Reluctant In Tagalog Novels & Stories

mahinang wika ko rito "Patawad kong nahuli nang dating si kuya, hayaan mo simula ngayon ay poprotektahan kita sa abot nang aking makakaya" nangangakong wika nito sa akin kaya napatango ako rito "Kuya ikaw na pong bahalang magpasa nang resignation letter ko sa DLC dahil hindi ko po kayang humarap sa kanila at makapagtrabaho sa sitwasyon kong ito" pakiusap ko dito kaya tumango ito sa akin

Biglang sabi niya "Umiibig? Imposible." Hindi pwede. "Bakit naman imposible?" Napapikit ako sa naging tanong niya Hindi imposible na mahulog ako pero ang problema ay hindi pwede. I am not allowed to. "Hindi na mahalaga ang rason na meron ako." Sagot ko tsaka tumayo "I need to go, and you should go home too. Delikado sa labas." Sambit ko pa

excited na sabi ni Rachel when she barged in my office (Zio- italian word meaning uncle) “Yap! One week and we are going back!” I smiled at her kaya napataas ang kilay niya “Magpapakilala ka na bilang isang Conti?” manghang tanong niya and I just nodded

Doon ko lang napansin na ansakit sa balat ng init kaya pala sila naka long sleeves "Englishera pala iyan Karyo , halatang Mayaman at naligaw lang dito, mga Taga Manila " Nagtawanan sila , teka Anong meron hindi ba nila alam na naiintindihan ko sila .Napangiti ako ng awkward dahil wala ako sa mood para magalit "Sorry po pero nakakapag Tagalog naman po ako " bigla akong nahiya nang Ngumiti ang Manong na halos katabi ko na

Umirap si Pauleen sa ere. "That's not 'kabit' because that is bakit. And that's not 'mapagsisidkahan' dahil mapagdidiskitahan iyon. Alam mo Rancho minsan ang sarap mong ingudngod sa inidoro. Huwag ka nalang magsalita ng tagalog kung hindi mo kaya okay?" "You're the one who is prone to filipino languages. So you should understand me, dad? I want to enroll in a language school para naman magrakanoon ako ng learning about sa filipino languages and all of their beliefs and all."

Li. Nakaugalian na ng dalawang negosyante na magkamayan o yumuko sa isa't isa bago sila makipagtransaksyon. Gayunpaman, hindi ginawa iyon ni Mr. Yang. Sa halip, sinagot niya ang kanyang tanong sa isang mapang-asar na paraan. “Number one. Huwag mo akong tawaging ‘anak’ dahil hindi tayo magkadugo,” guhit ni Gabriel.

Nasa dulo na ng dila ni Zion ang mga salitang ilang gabi na niyang kinatatakutan. Mahal kita. I love you. Dalawang salita lang sa Tagalog. Three words in English. Pero bakit parang mas mabigat pa iyon kaysa kahit anong kontratang pinirmahan niya? Bakit parang mas nakakatakot pa kaysa humarap sa board, sa investors, o sa anumang kaaway?

"If friend na ga tayo eh baka pwede naman na magtagalog kayo ala eh nahihirapan akong intindihin lahat eh. marunong naman kayo eh." Napahalakhak nang binatilyo.Naaaliw sa tuno at sa hitsura ni Ika "Okay fine pero Taglish lang medyo im not fluent in straight tagalog pa but i will try my best for you. ahaha" sabi nito at sinabuyan si Ikay ng tubig.

Tumingin siya sa akin na tila ba nagulat sa naging sagot ko. "SIGE NA ALIS KANA" pagtataboy niya ulit "IT IS OKAY WITH YOU?" alanganin kong tanong "BAHALA KA" tanging sagot niya. Yan na naman tayo! Bahala means, either ayaw niya o nagbabanta. "UPO KA DITO" utos niya sa akin sabay turo sa may kama. Nagtataka man ako pero umupo parin ako. Mahirap na at baka mahampas na naman ako ng wala sa oras.

tila mapanuksong tanong niya " Syempre naman ate.. magkaibigan kami ". paliwanag ko ngumisi naman siya..." Magkaibigan ba talaga? or magka-IBIGAN ". pang-aasar nito " Para kang baliw ate.. kaibigan kasi.. friends kung sa English ". kaunti nalang maiinis na ako pinanlakihan ako nito ng mata.." Asuss!alam ko budhi mo!lumalandi ka nanaman ah ". landi agad?