At Least We Met Novels & Stories

Mamaya niyan baka masabi pa niya ang nilalaman ng assuming niyang utak. Nang makabalik sa table nila, inabala niya ang sarili sa pag-scroll sa social media. Ilang minuto lang din ay dumating si Mr. San Diego kasama ang sekretarya nitong si Macy. Matapos magpakilala ay nag-umpisa na ang meeting. Ang ginawa lang niya ay ang mag-take down notes ng mga important details.

"Magmula ngayon ay kanya-kanya na tayo. Malaya na kayong dalawa na magpakasal. Congratulations!" Hindi ko na hinintay na makapagsalita pa si Rafael at mabilis na akong lumabas sa bahay ni Rafael. This is the chance that I've been waiting for. Pasalamat ako sa ginawa ni Mitzy dahil mas may rason na akong makipaghiwalay kay Rafael. I should thank her later.

Salubong ang kilay ng lalaki habang nag-re-report sa amo. “Is it still possible for us to meet with him at this time? An important matter arose unexpectedly, and I regrettably forgot about our scheduled meeting,” paliwanag nito hanggang sa nakapasok sila sa opisina. Nagpatuloy lamang si Michelle sa pagsunod sa dalawa.

Hindi nito kasama si Audrey at wala rin itong balita kay Aled. Nasa bookstore ako ngayon at naghahanap ng librong pwedeng mabasa para malibang naman ako. Habang namimili ako ay aksidente kong nabitawan ang librong hawak ko. Pupulutin ko na sana ito ng may nauna nang kumuha nito. "Hi! We met again." He smiled at me. Bahagya akong nagulat sa kanya. Hindi ko inaasahan na magkikita pa kami ulit nito.

Inalis lang ng umupo kami para kumain. “Mamaya late ako makauuwi dahil may meeting kami sa kabilang TV station. Lahat kaming magpipinsan dapat naroon. Tatawag naman ako kung anong oras kami matapos.” “Noted po sir Atlas at concentrate sa pagkain,”

"First, yeah I know we first met in the park and it was just a coincidence. To answer your 3 remaining questions....." And I was shocked by that revelation. Now everything makes sense to me. ---------- Read.Vote.Comment © michiekelss

Tumayo na ito at nilahad ang kamay sa'kin. Bahagya akong nagtaka sa gesture n'ya. Bigla ko rin naalala ang huling ligo namin sa falls. We often share some kissed there. Wala kaming kongkretong usapan tungkol doon dahil wala naman na akong naging balita sa kanya kapagtapos ng araw na iyon. Mabilis lang namin narating ang talon. Marami rin kasi itong kwento tungkol sa business meeting n'ya sa Singapore.

dagdag niya. Nagsimula kaming mag-discuss tungkol sa mga feedback at mga adjustments na kailangan. Natapos ang meeting ng maaga, at nagkaroon kami ng kaunting oras para sa lunch break. Nagdesisyon kaming pumunta sa isang bagong café na malapit sa opisina.

I chuckled and gently caressed his back. The nostalgic feeling when we first met came back. The love, the shyness, the quarrels, everything. Ang layo na rin pala ng narating namin. I am glad that we're still standing tall. Hindi nagpatalo sa pagsubok na ibinibigay ng tadhana.

sabi ko habang niyayakap siya. Habang nag-uusap kami, naramdaman ko ang kapayapaan at kasiyahan sa aking puso. Alam kong marami pa kaming haharapin na pagsubok, pero sa bawat hakbang na ginagawa namin, mas lumalapit kami sa aming mga pangarap bilang isang pamilya at bilang magkasama sa buhay. "Anne, tara na at mag-lunch tayo. Deserve natin ito pagkatapos ng matagumpay na meeting," sabi ko habang inaabot ang kanyang kamay.