Novel & Cerita Reflection On Sunday's Gospel

Agad naman akong lumapit sa harap ng salamin at tinignan doon ang aking reflection at talagang totoo ang lahat ng nakikita ko ngayon. Binuksan ko ang cabinet na nasa harap ko at nakita ko doon ang gown ko na suot suot ko kagabe agad ko rin namang sinara iyon at napabalik ako sa kama para maupo. Bigla nalang bumalik ang mga nanyari kahapon sa simbahan at nalulungkot ako sa nanyaring kahihiyan na nagawa ko. " sino kayang tumulong sakin? Dapat ko syang pasalamat dahil pinatuloy nya ako dito sa bahay nya."

Tumango si Austin saka pa nagsalita. "That's what I'm thinking now," he said smiling. Nang mas magpatuloy ang pagsimba namin ay nakatutok lang kami sa gospel word ng pari na nagsasabi ng kapatawaran, parang malaking impact iyon sa aming dalawa, na pinagdaanan ang lahat ng issues sa buhay.

Pakiramdam ko nga ay maiiyak ako nang wala sa oras dahil sa kakaibang emosyon na naramdaman ko at habang nakatingin sa altar, sa mismong imahe ng nakapakong si Jesus, isa-isang sumagi sa isip ko ang mga bagay na alam kong mali sa mata ng Diyos. Napapakagat labi na lang ako habang sumasagi sa isip ko isa-isa. Napayuko ako bigla ng ulo dahil nahihiya ako sa imaheng nasa harapan namin. Napatingin ako sa oras sa suot kong relo. Gusto ko sanang tingnan ang cellphone ko pero nahihiya ako kay father. "Naniniwala ka bang may Diyos, anak?" Nakuha niyang muli ang atensyon ko sa tanong niyang 'to.

Habang kinakain ng dilim ang liwanag ay lumalakas yung tambol ng dibdib ko. "PATER NOSTER, qui es in caelis, sanctificetur nomen tuum. Adveniat regnum tuum. Fiat voluntas tua, sicut in caelo et in terra. Panem nostrum quotidianum da nobis hodie, et dimitte nobis debita nostra sicut et nos dimittimus debitoribus nostris. Et ne nos inducas in tentationem, sed libera nos a malo. Amen."

"Madami boss. What I mean is—" Devi interrupts Alice from talking. "In the Bible, Jesus said: “Whatever you do for the least of these you do for me.” We do Christ’s work when we act with and for people affected by hunger and poverty. God teaches us, through the prophets, that we are not to withhold nourishment from anyone (Nehemiah. 5:1-13). So, kapag may taong gutom, pakainin. Kapag nauuhaw, painumin. So, ano ang gagawin mo kung maka-encounter ka ng ganyan? Hindi mo ba pakakainin kahit may pagkain ka naman na sobra? Hindi mo paiinumin kung may tubig ka naman na sobra sobra?"

‘H-Hindi ko naman ipinanalangin ito sa Diyos! Nang mapansin ni Helena ang kunot sa mukha ni Julien, at napagtanto niyang baka magsimulang magduda si Harrison, agad siyang nagbago ng tono at seryosong sinabi, “Sir, huwag kang masyadong mabigla. Tandaan mo, nasa Mateo 7:7: ‘Humingi kayo, at ibibigay sa inyo; humanap kayo, at kayo’y makakatagpo; kumatok kayo, at kayo’y pagbubuksan.’ Ito ang biyayang ibinibigay ng Diyos sa mga naniniwala sa Kanya!”

Seen ••• Sunday, the day before my birthday at walang masyadong ganap. As per usual sunday lang naman. Went to church with the family without posting it on social media. I don't really quite get other people posting their personal lives on social media, lalo na kapag prayers. Like, may f******k ba ang Diyos? Sa dami-dami ng diyos meron sa buong mundo, ano nga ba ang totoong account niya? And then, who am I to judge? Hindi naman ako husgado. I'm just a girl in a village sometimes doing alright.

Inumpisahan na ang misa sa pangunguna ng isang Padre na may katandaan na, mataba ang pangangatawan at bilugan ang kanyang Tiyan. " Minsan, hindi natin iniisip ang bagay na nakakasakit sa damdamin ng ibang tao dahil pinapangunahan tayo ng poot. Gayumpaman, hindi naman nakakabawas ng pagkatao ang paghingi ng tawad. Ang Diyos nga ay nagpapatawad tayong tao pa kaya? Tanggapin ka man niyang muli o hindi, ang mahalaga ay humingi ka pa rin ng paumanhin" sermon ng padre dahilan upang mapayuko ako. Bakit para akong tinamaan sa sinabi niyang iyon? Siguro nga ay nasaktan ko si Samuel kagabi, medyo masama man siya pero tao pa rin siya at naapektuhan sa mga salita. Inuna ko kasi ang galit ko kagabi kaya

It was his unfair punishment to her. (End of flashback) It's a Sunday. Nasa bahay sila ng biyenan for lunch and maybe dinner too which really depends on her husband. Ngayon lang niya nalaman na tuwing Linggo, may gathering sa bahay ng mga magulang ng asawa. Luke's mother tries to make Sundays really special for the whole family. Minsan imbitado din ang mga malalapit na kamag-anak ng mga ito. Pero dahil sa possessiveness ng asawa niya, ito pa lang ang unang beses na nag-attend sila.

Nagtimpla na rin ako ng gatas para magisawan ako. Matapos 'yon, naligo na ako agad para makadalo ako sa misa ng alas otso. Pagkarating ko sa may simbahan, pumasok na ako agad sa loob. Hindi naman gano'n karami ang tao. Sa kalagitnaan ng sermon ni Father, para bang sinagasaan ako ng malaking truck dahil patama ito sa akin. Ang turo kasi ni Father ay patungkol sa pagsunod sa magulang.