Reflection In A Sentence Novels & Stories

Luna instructed Angelo. Angelo doesn't have any idea how to use his power, you can evidently see it on his face and actions. "I don't know how." giit ng lalaki na sa palagay ko ay sobrang pressured na sa mga nagaganap. In a sudden, the mirror radiated a soft light, then it was followed by little cracks, slowly appearing on its surface. The mirror is in the state kung saan unang beses kong nakitang lumabas si Lucy but the difference is, now the mirror plays flashes of scenes in a rapid speed na parang nakafast forward na movie or should I say it looks like a preview.

Kahit ilang beses mong madidinig yung isang bagay, mararamdaman mo naman yung iba't ibang impact nun kapag pinahalagahan mo "Minsan mag reflect ka din ng mga bagay bagay. Hindi yung puro ka nalang away"aniya saka ginulo ang buhok ko't umalis na Sumusulpot lang ba siya para magbigay ng lessons randomly? -- Naupo na ulit ako sa bench saka pinanood ang mga taong magpalakad lakad sa Puso ng Siyudad I'm glad I'm having time with myself.. And then, tears began to flow through my cheeks.

“I don’t want to use other people just to forget someone, Angelica. Hindi ‘yun kaya ng konsensya ko.” “You’re using him,” wika nito. “You’re just diverting your attention into something else. To keep your mind busy. Hindi ‘yon panggagamit, Chichi. Iba ‘yon.” Binaling niya ang tingin sa nakatayong vanity mirror sa silid. The light coming from the lampshade just only showed her how pity she looks right now in front of the mirror. Namamasa ang gilid ng kanyang mga mata. Her eyelids are swollen. She looked like a helpless kid in front of the mirror.

reklamo ko agad. "That glass is one-way, don't worry. You can see the outside, but they can only see their reflection," paliwanag niya, halatang nawawalan na naman ng pasensya sa tanong ko. "Now, move, before I lose my temper."

Nathan explained. “And that is?” Tanong ni Harris. “Reflection,” maikling sagot ni Nathan. This made the two boys furrowed their brows in confusion. “Reflection? Wala naman tayong dalang salamin?” Nagtatakang pahayag ni Cole. “Yeah, you put your eyeglasses on your pockets so where could he see the…reflection…” Harris was about to comment too but the moment his eyesight went to Lilith’s direction, realization hit him.

Naguguluhan na tanong niya pero lumabas din naman siya. Ngingiti-ngiti ako habang tinitingnan ko ang reflection ko sa elevator. Feeling donya ako habang nangingislap ang mga mata ko. Sinulyapan ko ang braso ko, wala namang bakat iyon ng mga daliri ni Lance. Pumapalakpak na kinausap ko ang aking sarili habang nasa loob ako ng elevator.

Tumama ang door handle sa bathroom wall kaya naglikha iyon nang malakas na ingay. Nahigit niya ang hininga nang makita sa reflection ng hanging round mirror ang mukha ng lalakeng tinatakasan. Marahas siyang napalingon sa lalake at nanlalaki ang mga matang sinita ito. "A-anong g-ginagawa mo rito?!"

Napatigil ako sa pag suklay ng maging dalawa ang paningin ko sa sarili ko sa reflection ng salamin. Nanglalabo rin ang paningin ko, pumikit ako baka sakaling mawala. Gladly, nawala naman ito. Baka sa mata ko ito, hindi pa naman ako minsan nagsusuot ng anti-radiation kapag naka harap ako sa computer.

Para bang napapalibutan siya ng liwanag mula sa lahat ng direksyon. “Jaxen, look…” napalingon siya sa katabi, bahagyang nakalimutan ang kaba. “Ang dami nating reflection, ang liit pa no’ng iba.” “I see,” sagot nito, may bahagyang ngiti. “Maganda. Nakikita ko kung gaano ka kaganda sa kahit anong angle.” “…Ano ba ‘yang sinasabi mo…” mahina niyang sagot, agad umiwas ng tingin. Ramdam niya ang pamumula ng pisngi niya.

Ang kanyang mga mata ay nakatutok sa reflection ng lumang sarili niya, at sa isang iglap, nagtagpo ang kanilang mga tingin. Ito ang sandali na alam ni Ayesha: hindi siya maaaring umiwas. Hindi siya maaaring magtago. “Remember what you are… or be consumed.” Tumigil siya, huminga nang malalim, at dahan-dahan niyang niyakap ang pendant. Isang liwanag ang sumabog mula rito, umabot sa bawat sulok ng lumang silid.