Rechazado の小説・ストーリー

Binalak niya muna na magwithdraw ng medyo malaki para sa paghahanap ng matutuloyan at pang gastos na rin sa darating na araw. Pero laking gulat ni Elise dahil pagkuha niya ng pera at nirereject ng Atm machine anf cars niya. Naka decline ang kanyang account. Ilang ulit na ipinalabas pasok na Elise sa ATM card slot ang kanyang card dahil baka nagkamali lamang siya ng pindot. Pero ganon at paulit ulit pa rin ang nagiging resulta.Naka flash sa screen nang atm machine na ang kanyang card ay suspended. At minumungkahi nito na magtungo siya sa bangko.Napasandal si Elise sa pintuan ng atm machine.Hindi na kailangan pag isipin kung ano ang nangyayari. Alam niyang posibleng kagagawan ito ni Kenzo. "An

Bago ko pa tungohin ang pinto dumaan sa aking mata ang tray na nakalagay sa side table ng kama kung saan may laman sandwich at isang baso ng juice mukhang katitempla lang yon. Nag martsa ako paatras upang lapitan ang tray, mukhang pinag hirapan pa niya templahin iyon dahil may nakalagay pang note. Sumilay sa aking labi ang matamis na ngiti habang binabasa ko ang note. Pero ang tuwa sa aking labi ay agad napawi at napalitan ng lungkot na mga ngiti sa isiping bumabawi siya sa akin dahil sa nagawa nitong kasalanan. Upang hindi masayang ang kaniyang effort Marahan ako kumagat sa sandwich at kaunti din ang binawas ko sa juice. Napailing ako binuhat ang tray at tinungo ang pinto.

sagot ni Hera sa tanong ni Fay. Ibinaba nito ang hawak papel at hinarap ang nakatalikod na si Hera. " Did the agency accept our schools invitation? I heard the band is busy and they have a lot of schedule in their hands. Wouldn't they'll already tired from the scheduled they have? " tanong pa nito. Ikiniling pa nito ang ulo pa kanan bago itinukod ang kananv siko sa lamesa at humalumbaba.

Bago pumasok at mag-apply sa kompanya ni Zach. But isn't it sad? Na sa isang iglap lang biglang nawala yung confidence na ang tagal mo pinag hirapan. Breaking up with Zach feels like loosing everything. I felt like I've been rejected like when you're applying to get a job and you're not good enough for that position. Ngayon, I have to act like I still have it. Today is the day na magtatrabaho ulit ako sa kanya. He's still my boss, anyway.

Walang pag-aalinlangan, mismong sa WeChat ni Jana ipinadala ni Alejandro ang opisyal na rejection message ng kumpanya. JANA THORNE’S POV Magtatanghalian na nang makasama ko si Draven at ang aming kaibigan na si Lucas Finch sa isang marangyang restaurant sa labas ng ospital. Masaya kaming nag-uusap nang biglang mag-vibrate ang aking cellphone. Binuksan ko ang WeChat at doon ko nabasa ang rejection message mula sa VMC. Biglang nawala ang ngiti sa aking labi at naramdaman ko ang matinding kahihiyan sa harap nina Lucas.

Isinasara ang rehas. May guard sa itaas ng platform, hinihila ang lever pababa. Unti-unting sumasara ang bakal. At kapag tuluyang nagsara iyon… wala silang takasan. “Jobert…” nanginginig ang boses ni Andrea. “Hindi natin aabutan ’yan.” “Tiwala lang.” At muling nagsalubong ang tingin nila habang pumapasok sa matinding panganib.

Na hindi four inches ang sukat ng pagkalalaki nito! Arrg! Kakainis!

sagot ko sa kanya na puno ng solido “Bakit pa when many times you were already rejected. Di ba ilang beses ka ng sinabihan niya na hindi na kayo pwede kahit na you fired your secretary eh alam naman nating lahat na hindi ka na nya matanggap kahit sino pa yan na mabuting babae sa ginawa mo sa kanya ay hindi na niya kakayanin na makita ka. Mabuti na lang ito binigyan ka ng pagkakataon to part ways with the company na meron pang compensation na madala kasi kung ibang kumpany ka pa your fired immediately without explaining to you everything and giving you the compensation you don’t deserve.Let’s go Miss Cruz you have 24 hours to sign that paper then if you will not submit after that our offer is

Her breath caught. There it was—just beneath her left breast—dark ink etched into her skin, H. A symbol she didn't recognize. A mark she hadn't asked for. The sight of it made her chest tighten, and before she could stop it, a single tear slipped down her cheek. Silent. Unnoticed. She knew something inside her had changed—and there was no going back.

At lahat ng iyon ay nangangailangan ng perang wala sa bulsa ko. Pagkatapos ko siyang painumin, naupo ako sa gilid ng kutson. Kinuha ko ang lumang cellphone at nagbukas ng email. Muli kong tiningnan ang lumang rejection letter mula sa Deveraux Holdings Mall Branch. “Thank you for your application, Ms. Liam. We appreciate your interest. However, due to current qualifications and age requirements, we are unable to move forward with your application.”