Reflection On Sunday's Gospel Novels & Stories

Napangiti lang ako at tumango-tango. “Magpapasalamat lang ako sa Kanya.” Saad ako at sabay kaming naglakad papasok ng simbahan. Pagpasok namin ay simula na ang misa. Mabuti na lamang at may bakante pang upuan at doon kami na upo. Tahimik lang kaming nakikinig sa misa ni Gavril, nang mag-communion na ay lumuhod ako at nagdasal. Pagtapos kong magdasal ay naupo na ako, pagupo ko ay napangiti ako nang makita kong nakaluhod si Gavril at nagdarasal din.

Tisay POV Ang sarap sa pakiramdam kapag Sunday. Hindi ko kasi kailangang gumising ng maaga para pumasok sa cake shop ko. Sunday ay sarado ang shop. Alas nuebe na ng umaga ako bumangon. Nag-isip ako ng agenda kasi ayoko namang magkulong lang sa condo ko.

Ngayon ay halos wala ng maupuan ang iba at nakikinig pa rin kahit nakatayo na lang. Nakakatuwa naman na hindi nalilimutan ng mga tao na magsimba tuwing araw ng linggo. Tumayo na ang lahat sa pag-awit ng 'Ama namin' kaya magkakahawak ang kamay naming tatlo. Ganito pala ang pakiramdam na magsimba. Kasama ang lalaking inilaan ng Diyos para sa akin. Ano'ng payapa ng aking kalooban nang matapos ang misa. Pina-una muna namin na lumabas ang lahat sapagkata hindi ko rin gustong makipagsisikan kami.

Hindi agad ako nakapagbigay sa kaniya ng kasagutan. Kinabukasan, pagkatapos ng klase ay dumeretso agad kami sa tapat ng simbahan. Habang bumibili ng pagkain ang mga kaibigan ko, panandalian akong pumasok sa loob ng simbahan. Ako’y lumuhod at nagdasal, “Thankyou for everyday blessings, forgive my sins, and Lord please help me to find answers to my questions.” Habang nagdadasal, isang mahinhin na boses ang narinig ko sa aking isipan. Nagwika ito,

He concluded. "I'm not." Giit niya. "Is this your way of telling me you don't want me to leave?" Naiiling nitong pakli. "Bukas ka na lang kasi bumalik ng La Salvacion. Linggo ngayon. Sunday is a family day." Apila niyang pinapupungay ang mga mata. He shouldn't be this dense not to notice that she wanted him around.

Gastos na naman. Mabuti na lang talaga linggo bukas kaya hindi ko kailangan pumasok. Pwede akong humilata maghapon para makabawi sa pagod. “Hon, Sunday bukas? Pasyal tayo?” biglang sabi ni Lucian “Saan?” “Magsimba muna tayo tapos may pupuntahan tayo!” pasuspense pang sabi ni Lucian “Okay!” kibit-balikat kong sabi. Linggo bukas at kailangan gawin ang nakasanayan ko. Ang magsimba at magpasalamat sa Panginoon.

Alam kong nasasaktan pa rin siya, pero ayoko rin namang panghawakan niya ng matagal ang pait at galit na iyon. "Iyon ang nararamdaman ko," Sabi niya at umakyat sa bar stool sa tabi ko. "Naguguluhan ako. Nagalit ako, pero humingi rin siya ng tawad. Palagi kaming tinuturuan sa Sunday school na magpatawad." Tangna, paano ko sasagutin iyon? Pinagana ko ang utak ko para may sasabihin ako sa kanya. Sinong nagsabing madali ang pagiging magulang?

Sinipot ko si Father kaninang tanghali at nag-iisa naman ako ngayon sa harap ng covered court na tapat ng simbahan, nakain ng kwek kwek. Nakakagigil. Kung kahapon ay gusto kong sakalin ang dalawang ‘yon sa harap ng mga tao sa simbahan, baka kurot na lang o kaya sampal ang maaabutan nila mula sa akin. Comforting din naman ang mga salitang narinig ko mula kay Father – “Dearly beloved, avenge not yourselvs, but rather give place unto wrath: for it is written, Vengeance is mine; I will repay, saith the Lord," kinuha niya mula sa Romans 12:19. Nabanggit pa niya muling hindi paghihiganti ang gusto ng puso ko kundi closure mula kay Maverick. Totoo naman in some way. Baka galit lang talaga ang puso

Church cannot save me, but repentance. Habang tumitingin ako sa paligid ay may namataan naman ako na isang pamilyar na pigura. Nangunot ang aking noo dahil namukhaan ko ito. She finished praying and she stood up. She looks way different from before. She's dressed humbly and solem.

Ngunit kung ganoon, bakit hindi ako informed? “Mga Sunday na ng gabi ang balik niya,” dagdag pa ni Lolo na tila ba walang kakaiba sa sinabi niya. Doon ako tuluyang natahimik. Sunday. Hindi iyon simpleng paglabas lamang. Hindi rin iyon mukhang isang maikling lakad o errand na matatapos sa loob ng isang araw. May bigat ang impormasyong iyon na hindi ko maipaliwanag, ngunit sapat para lalo akong magduda.