Reflection Of You Novels & Stories

Magkatabi kami kaya kinikilig ako. "What are you doing?" "Taking pictures of our reflections." "Anong floor ka?" "8th." "Pareho pala tayo." Napatingin ako sa kaniya. "Destiny," nakangiti kong sabi. Ang landi ko naman! Basta talaga in love, puro kahiya-hiya ang desisyon. Tiningnan niya lang din ako ako hanggang sa makalabas kami. Hindi na kami nag-usap pang muli. Nauna naming madadaanan ang unit ko bago sa kaniya.

I've met a lot that I didn't imagine. "Wow, ang pretty mo!" Natutuwang kumento ni Ate Lina pagkatapos akong ayusan. "Talaga?" Tanong ko at tumayo para lumapit sa full body mirror. "Ang pangit mo," nakangising sabi sa akin ni Luna. Nakahalukipkip pa 'yan habang nakatingin sa akin. I just stuck out my tongue at her. I smiled looking at my reflection in the mirror. This is the first time that I wear something like this.

"Please, bati na tayo." Gusto niyang sabunutan ang sarili. Peace offering daw? Sa harap ng buong university? Hindi na ito simpleng kalokohan—ito ay open declaration ng gulo! Gulo against sa kuya nitong pinagsakluban yata ang langit at impyerno!

“W-what are you doing?!” “I’m sorry,” “What?” “I’m so sorry, Fau,” “What are you talking about? Tsaka umalis ka nga diyan, may ginagawa ako,” “Let me stay here, please. Sobrang busy ko this past few days. I requested cctv footage the last time we’ve met, since Mathilde is worriedly looking at you that time. Kanina ko lang siya nakita, since I have spare time, then there, I saw you crying. The moment I said those words, I immediately regret it. For a brief period, I was blinded by the idea of having my own family, but later I realized it was you, whom I want to have a family with,” sinserong pahayag nito habang nakayakap sa kanya ng mahigpit.

mabilis na tugon ni Alfonso. Tumango lamang ako sa kaniyang nakatingin sa mirror. Parehas silang nasa harapan ni Teodoro at ako lamang ang naririto sa likod. Tinignan ko pa ang ilang sasakyan sa aming tabi. Hindi siya ganoong ka traffic. “Ano ka ba Alfonso at ikaw Teodoro, kayong dalawa dapat tinatawag niyo na lang ako sa first name!,” pagrereklamo ko. Ilang beses ko na sinabihan, hindi nakikinig.

bulong niya sa isipan. Matapos maayusan ng makeup artist ay naiwan mag-isa sa kanyang silid si Raquel. Nakaharap siya sa full length mirror. Kumakabog ang dibdib niya. Nakatitig siya sa sariling repleksyon habang suot ang trahe de boda. Huminga siya nang malalim at naipilig ang ulo. “You can do this, Raquel. Today, you will walk down the aisle and marry Arthur.”

“Sure.” Tinungo ni Laura ang refrigerator. Pero bigla siyang na-conscious at muntik ng mapasigaw nang mapatingin sa decorated mirror. Magulong-magulo ang buhok niya na naka-high bun at nangingintab na rin ang mukha niya. Mabilis na naglabas siya ng isang pitsel ng malamig na orange juice at ipinatong sa ibabaw ng lamesa.

sagot ko. Oh and how can you just walk away Was it something that I said I see only black and white You see green and red You believe in miracles Water into wine I'll believe when it makes the New York Times Does the moonlight shine on Paris After the sun goes down If the London Bridge is falling Would anybody hear a sound If you follow that sunset will it ever end Does the moonlight shine on Paris will it ever end Du ru rum du ru rum du du

Mas nangislap ang mga mata nito sa kaaliwan habang nakatingin sa kanya. "I don't know. Hindi ko masabi kasi hindi naman ako mayabang kagaya ng ibang lalaki diyan na puro lamang salita. Wala rin akong maipakitang plaque bilang patunay sa'yo na magaling talaga ako doon. Pero kung gusto mo talagang malaman, pwede rin naman akong mag-demo." "You may freely watch me on show because it's specially dedicated to you."

like what you wanted? At dahil sa naisip ay dumilat ako at umayos ng upo dahil sa isang biglaang disisyon ang pumasok sa isip ko---isang disisyong sa tingin ko ay mas makakabuti sa aming dalawa... I took my phone and dialed Maureen's number, and after two ring she finally answered her phone. "Hey! Janna, How are you---"