Reflection Of You 소설 & 이야기

"Sining, I expect so much from you! Sa susunod hindi ka na puwedeng lumabas ng gabi, hayaan mo 'yan si Lycka, siya ang bumili! Umakyat ka na at mag-aral! Ka babae mong tao pababayaan mo pag-aaral mo?! Gusto mo na bang matulad sa iba, ha?! Walang kinabukasan? Palamunin? Nag-aalaga na lang ng anak?!" Pag-akyat ko sa kuwarto, umupo ako sa aking pvc chair. Sa desk ko may malaking salamin and there I saw myself. My realest form, the realest me. The damage Sining. Hindi naman pala lahat ng sining maganda kasi I'm a mess. Ilang minutong pagkatulala sa aking sariling repleksiyon...my tears began to fall on my cheeks. "Stop, tama na. Kaya mo 'yan. It's just a bad day, not a bad life. Kaya mo 'yan...t

Alangan naman sa harap nila ako mag bihis diba? Nang maisuot ko na nga ito ay tiningnan ko ang reflection ko sa salamin at natulala ako. Tila hindi ko makilala ang sarili ko, tika ako ba talaga ito? Tanong ko sa sarili ko. Ang ganda ng dress, litaw na litaw ang cleavage ko. Hanggang paa naman itong dress ang problema nga lang ay may punit sa may bandang gilid kaya walang silbi kitang kita ang kaliwang binti ko... Lumabas din ang kurba ng katawan ko. Yung dress pala may parang diamanteng naka dikit paikot sa may bandang cleavage ko at sa may punit din sa bandang hita ko. Ang Ganda nito pero Tila nakakahiya naman itong isuot sa labas dahil kulang na lang makita ang buong pagkatao ko.