Relentless Tagalog Novels & Stories

- - - - - - - - - - - *********** Rowy "Hoy!" Tinapik siya sa balikat ng kanyang kanyang kaibigan na si TASIA MILANDRO na kagaya niya at kinse-anyos pa lamang. Umupo ito sakanyang tabi. "Ano ka ba tasia! Kita mo ng nag-iisip ang tao eh." " Eh? Inutil. Anong iniisip mo? " Sabi nito, sanay na siya sa mga pinagsasabi nito.

"Mula ngayon ay huwag mo na akong ipagluto, lalo na ang hatiran ng pagkain dito." "Sorry kung naging dahilan pa ng pagkaroon ng kumplikasyon sa relasyon ninyong dalawa ang pagkaing dala ko. Huwag sanang bigyan ng ibang pakahulugan dahil ginagawa ko ito upang ibalik ang kabutihan ng pamilya ninyo sa amin ng mama ko. Utang na loob ko ang pagtapos ko sa pag aaral ." Mapagkumbabang turan ni Lily.

Hindi pa ito nasiyahan at nilaro ng dila nito iyon bago pinatulis at sa lagusan naman niya naglabas pasok ang malikot nitong dila. Nasiyahan si Steven nang malasahan ang katas ng dalaga na lumabas mula sa pagkababae nito. Umahon siya at nakangising pinagmasdan ang pagtaas baba ng dibdib nito. "You jerk! Papatayin mo ba ako sa sarap?" nakasimangot na sumbat niya sa binata. "This is my sweet revenge sa pagpapahirap mo sa pagkalalaki ko noon pa."

Napa face palm si Grethel, “Hindi nyo ba pinaliwanag sa kanya?” Umiling si Rhei, “Si Dhirma ang nagbigay ng crest, akala ko ay siya na ang magpapaliwanag.”

Alam niyang hindi na dapat siya nagtanong patungkol dito. Napakurap na lamang siya nang muli itong lumingon sa kanya. Tinaasan siya nito ng kilay. “Ayos lang naman, friend,” may katapatang-loob nitong saad. [ katapatang-loob - confident ] Naguguluhan siya sa naging sagot nito. Ayos lang? “A-Ano’ng ibig mong s-sabihin noong . . .”

“I love you too, Jaycee. Ikaw lang ang lalaking mamahalin nang buong puso.” Matapos ang pagpapalitan naming ng mga matatamis na salita ay muli naming inangkin ang labi ng isa’t isa nang buong ingat. Nang gabing iyon ay nalunod kami sa init ng aming pagmamahalan—ang malalaswang tunog na gawa ng pag-iisa ng aming mga katawan at ang mga ungol ang siyang bumalot sa maliit na k’wartong iyon at nagpatuloy kami sa aming mainit na pag-iisa hanggang sa maubusan kami ng lakas.

“Pre may asawa na yung tao.” “Alam ko, true love is timeless Luxurious. Hindi mo alam kung kelan ka tatamaan at hindi mo alam kung kanino. Hindi mo madidiktahan ang puso, kahit ilang beses mo pang itanggi, siya pa rin ang hinahanap mo kahit na ayaw mo.” Makahulugan niyang saad. “That’s really impossible Vilarreal, bakit ako magkakagusto sa taong minsan kong pinahirapan at nasaktan ng dahil sa mga kalokohan ko sa buhay.”

"Psh, ano naman 'yong stages of kalandian ang pinagsasasabi mo?" Kumagat muna ako sa aking doughnut bago siya sinagot. "There are three stages of kalandian. The easy, average and difficult." Her brows met. "Gaga! Ano 'yan? Quiz?" Tumawa ako. "Totoo nga! Seryoso ako, uy! First stage is easy it means 'yong nilalandi mo ay 'yong crush mo. Nagpapapansin ka o hinaharot mo sa chat, nagre-react sa mga post. Basta siguraduhin mong single 'yang crush mo, ah? Tapos 'yong average na kalandian ay 'yong kahit alam mo nang may girlfriend 'yong crush mo, nilalandi mo pa rin. Like china-chat mo sa messenger. Tapos kapag nag-away sila noong girlfriend niya ikaw naman ang comforter niya. Sabay saming 'dito ka

Tama kayo sa nabasa nyo! Dito sa lugar na'to ko s'ya nakilala, naging magkaibigan, niligawan, sinagot, iniwan at sinaktan! Masakit man gawin pero ginawa ko pa rin! Dahil kailangan! Dahil may masasaktan ako raw ako! At mas lalo na may magagalit sakin kapag masasaktan ko ang masasaktan,! Kahit ayokong gawin ay ginawa ko pa din! Dahil kinakailangan talaga!

she added. My brows snapped together. "Nakakatakot sumugal, Celeste." She chuckled. "Mas nakakatakot na manahimik nalang sa isang tabi, Ashanti." ------- :)