Rebecca One Piece Novels & Stories

“Oo, sa pagkakaalam ko ay hindi nag-uulit ng design ang Splendor Jewels.” Nagpatuloy ako. “Oo nga pala! Natatandaan ko rin ang ilang gamit na nasa posesyon ngayon ni Auntie Marietta! I also remember 3 paintings, the imported jars, and yeah, ‘yong kotse na ginagamit ni Rebecca!” "N-nagsisinungaling siya!" sigaw ni Rebecca, matalas ang boses. “Sige, ilabas mo kung sino ang makakapagpatunay sa mga kasinungalingan mo!” sigaw ni Auntie Marietta!

"After the accident, I've got this super power. I can locate anyone na gusto kong makita at puntahan." "Sa tingin mo nakikipagbiruan ako sa 'yo?" "No. That's not your character." "And what are you wearing, huh?" Bumaba naman ang tingin ng dalaga sa kasuotan. Mula ulo hanggang paa ay nababalot siya ng itim na kulay. "I'm here to attend a funeral." Itinulos sa posisyon si Ponce maging ang mga bisita nito nang apat na kalalakihan ang pumasok tangan ang naglalakihang korona ng patay.

Sino ba naman kasi ang hindi ma-wi-weirdohan sa suot niyang wig na sa 1980's pa yata nauso. When she spotted Ralph at the central isle of EV. Her planned really was held successfully. Mukhang napansin na rin kasi siya nang binata kagaya nang ibang tao na naroon. And base on what she saw on Ralph's reaction, there is the mix feeling of embarrassment. Nagpang-abot ang kanilang mga mata kaya agad ni Rebecca na itinaas ang kanang kamay para kumaway upang batiin ito ngunit nag-iwas lang nang tingin ang lalaki.

Tumango lang ako at muling ibinalik ang buo kong attention sa mga papeles na binabasa ko Naramdaman ko pa nga ang muling pagsara ng pintuan kaya wala sa sariilng napangat ako ng tingin. Para lang magulat nang sumalubong sa paningin ko ang babaeng kilalang kilala ko. Walang iba kundi si Rebecca. Yes, siya nga! Si Rebecca at unang tingin ko pa lang alam kong may hindi magandang dala siyang balita sa akin

Mabilis itong kumilos upang sana ay daluhan siya pero galit niya rin itong hinarap. "Don't come near me," she hissed angrily at him as she stepped backward again. "R-Rhea..." garalgal na sabi ni Rebecca. "I-I didn't mean to hurt you, anak. H-Hindi ko sinasadya. It's just that..." Fabian held Rebecca's hand. Kita niya pa ang nag-aalalang ekspresyon sa mukha nito habang nakatitig sa kanyang ina. "I am going back to Manila," she said firmly.

“Can you walk in those heels?” Kahit na hindi naman ako sigurado, pinilit ko ang sariling tumango at hilaw na ngumiti. “Opo.” “Good. You’re now good to go.” Humarap ito kay Rebecca. “Call Rocero ang tell him she’s done.” “Yes, Miss.” Nang makaalis si Rebecca ay awkward kong kinapa ang aking buhok. They styled my hair into a low bun. Mukhang alam na alam nila kung anong hairstyle ang babagay sa strapless na gown.

At gusto niya raw na kagaya ko na big time agad ang trabaho. Si Rebecca, morena, matangkad at sakto lang ang hulma ng mata, hindi gaanong Malaki at hindi gaanong singkit. May dating si Rebecca na mahuhumaling ka talaga. Naisip kong ipasok siya sa trabaho ko. Kagaya ko noon, wala rin akong alam sa mga ganoong bagay pero ‘di kalaunan ay natutunan ko rin naman. “Sigurado ka ba rito, Dina?” may panginginig sa boses ni Reb nang pinapasok ko siya sa isang madilim at malamig na lugar, kung saan ako nagtatrabaho.

giit ko pabalik. Isang umaalingawngaw na tawa ang kumuha ng atensyon naming lahat. The people circling us automatically knelt to the ground. We saw Nueva, walking towards us. "What a lovely scene. Alam niyo, I was moved by your dramas, but it is not enough to quench my vengeance. Seeing all of you here, makes me even more passionate to kill." saad ng buwan. My heart started to rage. Nakakagalit ang sinabi ni Nueva. It stirred up my anger. "Stop talking. You will not win this. Akala mo, kaya mong manalo? You are a fallen deity!" sigaw ko. Nueva's expression became annoyed. "What are you saying? I am still a deity! You will be sorry for what you had said. I will kill you last. I will let you w

Nakakapanghinala tuloy yung denial ko. "Lev?" Someone said from behind. Halos magkasabay kaming lumingon sa likuran. Right there, we all saw the hostess. Her eyes were teary as she's smiling towards Lev by my side. It's Rebecca. "Becca?" Kunot-noong tanong ni Lev. "I miss you!" She squealed. Bigla nalang siyang tumakbo papalapit sa amin at niyakap si Lev nang sobrang higpit. I was thrown to the side and Sebastian had to catch me or else I'd fall to the ground.