روايات وقصص ضمن Rechazado

I hate waiting. *******

Hindi agad nagsink in sa utak ko ang sinabi niya. Scholarship... cancelled? Dahil lang doon? Dahil nireject ko siya last week?! Dahil hindi ko siya gusto? Parang may mabigat na bagay na dumagan sa dibdib ko. "Ma'am..." mahina kong tawag, pilit pinipigilan ang pagbitak ng boses ko. "Is there no other way?" Malungkot na umiling ang principal. "I'm sorry, Joan. The sponsor already withdrew everything. Unless makahanap ka ng bagong sponsor within two weeks... you won't be able to enroll next term."

So this is how it feels to reject someone even though I don't intend to hurt him, but I did. "Just keep the flowers. You already rejected me twice, pero hindi ibig sabihin no'n ay sumusuko na ako. I will be the one who decides when to give up so you don't have to feel bad." Nasilayan ko pa ang mapanglaw niyang ngiti bago niya ako marahang tinalikuran at umalis sa aking harapan. How can I not feel bad when he looks like that?

"Seriously?" "I'm dead serious,” walang gatol na sagot ni Mikael." "I already rejected you, Mr. Altaverde." "I know." "Several times," mariin pang sabi ni Marikit. "I know." "And I'm rejecting you again!" "I know." Sa puntong iyon ay gusto nang magwala ni Marikit dahil hindi yata nakakaintindi ang lalaking kaharap niya kung ano ang rejection. Pero sa huli, pinili niyang maging kalmado.

Hindi ko ito matatanggap. to be continued...

Sa iba ko nalang ibibigay ang chance. Dahil wala narin naman akong gagawin at nawalan narin ako ng gana, umalis nalang ako sa SSG office at sumunod sa Canteen. Ganito pala ang feeling na ni reject ka kung anong gusto mo noh? Hindi ko naman sinisisi si Tita kase alam ko naman mula sa umpisa eh wala na talaga akong pag asa kaya acceptance nalang.

Si Zarim na ayaw makitang nahihirapan ito habang tinatanggap ng buong pagkatao nito ang pagtanggi niya dito. "I- i accept.. ugh... your rejection, Zarim." Halos hindi niya maibigkas iyon dahil sa sakit na tila hinihiwa ang puso niya. "Ahhhhhhhhhhh." Sigaw niya ng pagkalakas lakas matapos niyang sabihin ang pagtanggap niya ng pagtanggi nito ay parang nahati ang katawan niya sa dalawa. Tumalikod si Zarim dahil hindi niya kayang makitang nahihirapan ito sa pagreject niya dito.

"Naging matumal na siya." "Ano ba iyan! Sayang no'n girl! Bakit hindi mo binigyan ng chance?" Ako na ang kinausap ni Madame Miles. Huminga lang ako nang malalim pero si Painch ang sumagot, "On the spot rejection nga eh." She rolled her eyes. "Ang sama mo ah. Big deal ba iyong pagsisinungaling thingy? I mean, hindi mo talaga pinag-isipan?" tanong ni Madame, tumikhim lang ako.

Hindi niya ito pinigilan, at hindi nagtagal, alam na niya kung bakit. Ibinalik ng receptionist ang kanyang card. "Sorry po, pero declined po ang card niyo. May iba pa po ba kayong card?"

Kabubukas pa lamang niya ng kanyang email. Mabilis na sinuyod ng kanyang mga mata ang laman nito... hanggang sa huminto siya. Muli na naman ang linyang iyon. “We regret to inform you...” Nanghina ang mga daliri ni Camelia. Pumikit siya sandali. “Rejected na naman...” mahina niyang bulong. Binuksan niya ang kasunod na email. Ganoon pa rin ang resulta. Rejected.