Red Flag In Tagalog Novels & Stories

Iritado na tanong nito sabay tayo At bumungad saakin ang maaliwas na disyerto. Wag ngayon Ara! Yung yung flag pole ng Pilipinas ang alalahanin mo. Paalala ko sa sarili ko ngunit sa utak ko lamang iyon. " A-anong ginawa mo sakin? B-bakit ako nandito? B-bakit mag katabi tayo? Oh my ang future ko! Wala na akong future " madramang wika ko. "Tsk as if naman may hahawakan diyan sa taas mo"

mahabang Saad ko. Naka-oo na ako sa Delafuente group of Company. Saad nito sa susunod na linggo ay kailangan na natin bumalik sa Pilipinas para sa endorserment signing mo. Ano mama kat? Babalik sa Pilipinas? gulat Kong tanong dito. Oo... Pilipinas...Saad pa nito. Mama kat...hindi pa ako ready bumalik sa Pilipinas.

conyo na sabi ni Faye. Napatingin naman ako kay Denise. "First of all, sorry for everything. Uhmm... orange rose means being proud. Maging proud ka dahil ikaw ang girlfriend ng makapangyarihan na gang leader sa Pilipinas. It also indicates passion and desire for someone. If you have them, nothing in the world will stop you. Tandaan mo iyan, nerd." "Thank you." Sincere na pasasalamat ko sa kanila.

at tumayo naman kami para bumilog at tiyaka umupo. “Kung makikita niyo, may mga bonfire tayong papaliparin. Sa loob ng bonfire ay may papel na white, blue at red. Susulatan niyo ‘yung white paper para sa anumang wish niyo or anything na thankful kayo. Sa blue naman, you can write a letter to anyone basta positive lang okay? Sa red naman, if you have a person na kinagagalitan or kinaiinisan, you can write a letter for them. If gusto mo naman mag-sorry, sige lang. Ito ang key terms ha? White for wish or blessing that you thank for. Blue for a letter to your love one. Red for forgiveness and angriness letter. Got it?” at nagsi-tanguan naman ang bawat isa.

Hindi lang kasi simpleng away o samaan ng loob ang mayroon sa amin na gaya ng iniisip niya. “I’m sorry… kasalanan ko. Mali naman talaga na hindi ko ipinaalam sa `yo kung ano talagang klaseng pill ang ibinigay ko sa `yo. Alam ko kasi kung gaano ka ka-prudish at gusto ko lang naman talagang makatulong. But instead of helping, I think I just put you into a big trouble. Sorry talaga, girl. Alam kong hindi maaayos ng ‘sorry’ ko ang lahat. Pero puwede kitang damayan sa lahat ng pinagdadaanan mo ngayon. Umiyak ka lang kung kailangan. Baka makatulong maski paano.”

“Ngayon na. Ayokong pinaghihintay ako!” Redflag. Hindi, he’s a giant flagpole na may higanteng redflag! “Sorry, Sir.” Huminga ako, malakas. Galit. Bakit ganito niya ako tratuhin? “Pero kakausapin ko muna ang tatay ko. Nangako ako sa kanya na—”

I want more than this— AGAD akong napaupo mula sa pagkakahiga. Natampal ko ang aking noo ng mapagtanto ang nangyari. What was that? Why did I dream of that? I sighed before laying in my bed again. I'm almost there, malapit na akong mabaliw.

I usually stay in the club untik dawn. Nagmenor ako ng nag-red ang traffic lights. Red. I remembered Femella's red lips. "Shit, man! Iba na talaga ang tama sa iyo ng babaeng iyon!" Isinandal ko ang likod sa upuan. My mind drifted to that woman again. Napangiti ako ng wala sa sarili. "I'm getting crazy. So so crazy." Napailing ako then got myself back on the wheel when the lights turned green. Kumunot ang noo ko. Baliktad yata ang ibig-sabihin ng red at green na color sa La Vida.

"Tapos ka na? Aalis na ako." "Wait, what? Do you really say no to me? For your information, I am part of royal blood. I am the only da-" "Kahit pink pa ang dugo mo wala akong pakialam." Mabilis siyang lumapit sa akin at hinawakan ang pisngi ko nagsikulay dugo ang kanyang mga mata at may ibinulong na hindi ko maintindihan. Muling bumalik sa kulay itim ang kanyang mga mata at ngumisi sa akin.