Reluctant In Tagalog Novels & Stories

Better to be called like that than that certain three-letter word. Napangisi siya sa reply nito. Kung ganoon ayaw nitong matawag na "gay". Nakonsensya tuloy siya. She shouldn't have gone far with her imagination. Pero hindi pa rin niya mapigilang mainis dito dahil first kiss niya ang nadale. Hindi pa siya nakapag-reply nang may natanggap na naman siyang text galing dito. I could return the kiss if you want. ;)

🎵Ikaw ang pag-ibig na hinintay Puso ay nalumbay nang kay tagal Ngunit ngayo'y nandito na Ikaw, ikaw ang pag-ibig na binigay Sa akin ng Maykapal, biyaya ka sa buhay ko Ligaya't pag-ibig ko'y ikaw🎵 Kasama niyang naglalakad papuntang altar si Kuya Rietto niya. Although wala na ang kanyang daddy para ihatid siya ay hindi man lamang siya nakaramdam ng lungkot dahil naroon naman ang kanyang Kuya Rietto at si Wren na siyang naghihintay sa kanya sa altar. Nakahawak siya sa braso ng kanyang Kuya habang papalapit kay Wren. Hindi niya maiwasang maiyak. Mabuti na lamang at nakisama ang panahon sa kanila. Mahangin at hindi nakakapaso ang init ng araw. 🎵Puso ay nalumbay nang kay tagal

Padabog niyang isinuot ulit ang kanyang helmet. "Meu docinho. . .April?" "Huwag mo akong murahin! Meu-meu ka r'yan! Malay ko ba kung minumura mo na 'ko!" "Hell, no! I am not cursing you. Oh come on! It means sweet candy in our lingo and definitely not a cuss words. My friends in São Paulo used to call their mistresses that way. Hindi naman nakakasuka, 'di ba?"

Napakaganda ng bansang ito at madalas na dinadayo ng mga turista ngunit napaka dilikado din kung tutuusin. "Bakit ka ba nangingialam ng buhay ng iba? Mind your own and don't bother me!" mataray na sagot nito sa kan'ya na ikinamangha n'ya dahil nagsasalita ito ng tagalog. "So! You are a Filipino, huh!" s'ya rito ngunit inirapan lamang s'ya ito at s******p ng juice na nasa harapan nito. Hindi n'ya maintindihan ang kan'yang sarili ngunit may pakiramdam s'ya na parang ayaw n'yang umalis sa harapan ng batang babae.

Nakarating na pala ito. "Kailan ba kayo uuwi ng Pilipinas?" tanong ko dito. Napatingin si Eli kay Rey Mart. Alam ko na di pa kayang umuwi ni Eli sa Pilipinas. Naging masalimoot ang karanasan nito sa Pilipinas. "Soon," tanging sabi nito sa akin. Humigpit ang hawak ko sa kamay nito. "Face your fears. Alam ko na natatakot ka, pero nandyan si Rey Mart. Alam ko na handa ka niyang protektahan."

“Sige na, tumawag lang ako para paalalahanan ka.” [Alright. Anong oras ang out mo? Sunduin kita.] Napangiti ako dahil sa kilig. Gustong-gusto kong sunduin niya ako pero pinigilan ko ang kaharutan kong nagbabadya. “H'wag na. Hintayin mo nalang ako sa bahay, kung mauuna kang umuwi.” [Are you sure?] Tumango ako at nagsimulang maglakad pabalik. “Sure na sure.”

Aniya bago ako pinatayan. Natulala ako. Should I go or not?

Fault ko na naman ba? Natatakot akong kumilos, baka makapanakit na naman ako. Natatakot akong magsalita, baka kasinungalingan lang ang lumabas sa akin. Natatakot akong maging ako dahil baka walang magtagal sa akin kapag nakilala nila ako nang lubos. I wanted to be alone. I wanted to be invisible in the eyes of many people. Isang malambot na tela ang bumalot sa balikat ko. I felt warm for a moment.

"Mula ngayon ay huwag mo na akong ipagluto, lalo na ang hatiran ng pagkain dito." "Sorry kung naging dahilan pa ng pagkaroon ng kumplikasyon sa relasyon ninyong dalawa ang pagkaing dala ko. Huwag sanang bigyan ng ibang pakahulugan dahil ginagawa ko ito upang ibalik ang kabutihan ng pamilya ninyo sa amin ng mama ko. Utang na loob ko ang pagtapos ko sa pag aaral ." Mapagkumbabang turan ni Lily.

CHAPTER 27 HINDI kami nagkikibuan ni Arken simula nang nagkasagutan kami. Ayoko ring lunokin ang pride dahil hindi ko naman kasalanan ‘yon. Ngunit sa araw na ito’y nakatanggap ako nang hindi inaasahang tawag.