Quotes About Reflection Of Self の小説・ストーリー

Ang Echo Field ay hindi lamang nagre-reflect ng knowledge—ito ay nagre-reflect ng identity. “Mas mahirap pala ‘to kaysa sa inaakala natin,” sabi ng isang trainee habang nasa gitna ng integration session. “Hindi lang pala ito tungkol sa pag-intindi ng reality… kundi sa pag-intindi ng sarili.” “At iyon ang dahilan kung bakit delikado,” sagot ng isa pang observer. “Hindi lahat handa makita kung ano talaga sila.”

Ang kanyang mga mata ay nakatutok sa reflection ng lumang sarili niya, at sa isang iglap, nagtagpo ang kanilang mga tingin. Ito ang sandali na alam ni Ayesha: hindi siya maaaring umiwas. Hindi siya maaaring magtago. “Remember what you are… or be consumed.” Tumigil siya, huminga nang malalim, at dahan-dahan niyang niyakap ang pendant. Isang liwanag ang sumabog mula rito, umabot sa bawat sulok ng lumang silid.

Pero sabi ko kahit para nalang sa sarili niya. Babalik pa kaya siya? O dun na siya sa America magsstay for good? Damn it! Why would I think about him? When I already have someone else? Paglingon ko sa may pader nandoon nanaman yung quotes na "Life is like a camera. Focus on what's important and you'll capture it perfectly." Napanguso nalang ako sa nabasa. Siniko ako ni Khyla dahilan para mapalingon ako sakanya.

Muling binuga ko ang mabigat na hininga at napasapo sa noo sa sobrang pag-aalala na baka hindi ako magugustuhan ng mga kasamahan niya. Rinig kong bumuntong-hininga siya at sinandal ang sarili sa upuan para tignan ako. Ang dalawang kamay ay nanatiling nakapahinga sa manobela. "It doesn't matter if they like you or not. What matter most is that you like yourself. No one will like you the way you will like yourself," ayon na naman siya sa mga motivational at inspirational quotes niya. Hindi nalang ko umimik at piniling manahimik habang tinitignan sa gilid ng mga mata na paadarin ang sasakyan.

"I always believe that striving to be the best is not about a life of constantly beating or competing with other people so that you can be at the top. It's not about stepping down others so you can be above, rather, it is conquering a greater enemy other than the people around you. And that person is you...yes you! The person in front of you when you're looking at the mirror, nothing but you and yourself. " "Everyone fails but not all who fail is a failure, for failures are only for those who did not have the courage to stand up after they fall." I paused and look at them again, remembering the younger version of myself. Remembering those times that I stopped believing in myself, those times

Nahulog pa ang isang maliit na papel kaya yumuko pa ako para lang makuha iyon. Kunot ang noo ko habang nakatingin sa nakasulat doon. Napakakalat ng pagkakasulat at kung hindi pa iintindihin ay hindi ko mababasa nang maayos. "Keep your eyes on them," pagbasa ko sa quotes. "Keep your eyes on gem," pagtatama ko pa.

It doesn’t demand to be seen. But it happens. Quietly. Surely. She looked at herself in the mirror one last time before stepping out the door. I will not be afraid to be seen without him beside me. --- “One day, I won’t have to remind someone I’m worth it. They’ll know. And they’ll show up. Until then… I show up for myself.”

Tahimik ang paligid, pero sa dibdib ko, parang may malakas na tibok na ayaw tumigil. Wala siyang sinabi buong biyahe pauwi. Wala ring tingin, walang tanong, walang paliwanag. Pero ramdam ko sa bawat paghinga namin, may mabigat na hindi masabi. Hinaplos ko ang labi ko, marahang napangiti ng mapait. Parang nandun pa rin ang init ng halik niya. I stood up, walked to the mirror, and stared at my reflection.

Na ang simpleng pagihip ng hangin, paglipad at ang pahuni ng ibon, ang musika, ang magagandang tanawin, ang araw, ang buwan at ang mga tala ay may makubuluhang simbolo na nagpapahiwatig sa ating buhay. Andrea said that a butterfly doesn't see how beautiful their wings are but other people can see the beauty of it. Parang tao lang. Nakikita ng ibang tao ang kabaitan at kapangitan ng ugali mo at mismong sarili mo, hindi mo nakikita. We often see the disaster of ourselves instead on focusing on how to appreciate the beauty and disaster of one self. I gathered air and courage to open the letter. This is what my Mama want to say to me but failed because I am always busy.

Kahit ilang beses mong madidinig yung isang bagay, mararamdaman mo naman yung iba't ibang impact nun kapag pinahalagahan mo "Minsan mag reflect ka din ng mga bagay bagay. Hindi yung puro ka nalang away"aniya saka ginulo ang buhok ko't umalis na Sumusulpot lang ba siya para magbigay ng lessons randomly? -- Naupo na ulit ako sa bench saka pinanood ang mga taong magpalakad lakad sa Puso ng Siyudad I'm glad I'm having time with myself.. And then, tears began to flow through my cheeks.