang boses dahil kagigising lamang ng kaniyang diwa kung kaya’t hindi siya makaingit ng bongga at suwayin ang mga alaga niyang fennec fox sa pagkalatok sa pinto. She frustratingly stirred in her messy bed. Bahagya niyang iminulat ang isang mata atsaka sinilip ang battery operated na compact digital alarm clock sa night table sa gilid ng kaniyang kama.

“You rely on patterns. On trust. On systems. But the world we’re in? It destroys all of that.” Umiling si Lena. “No. That’s exactly why we fight. To protect something real.” Sandaling natahimik ang strategist. “Real?” ulit nito, mahina ngunit mabigat ang dating. “Reality is a construct you choose to believe in… until it breaks you.” At sa isang iglap— Kumilos ito. Mas mabilis kaysa kanina. Mas aggressive. “Focus!” sigaw ni Adrian. Sumabog ang laban.

I was finally able to breathe when she's no longer talking to me. "Something just came up," Faith just said coolly. I looked at her through the rearview mirror and she's just looking outside through the window. I know something happened. She's very transparent. Sa aming tatlo, she's the worst liar. She just can't lie because in the first place, she doesn't know how to. It's like whenever she lies, you'll know she's lying. And I don't know if that's a good thing.

Kelangan halik agad ng kamay? Kamay lang yon, Stella pero ganyan na agad ang reaction mo paano kung sa lips mo na diba? Suhensyon ng kabila kong isip. Iwinakli ko ang sariling isip dahil iisa lamang ang pwedeng h*****k sa kanya, si Chris lang yon at wala ng ib---- Chris? "Chris?"

“Ang mean mo.” “Hindi mean,” sagot nito, mas lumalalim ang titig. “Realistic.” Ngumiti si Elena. “Well, good. Kasi from now on… hindi ko na papapasukin sa peace ko ang kahit sinong nagpapalabas ng insecure energy.”