Reflection About Life Novels & Stories

Pero kailangan kong gawin kung ayaw kong gawin nito ang pagbabantay niya sa akin. Tinitigan ko ang sarili ko mula sa reflection ng salamin na nandoon sa loob ng banyo. Para sa taong mahalaga sa buhay ko, gagawin ko ang lahat maligtas lang siya, kahit pa sarili ko ang nakataya.

Hindi ko alam kung anong mas nakakatakot — ‘yung aksidente, o ‘yung kung gaano siya kalamig magsalita. I stared blankly at my reflection in the rearview mirror. My lip was still bleeding. My hair soaked. My eyes… empty. I shifted the gear shakily and stepped on the gas. As I drove away from the scene, my vision blurred again with fresh tears. Hindi ko na nilingon. Hindi ko na inisip kung buhay pa siya. I just kept going… …hoping I could also outrun the part of me that broke tonight.

Ang aking reflection ay tila sumasalamin sa damdaming pinipilit kong itago—ang pagkabigo, ang pangungulila, at ang takot sa hinaharap. Habang nakatapat sa malamig na tubig, nagsimulang umagos ang luha sa aking mga pisngi. Hindi ko alam kung paano ko haharapin ang susunod na araw, o kung paano ko hahanapin ang tunay na kahulugan ng pagmamahal sa gitna ng lahat ng ito.

God please, help us. I'm done living my life for myself. All this time, I am only thinking about myself. Wala akong pakialam sa ibang tao. Puno ng lokohan ang buhay ko. Wala akong pakialam kung may naaagrabyado hangga't kumikita ako. Tngina. Nabulag ako ng pera. Tama si Galand, sobrang makasarili ko na. Pero mali s'ya, mukhang hindi ako ang magliligtas sa mundo. "M-Mikaela!"

Ngunit palaging kakambal ng panganib. Napahinga na lamang ako nang malalim sa naisip. Maihahalintulad ko ang aking buhay sa phrase na nabasa ko noon sa lumang libro na nahiram ko sa library. ‘With supreme beauty comes with endless pains and sufferings.’ Nagpakawala pa muna ako ng isang malalim na buntong-hininga bago tuluyang pumasok sa loob ng shower. Matapos maligo at makapagbihis ay muli agad na akong humiga sa kama.

Pero 'yung pakiramdam na tila may kulang pa rin sa buhay ko ay hindi maitatangging madalas kong inaasahan sa araw-araw. Tila hinangaan ko ang aking sariling repleksyon mula sa salamin. Hindi naman na bago sa akin na makitang nakasuot ako ng ganitong kasuotan at mayroong mataas na heels. Pero ang hinahangaan ko ay ang aking sariling katatagan na harapin ang hamon ng buhay. Kung saan ay nagagawa ko pa ring ngumiti kahit gaano kalungkot ang mabuhay ng walang maituturing na pamilya.

Naghahanap ng gustong magbahagi. Kung nasa ordinaryong araw at hindi ganitong akma na akma sa akin ang tanong ay agad-agad akong sasagot. Pero hindi, isinaisip at isinapuso ko ang tanong. The purpose of life is to live as the fullest expression of yourself... My interpretation will be it is to live and to do everything that you dream about. It is making sure that you chased your dreams and accomplished them. It's never giving up until you succeed, to truly live is to follow the direction you want to take in life in order to finally build your own path and create your own destiny.

Pero kailangan kong gawin kung ayaw kong gawin nito ang pagbabantay niya sa akin. Tinitigan ko ang sarili ko mula sa reflection ng salamin na nandoon sa loob ng banyo. Para sa taong mahalaga sa buhay ko, gagawin ko ang lahat maligtas lang siya, kahit pa sarili ko ang nakataya.

I lied in my bed looking at the ceiling of my room thinking about the things that happened and keeps on happening in my life. My life has been like a rollercoaster ride sa mga turned of events sa buhay ko parang tinalo ko pa nga ang mga telenovela sa tv dahil sa mga komplikasyon sa buhay ko. "Who do I have to have a fuck up life." I murmured to myself and then heard a knock on my door. "Tuloy bukas yan." I said and even didn't bother to stand up kung sino ang kumatok.

Nakaready na silang lahat habang ako ay tulala at parang nawalan ng lakas matapos malaman lahat. Tiningnang ko ang labas ng bintana. Nakikita ko na ang araw na lumulubog na at ang reflection nito sa dagat. Sana ganyan ang buhay, na kahit napakarami ng problema ay nagagawa parin niyang maghatid ng ganda sa mga nakakakita.